• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

6 manieren om te stoppen met je kind te vergelijken met anderen – en wie ze zijn te vieren

"Vergelijking is de dief van vreugde" is een oud gezegde die al vaak ge-Instagrammed, geretweet en gepind is – de reden is duidelijk: het resonanteert met zoveel mensen. Maar in een wrede wending van het lot, vinden mensen zich vaak precies dat doen (en, ironisch genoeg, op deze platforms).

"Het is jammer, maar we leven in een cultuur die concurrentie en individualisme boven gemeenschap en collectivisme stelt – en dit sluit ouders zeker niet uit," zegt Rebecca Schrag Hershberg, klinisch psychologe en auteur van "The Tantrum Survival Guide." "Er zal altijd een ander kind zijn dat slimmer, atleetischer, getalenterder, gehoorzamer is dan de jouwe, evenals kids die niet zo slim, atleetisch, getalenteerd, gehoorzaam zijn als de jouwe. Maar je kind vergelijken met anderen is nooit een goed idee, en deze trend te durchbreken vereist intentionaliteit en oefening."

Volgens Hershberg, wanneer ouders hun kids met anderen vergelijken, laten ze ze zich "minder dan" hun leeftijdsgenoten voelen.

"Daarop hin voelen kids zich slecht over zichzelf, wat een risicofactor is voor een reeks negatieve uitkomsten op de lange termijn, zoals angst, depressie en verslaving," zegt ze. "En aan de andere kant, kids die zich 'beter dan' hun leeftijdsgenoten voelen, kunnen zich op de korte termijn goed voelen, maar op de lange termijn kunnen ze 'gouden sterretjes-junkies' worden, afhankelijk van externe validatie om geluk of vervulling te bereiken."

Of je nu in je achterhoofd vraagt waarom je kind's cijfers niet zo goed zijn als die van haar beste vriendin, of de welgedragen kids in een restaurant aanwijst naar je ongestude lot, het is tijd om te stoppen met tellen hoe je kids (en je ouderschap) zich verhouden tot anderen. Hier bieden experts en ouders inzicht in waarom je moet stoppen met je kind te vergelijken met anderen en bieden ze tips om deze gewoonte een keer voor allemaal te stoppen.

1. De vergelijking: De netjes geklede, glimlachende Instagram-kids vs. jouw ongekamde kids die hun tong uitsteken voor iedere foto

Elke ouder die een rustige wandeling maakt door Instagram, komt gebonden ten minste één foto tegen van kids die schoon, netjes gekleed zijn en, naar alle schijn, urenlang prachtig met hun broers en zussen spelen zonder een enkel ruzie. Scènes als deze kunnen diep snijden voor ouders die een bijzondere moeilijke dag (of week) hebben met kids die niet ophouden met ruzie maken en die weigeren iets anders te dragen dan een Moana-shirt.

Waarom je niet moet vergelijken: Social media is geen realiteit. Net zoals jij je niet "geïnspireerd" voelt om een fotoshoot met je kids te houden als ze bedekt zijn met modder en van de balken hangen, posten andere ouders de slechte dingen ook niet. De sleutel is dit in gedachten te houden als je door je feed scrolt – voor zowel je eigen geestelijke gezondheid als het welzijn van je kind.

"Instagram is een façade en meestal niet de realiteit van een persoon's situatie," zegt psychotherapeut Ali Hamroff van Liz Morrison Therapy in New York City. "Als je in het geloof koopt dat alles perfect is voor bepaalde mensen, koop je niet alleen in een valse verhaling, je leert je kind misschien ook zich te vergelijken met mensen online, wat ze op een val zet. Kids die zich constant vergelijken met mensen op sociale media, zullen streven naar iets onbereikbaars, wat uiteindelijk resulteert in laag zelfvertrouwen."

2. De vergelijking: De uitblinkende student vs. jouw gemiddelde of onder-gemiddelde student

Zich een beetje neer of angstig voelen wanneer je kind lijkt te worstelen op school is volledig begrijpelijk omdat, uiteindelijk, alle ouders willen dat hun kids succesvol zijn. Wat niet oké is, is je kind's prestaties op school duidelijk te vergelijken met die van zijn leeftijdsgenoten.

