Deze 5 Eenvoudige Praktijken Zijn Cruciaal Voor Het Bouwen Van Babyhersenen Tijdens Vroege Ontwikkeling
Vroegkindervaringen zijn zo belangrijk in termen van neurowetenschap, want elke ervaring die we als baby's tegenkomen (zowel positief als negatief) heeft de kracht om onze hersenontwikkeling te vormen – een angstaanjagende gedachte voor nieuwe ouders, die druk op zichzelf kunnen leggen om hun kind de "juiste" manier te voeden voor hersenontwikkeling. Gelukkig kunnen we tips delen over een van de makkelijkste manieren waarop nieuwe ouders positieve hersenontwikkeling voor hun baby kunnen stimuleren. In haar boek, How To Build Your Baby's Brain, biedt Gail Gross, Ph.D., Ed.D., M.Ed., advies aan hoe nieuwe – en ervaren! – ouders kunnen binden met hun baby's en (geen verrassing hier) hun hersenen helpen bouwen tijdens vroege ontwikkeling.In het leven zijn er die enkele momenten die je voor altijd veranderen. Zelfs terwijl je ze ervaart, herken je hun belang. Je baby voor de eerste keer zien, haar in je armen gelegt krijgen, is zo'n moment. Het grootste mysterie is dat we leven en voortplanten, en dat we deze nieuwe kleine vreemdeling volledig liefhebben. Dit is de manier van de natuur om de overleving van ons soort te verzekeren. En we worden onmiddellijk gevangen in de splitsing tussen angst en overweldigende liefde. Angst, want baby komt zonder instructies, en je herkent plotseling de overweldigende verantwoordelijkheid van ouder zijn; en liefde, want de natuur heeft samengesponnen om je zelfopoffering, toewijding, verantwoordelijkheid en verplichting te eisen om baby's welzijn te verzekeren.
Binnenkort leer je alles over je baby. Je leert het verschil te herkennen tussen huilen van vermoeidheid, frustratie, boosheid of honger. Je kunt onderscheiden tussen een reflexglimlach, een echte glimlach, of een grijns die problemen aan kondigt. Reeds van het begin reageert baby op jouw reacties. In de allererste dagen van je baby's leven word jij een meester in de essentiële dingen die de overleving van je baby verzekeren. Terwijl je over je baby leert, bedenk dan dat het ontwikkelende brein van je baby duizend keer meer over jou leert. Dus de belangrijkste stem die baby ooit hoort, en het belangrijkste gezicht dat ze ooit ziet, van de geboorte doorheen de kindertijd, is van jou.
Elk liedje dat je zingt, elke knuffel die je geeft, elk spelletje piekaboe, en elke lach creëren het stellingwerk voor de toekomstige pogingen van je baby. Bijvoorbeeld, een talent voor kunst en muziek of een gave voor sport of sociale vaardheden wordt getraceerd door deze zenuwbanen geïnitieerd door de interactie van jij en je baby. Bindend tussen jou en je kind is de meest centrale ingrediënt voor het succes van dit proces. Je kind heeft niet alleen je liefdevolle aanwezigheid nodig, maar ook je tijd en aandacht. Vandaag geven nieuwe technologieën zoals de PET-scan (positronenemissietomografie) en de MRI ons een raam in de hersenen van je baby, zodat je met je eigen ogen kunt zien hoe het reageert op specifieke externe stimulatie.
Je baby is een regelmatige kleine Pac-Man, die overal interesse vindt, inclusief geluiden, stemmen, lichten, schaduwen, kleuren, mobiletjes, en ervaringen van alle soorten. Door te reageren op de gevoelens van opwinding en verbazing van je baby, ondersteun je een gevoel van welzijn omdat hij ziet dat je zijn ontdekkingen valideert. Aandacht besteden en actief luisteren naar je baby bevordert zijn gevoel van welzijn en waarde. Uiteindelijk wordt je baby's gedrag gefocust, omdat hij bewust je positieve reacties uitlokt. Jouw reacties zijn alles voor hem, want jij bent zijn wereld, en hij definieert zichzelf door zijn interacties met jou. In een zin zal deze samenwerking met je baby ofwel aanzetten of uitschakelen zijn specifieke genetische disposities. Dus wat je baby uniek maakt, zijn precies deze ervaringen die door jou gecreëerd worden.
Neurowetenschap heeft ons harde data gegeven om het belang van vroege kindervaringen te versterken. De data duiden sterk erop dat kinderen onthouden van de voeding die hersenverrijking stimuleert, belangrijke hersengebieden hebben die diepgaand onontwikkeld zijn. We vinden deze situatie niet alleen in weeshuizen in buitenlandse landen, waar baby's urenlang onaangeraakt blijven, maar ook in huizen waar moeders lange uren werken, kinderopvang verontschuldigend vinden, postpartale depressie ervaren, of andere emotionele of fysieke problemen hebben die het onmogelijk maken om te connecteren of te binden met hun baby's. Zo'n gebrek aan voeding en zorg kan leiden tot langdurige gezondheidsproblemen voor baby, waaronder posttraumatische stressstoer en failure to thrive.
5 manieren om te binden met je baby.
Ze is er eindelijk: jouw brandnieuwe bundel van vreugde. Je wiegelt haar in je armen, je kijkt naar je nieuwe baby en voelt... niets. Je bent niet overweldigd door vreugde of geluk, en je bent niet overvallen door liefde en zoete emoties zoals je je voorstelde, en zoals je verteld werd dat je zou zijn. Je vraagt je af: Ik was zo opgewonden over deze baby, en nu ze er is, voel ik geen band überhaupt. Wat is er mis met me?
Eerst, weet dat je niet alleen bent en dat deze gevoelens gedeeld worden door anderen. Er zijn veel mogelijke redenen waarom je je onmogelijk voelt om te binden met je nieuwe baby, en alleen omdat je je zo voelt vandaag betekent niet dat het voor altijd zo zal zijn.
Binding tussen moeder en kind vanaf de vroege kinderdagen kan helpen vertrouwen en veiligheid opbouwen. Hier zijn vijf eenvoudige manieren waarop moeders sterke banden met hun baby's kunnen creëren:
1. Doorbreng zoveel mogelijk tijd na de geboorte van je kind voor huid-op-huid contact.
Studies tonen aan dat dit contact helpt om endorfines vrij te maken, wat resulteert in het projecteren van kalmte en verzekering naar je baby. Binnenkort zal je baby jouw aanraking, geur en gevoel herkennen ten opzichte van anderen.
2. Praat en zing voor je baby.
Laat hem de klank van je stem zo veel mogelijk horen vanaf het begin, of het nu wiegeliedjes zingen of simpelweg uitleggen hoe je baby's kleding wisselt. Pasgeborenen kunnen de stem van hun moeder herkennen vanaf het moment dat ze geboren worden.
3. Maak oogcontact met je baby.
Hoewel het gezichtsvermogen nog ontwikkelt, kunnen pasgeborenen ongeveer 30 centimeter voor zich zien, dus als je je baby vasthoudt, zorg dan ook dat je haar blik vasthoudt. Je kind zal beginnen je kenmerken te herkennen en door je vertrouwdheid gekalmd worden.
4. Zorg dat jij en je partner de belangrijkste personen zijn die je baby voeden.
Borstvoeding kan helpen sterke banden te bouwen tussen moeder en kind, maar flesvoeding kan ook de band tussen jou en je baby versterken, evenals de band van je baby met je partner. Bij het voeden van je baby, houd hem dichtbij, maak oogcontact, zing of spreek zacht, en geef al je aandacht aan je pasgeborene zodat hij zich kalm en gerust voelt tijdens de voeding.
5. Reageer op de behoeften van je baby.
Je kunt een baby niet bederven. Feitelijk, hoe meer je nu bindt met je baby, hoe meer ze zal leren je te vertrouwen. Als je kind zich veilig voelt in haar hechtingsrelatie met jou, zal ze waarschijnlijker opgroeien tot een meer onafhankelijke volwassene.
Fragment uit How To Build Your Baby's Brain: A Parent's Guide to Using New Gene Science To Raise a Smart, Secure, and Successful Child door Dr. Gail Gross, met toestemming van Skyhorse Publishing Inc. Copyright 2019 door Gail Gross.
Previous:Zelfzorg Wanneer Ik Te Moe Ben Om Te Zorgen: Lessen Van Een Eersteling-Moeder
Next:11 Manieren Om Je Kinderen Te Empowermen Terwijl Je Een Maaltijd Kookt
-
Meervoudige Intelligenties Leerstijl: Interpersoonlijk Interpersoonlijke intelligentie gaat over het begrijpen van andere mensen. Deze gave is nauw verbonden met intrapersoonlijke intelligentie - begrip van jezelf. Normaal gesproken kan geen van bei
-
Kinderen kunnen gewond raken door vallen, maar het risico op vallen kan worden voorkomen. Hier zijn tips om je peuter veilig te houden tegen vallen. Plaats hekken onder en boven de trap tot je peuter ze gemakkelijk kan gebruiken. Op ongeveer 24 ma
-
Met krappe vliegtuigstoelen en drukke wachtruimtes is vliegen niet de meest prettige ervaring — en alle frustratie neemt exponentieel toe als je een onrustige peuter toevoegt. Kleine kinderen hebben simpelweg niet de geduld voor beveiligingscontroles





