• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Is je kind bang voor insecten of de natuur? Zo help je ze erover heen

Als je in een stad woont, is vaak de enige blootstelling aan de buitenlucht het lokale park, dat misschien zelfs geen gras heeft. Een groot buitenavontuur kan dan intimiderend zijn voor een kind. Of je hoeft niet in een stad te wonen: in een voorstad kunnen kinderen beperkte ervaringen in de natuur hebben. En eigenlijk kan elk kind angst hebben voor bepaalde aspecten van de natuur, of het nu insecten of dieren zijn. Geïntimideerd zijn door de natuur is volledig normaal. Maar aangezien we de enorme voordelen van tijd in de natuur kennen, raden we ten zeerste aan je kind dit aan te moedigen als je de middelen hebt.

"Sommige kinderen worden super avontuurlijk en risicovol geboren, anderen weer waakzaam, voorzichtig en geneigd tot angst. Het komt er eigenlijk op neer dat kinderen bang zijn voor iets nieuws of met een fobie te maken hebben", zegt gediplomeerde psychologe Nicole Beurkens, Ph.D., CNS. "Je aanpakt het zoals je elk nieuw ding voor een kind aanpakt: voorzichtig."

Plan van tevoren

"Je moet kijken naar kansen waar je ze kunt vinden", zegt Beurkens. En je moet ze actief zoeken, want ze liggen niet voor de hand.

Het kan contro-intuitief lijken om "wilde tijd" te plannen, maar voor veel gezinnen is het noodzakelijk, aldus auteur en opvoedcoach Caroline Maguire, PCC, M.Ed. Het inbouwen in je routine, of dat nu dagelijks of wekelijks is, toont aan dat je de activiteit prioriteit geeft en helpt je door te zetten. Vaste plannen zijn moeilijker af te blazen dan "misschien"-plannen.

Dit helpt ook ouders in de stad, want je kind blootstellen aan wildlife vereist meer voorbereiding. Het kan vereisen dat je voor een daguitstapje de stad uit moet, wat transport en het inpakken van essentiëls betekent.

Blootstel ze met gemak

Er zit enige waarheid in dat je angsten direct moet aanpakken. Stel je kind wordt niet prettig van regenwormen. En als je aan het tuinieren bent (thuis of in een gemeenschappelijke tuin), probeer er dan eentje te tonen — maar dwing het ze niet op. Misschien is het eerst alleen even kijken, en daarna kun je opbouwen tot het aanraken. Uiteindelijk zullen ze waarschijnlijk een deel van de angst overwinnen en makkelijker bij insecten kunnen zijn.

"Veel kinderen gaan goed met deze dingen; ze hebben gewoon een kleine duwtje nodig om het te doen", zegt Beurkens. "Maar zodra ze het doen, zijn ze meestal prima. Kinderen zijn eigenlijk heel goed in dit. Velen leren makkelijk."

En een belangrijk punt, aldus Beurkens: je moet enthousiasme modeleren. Kinderen pikken op elke angst die jij hebt, dus als jij nerveus bent tijdens iets, zijn ze dat ook. Dus als je ze een kleine duw geeft — wat de activiteit ook is — toon je opwinding.

Er is natuurlijk een grens. Als je merkt dat je kind een echte angst ervaart — of het nu op een nieuw wandelpad is of geconfronteerd met een beestje — moet je voelen wanneer je niet moet duwen. "Als je kind echt in panik raakt of dichtklapt, moet je stoppen; geen groei vindt plaats in dat moment", zegt ze.

Zoek naar kleine kansen binnen en buiten

"Soms gaat het gewoon om hun dagelijkse gewoontes of wat ze al doen een beetje aan te passen om ze comfortabeler te maken met verandering", zegt Beurkens. "Zelfs het blootstellen aan foto's of een boek kan helpen", zegt ze.

Bijvoorbeeld, als ze graag lezen: geef ze een avonturenserie over de wildernis of een non-fictieboek over dieren en planten. Of als ze van kunst en knutselen houden, neem ze mee naar een lokaal park om bloemen te tekenen. Als ze van musea houden, ga naar een insectenexpositie. Of als ze in Lego en bouwstenen zitten, probeer dan iets te bouwen in een tuin of park. "Zoek gewoon iets waar ze geïnteresseerd in zijn en bouw daar vanaf uit", zegt ze.