De effecten van ouders die hamsteren op jonge kinderen

Stapels kranten en tijdschriften. Bergen kleding, etiketten nog aan, nooit gedragen. Overvolle afwasbak. Geen plek om te zitten. Dit kunnen tekens zijn van dwangmatige hamsterhouding (hoarding), een gedragsstoornis gekenmerkt door de obsessieve drang om grote hoeveelheden spullen te verzamelen en op te stapelen. Veel hamsterders hebben zo moeite met loslaten dat hun woonruimte onbruikbaar wordt. Hamsteren is niet alleen een persoonlijk probleem – het treft het hele gezin, met name jonge kinderen. Voor gezinsleden die met een hamsterder leven, is het onmogelijk in de rommel te leven zonder fysieke en emotionele trauma. De emotionele en psychologische impact op kinderen kan een leven lang duren.

Basisbehoeften

Bij hamsteren in huis hebben gezinnen geen ruimte voor gezamenlijke activiteiten, of worden gedwongen ruimtes ongeschikt te combineren, zoals een oudere kind dat een bed deelt met een ouder. Soms moet één ruimte meerdere functies vervullen: een plek op de bank voor slapen, huiswerk, eten, tv-kijken. Door de rommel kunnen ouders basisbehoeften (schoon water, gezond voedsel, veilige schuilplaats) niet bieden. Kinderen voelen dat hun hamsterende ouder spullen meer waardeert dan hen.

Veiligheid

Een huis vol papier, dozen en rommel is niet veilig, zeker niet voor kinderen. Instortende stapels kunnen jonge kinderen kwetsen, die onder grote voorwerpen vast kunnen raken. Door de rommel is vluchten bij brand/ongeval onmogelijk; hulpdiensten kunnen niet door de rommel heen. Uit vrees voor melding aan autoriteiten weigeren hamsterende ouders vaak monteurs te bellen bij defecten – gevaarlijk als het basisvoorzieningen treft (kapotte verwarming, riool).

Ziekte

Rottend voedsel, afval, dierlijke/menselijke afvalstoffen, of beschimmelde papierstapels trekken insecten en knaagdieren aan en besmetten de binnenlucht. Kleine kinderen kunnen last krijgen van astma, hoofdpijnen, allergieën, luchtweginfecties door toxines. Als de keuken onbruikbaar is voor koken, hangt het gezin af van fastfood – risico op obesitas en andere gezondheidsproblemen.

Angst

Kinderen gaan grote lengtes om het hamsterprobleem te verbergen – uit vrees voor de reactie van hun ouder en omdat ze bang zijn dat vrienden ze anders behandelen of uitlachen. Kinderen vreezen ook dat anderen het ontdekken en ze uit huis halen, weg van hun ouders (bijv. buur of vriend belt kinderbescherming).

Verminderd sociaal leven

Wonen in een volgestopte huis (boeken, kleding, vuil afwas, dieren + afval): kinderen vermijden vrienden uit te nodigen, of de hamsterende ouder verbiedt gasten. Kinderen bedenken uitfluchten, voelen zich geïsoleerd en geschaamd. Dit kan leiden tot boosheid, depressie, rancune, machteloosheid. Sommige zoeken manieren om thuis te ontlopen, bij vrienden, familie of de andere ouder (scheiding). Bijna alle kinderen van hamsterders beschrijven een paniek – "deurbelangst" – wanneer iemand aankloppt.

Gebrek aan huishoudvaardigheden

Kinderen die opgroeien in rommel ontwikkelen weinig begrip van hygiëne. Velen worden zelf hamsterders, geen keuze gehad om anders op te groeien. Anderen vrezzen hamsterder te worden en gaan het andere uiterste op: extreme netjeszijn, eigen ruimtes zoeken die rommelvrij blijven.

Previous:

Next: