• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe Oudere Ouders COVID-19 Zorgen Kunnen Bespreken Met Hun Kinderen

Zelfs als je kinderen uitgegroeid zijn tot volwassenen en zelf kinderen hebben, zijn ze nog steeds je kinderen. Op dit moment worden oudere volwassenen beschouwd als hogere risicogroep voor ziekte door het coronavirus. Ondanks die persoonlijke risico's, kunnen de meeste oudere ouders niet anders dan zich zorgen maken over hoe hun kinderen en kleinkinderen het hebben midden in de pandemie.

Ouders, hoe oud ze ook zijn, behouden moederlijke en vaderlijke zorgen voor hun kinderen. Als ouder van volwassen kinderen mezelf, wil ik weten dat ze het goed doen nu en dat hun jongere kinderen ook goed voor zich zorgen. Maar hoe bereid je je voor op emotionele gesprekken als die?

Hoe emotionele zorgen te bespreken met je volwassen kinderen

Allereerst, als oudere ouder, moet je voorbereid komen met feiten en logica. Als je gezin een geschiedenis heeft van psychische aandoeningen, is het belangrijk te begrijpen hoe dit je kinderen kan beïnvloeden, nu de mondiale pandemie en de daaropvolgende isolatie angst en depressie kunnen verergeren.

Tweede, je moet open staan voor het horen van de gevoelens van je volwassen kinderen. Hier zijn stappen om je te helpen beide te doen.

Hoe te luisteren en te praten met je volwassen kinderen.

Nu je bereid bent om emotionele gesprekken te voeren, is het tijd voor oudere ouders om het gesprek te starten. Als jij en je kinderen al een vertrouwensrelatie hebben, zal het veel makkelijker zijn om empathische communicatie te voeren.

Echter, als oudere ouders en hun nu volwassen kinderen een lange geschiedenis hebben van miscommunicatie en vermijding, zal dit uitdagender zijn en kan leiden tot ruzies. Nu is een kans om die communicatiegewoontes en relaties te herstellen.

In beide gevallen, hier zijn aanbevelingen voor praten en luisteren:

1. Begrijp wat luisteren betekent.

Luisteren vereist het respecteren van de gedachtes, meningen, en gevoelens van een ander zonder oordeel, kritiek, of onderbreking.

Na geduldig te hebben geluisterd naar je geliefde die hun ervaringen deelt, is het tijd om je bij het gesprek te voegen. Doe dit geleidelijk, één gedachte per keer, en wacht op hun reacties voordat je doorgaat.

Voordat je in feiten (en zeker conclusies) springt, empathiseer met wat je kind zei. Gebruik korte zinnen als: "Ik hoor je zorgen. Kun je me alstublieft meer vertellen?"

In deze respectvolle toon help je je volwassen kind hun gedachten, gevoelens, en ideeën uit te breiden. Deze houding aan jouw kant komt over als begrip, wat verlichtend kan zijn voor de spreker.

2. Weet hoe te reageren.

Wanneer je voelt dat je volwassen kind alles gezegd heeft wat ze kon, is het jouw beurt om mindvol te reageren. Eerst, onthoud om hen te loven voor het delen. Dan, erken dat het moeilijk is om gevoelens in woorden te vatten, en je waardeert hun poging om dit te doen.

Als ze misinformeerd waren over jouw risico of je huidige gezondheid, kun je ze corrigeren. Je wilt dat je volwassen kind zich bewust is van jouw omstandigheden (fysiek of emotioneel) en wat je proactief doet om goed voor jezelf te zorgen.

Het is gebruikelijk voor oudere mensen zich gepatroniseerd of gemarginaliseerd te voelen door hun jongere kinderen. Dit is waarom je met feiten voorbereid bent – nu kun je je volwassen kinderen zacht corrigeren voor het onderschatten van je.

3. Bespreek openlijk eventuele fysieke ziekten.

Als je inderdaad niet gezond of robuust bent en vóór de pandemie al medische problemen had, willen je volwassen kinderen misschien specifieken horen die je liever vermijdt.

Deel alleen de basis, zoals je symptomen en je medische zorg. Het kan later belangrijk worden voor je volwassen kinderen om je te assisteren of iemand te vinden die dat kan. Deel eventuele bronnen die je hebt verzameld die hun lasten verlichten.

Als je deze bronnen nog niet hebt ontwikkeld, bespreek dan mogelijkheden met hen. Dit gesprek kan moeilijker zijn, dus neem je tijd en vraag je kinderen om geduldig te luisteren – zoals jij voor hen deed.

Nu ben jij degene die empathie en hartelijke begrip nodig hebt. Als je dat niet krijgt, vraag erom.

4. Bespreek openlijk je moeilijkheden.

Je kinderen zijn volwassen, maar ze zijn nog jong. Ze hebben waarschijnlijk niet de strijd ervaren die jij hebt meegemaakt, zoals immigratie, ziekte, of de dood van vrienden of een echtgenoot.

Laat ze weten hoe jij de pandemie ervaart, wat waarschijnlijk niet de eerste crisis in je leven is.

Doelstellingen verduidelijken.

Bij het praten over de pandemie, zullen verleden en huidige gevoelens waarschijnlijk opkomen. Maar probeer niet alles tegelijk te bespreken, want dat kan gevoelens van machteloosheid of angst voor een onzekere toekomst opwekken.

Jouw doelen zijn verbinding, liefde, en begrip te voelen. Ze zijn niet om verdere trauma te veroorzaken door in verleden struikelblokken te springen. Je wilt onderwhelmen, niet overwhelmen.

De kern is om gefocust te blijven, tenminste aanvankelijk, op de huidige pandemie en hoe je elkaar kunt ondersteunen doorheen, zelfs op afstand.

Het beste doel is je liefdevolle verbinding en relatie met je volwassen kinderen te versterken. Ze moeten herinnerd worden dat je ze liefhebt.

De kern.

Meest van alles, blijf in sintonie met de emoties van je volwassen kind. Als ze concrete uitleg en suggesties lekker vinden, ga na het zorgvuldig luisteren daarmee. Als ze diepere gesprekken willen, geef ze dat.

Zolang ze ook volwassen lijken, zijn ze waarschijnlijk nog redelijk nieuwe ouders en nieuw in wereldcrises. Luister en leer van elkaar. Nu is een kans om jullie band te versterken.