• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Opvoedmethoden in de jaren '50

Opvoeden is niet meer hetzelfde als bij je ouders of grootouders. Lang voordat het internet de wereld aan de vingertoppen van kinderen bracht en ouders bekend werden als "helikopters", was het opvoeden van een kind een meer restrictief proces dat vaak stereotyperolletjes bevatte. Tijdens de jaren '50 waren ouders meer vertrouwend, toch minder permissief met hun kinderen en namen vrouwen de primaire verzorgingsactiviteiten op zich.

Moeders als verzorgers

Per 2011 waren ruwweg een derde van de vaders met werkende vrouwen betrokken bij regelmatige kinderopvang, volgens het U.S. Census Bureau. In de jaren '50 had de trend naar vaders als verzorgers nog niet eens vorm aangenomen. Met slechts 34 procent van alle vrouwen in de arbeidsmarkt, waren moeders de primaire verzorgers tijdens de jaren '50. Dagelijkse verzorgingsactiviteiten, disciplinering en communicatie met kinderen was de taak van de vrouw. In tegenstelling was de man de "broodwinnaar". Dit liet de huishoudelijke taken aan de vrouw-moeder. Hoewel sommige moeders wel buiten huis werkte, viel de taak van ouderschap veel meer onevenwichtig op hun schouders dan bij moderne mamas en papa's. Een 50-jarig onderzoek naar Zweedse gezinnen toonde aan dat van 1958 tot 2011, ouderschapsrollen significant veranderden, verschuivend naar meer gelijkwaardig ouderschap, volgens het Journal of Marriage and Family.

Vertrouwende opvoedpraktijken

Een vertrouwende ouder hangt niet over haar kind heen, neemt beslissingen voor haar of twijfelt aan de capaciteit van haar kind om onafhankelijk te handelen. Tijdens de jaren '50 was er een opwaartse trend in vertrouwende ouderschap. Tijdens deze tijd waren ouders geneigder hun kinderen te laten verkennen zonder restricties. Een kind op basisschoolleeftijd liep bijvoorbeeld misschien alleen naar school of ging in het weekend in de buurt spelen zonder volwassentoezicht. Ouders vertrouwden hun kinderen om zichzelf veilig te houden, in plaats van beschermend over hen heen te hangen. Dat is niet te zeggen dat kinderen in welk decennium dan ook geen toezicht nodig hebben. Maar in de jaren '50 waren ouders geneigder kleine vrijheden toe te staan zoals met de fiets naar een vriendijn huis over stad heen rijden of spelen in het park zonder papa of mama aanwezig.

Autoritair ouderschap

Hoewel de naam "autoritair" niet in de jaren '50 gebruikt werd, was de stijl wel degelijk aanwezig. Autoritaire opvoedmethoden omvatten hoge niveaus van discipline, richting en structuur, volgens de Youth Development Initiative van het Texas A&M Systeem. Hoewel de ouders van de jaren '50 vertrouwend waren wat betreft het geven van onafhankelijkheidsgerichte vrijheden, waren ze meer geneigd dan moderne mamas en papa's om regels te dicteren en te handhaven. In plaats van een egalitaire gezinsstijl waarin iedereen een stem heeft, waren ouders tijdens deze tijd directief. Bijvoorbeeld, in plaats van de uitgaantijd van een tiener te bespreken, zou de ouder in de jaren '50 zijn beslissing hebben gegeven en deze definitief gemaakt.

Disciplinering en straf

Fysieke straffen zoals billenkloppen waren veelvoorkomende vormen van disciplinering tijdens deze tijd, volgens het Center for Effective Discipline. Billenkloppen van een kind werd vaak gezien als een effectieve en acceptabele vorm van disciplinering in de jaren '50, hoewel het gebruik in de decennia sindsdien is gedaald, merkt de American Psychological Association op. Terwijl billenkloppen wel deed bij het stoppen van het probleemgedrag van het kind op het moment, toont modern onderzoek ouders dat het geen geschikte methode is.