Waarom je niet moet vergelijken: "Je kind vergelijken met anderen – met name de manier waarop ze op school presteren – is een slecht idee, puur en simpel," zegt Sean Grover, psychotherapeut en auteur van "When Kids Call the Shots." "Wanneer je dit doet, val je je kind's zelfbeeld aan en laat je ze als een mislukking voelen. Eigenlijk zeg je je kind dat je niet in ze gelooft, en dit doet hun tot de kern pijn, wat vaak resulteert in gedrag dat destructief en oppositieel is."

Een betere manier om je kind's schoolprestaties aan te pakken is de waarde te leggen op het echte werk, in plaats van het resultaat.

"Hoewel hoge cijfers in de klas iets is dat alle ouders voor hun kinderen willen, zouden ouders het idee van je best doen en leren hoe je een hard werker bent moeten inprenten, omdat deze dingen waardiger zijn in het leven dan daadwerkelijke cijfers," zegt Hamroff.

En ten slotte, houd in gedachten, rechte A's vertalen niet automatisch naar succes later in het leven. Er zijn een hoop controleerbare factoren die bijdragen aan het opvoeden van kids die later in het leven over het algemeen gelukkig, voorspoedig en evenwichtig zijn – het gaat niet alleen om de cijfers. Ervoor zorgen dat je kind weet dat ze onvoorwaardelijk geliefd zijn, hen verantwoordelijkheden thuis en in hun gemeenschap geven en hen toestaan uit hun fouten te leren, helpen allemaal eigenschappen opbouwen die succes in de een of andere vorm bevorderen.

En aan de andere kant, te veel druk op je kind zetten om academisch te presteren, kan backfiren, resulterend in een aantal geestelijke gezondheidsproblemen, zoals angst en depressie.

"Ik werk met tieners die valedictorians waren van hun middelbare school, om later in het leven in een klampende depressie te vervallen," zegt Grover. "Er zijn geen garanties dat de kids waarmee je je kind vergelijkt, emotioneel gezonder of stabieler zijn dan de jouwe."

3. De vergelijking: De sporter vs. jouw minder behendige kindje

Ben je een slechte ouder als je wilt dat je kind meer rent op het voetballyeld dan in de lucht te staren? Nee. Maar schaam ze niet voor hun dromerige manieren. Probeer in plaats daarvan te cultivaten waar ze gepassioneerd over zijn.

Waarom je niet moet vergelijken: "Als een kind voelt alsof ze niet opkomen tegen de verwachtingen van hun ouders, zal hun zelfvertrouwen dalen, en het kan veel onzekerheden in zichzelf creëren," zegt Hamroff. "Op een ernstigere noot, wanneer je je kind's atletische vaardigheden vergelijkt met die van iemand anders, kunnen ze gevaarlijke methoden gebruiken om hun kracht of atletische vaardigheden te vergroten [zoals drugs], wat zowel mentaal als fysiek schadelijk kan zijn."

Een betere manier om je kind's vaardigheden en talenten te bevorderen is om je te richten op de dingen waar ze van nature naar toe gravitieren.

"In plaats van je kind te vergelijken met hun leeftijdsgenoten, bevorder hun talenten en hobby's, het zal hun vertrouwen verbeteren en hen laten hun onafhankelijkheid en uniekheid vinden in plaats van gewoon in de massa under te dompelen," zegt Hamroff.

"Mijn man en ik hebben onze zoon een beetje gedwongen om voetbal te spelen omdat wij voetballen," zegt moeder van twee Lauren Kent, uit Bridgewater, New Jersey. "Na ongeveer een jaar dat we hem keken kijken hoe de bal aan hem voorbij rolle, realiseerden we dat hij er gewoon niet in zat. Hij vroeg om basketbal te spelen en is er veel meer in!"

4. De vergelijking: De rustige, 'makkelijke' kind vs. jouw levendige, eigenzinnige kind

Wanneer je kind je plat negeert en doorgaat met rennen als een maniak terwijl je probeert het speelplein te verlaten, is het makkelijk om heimelijk te wensen dat ze zich meer gedroeg als hun rustige vriendje dat plichtsgetrouw naar hun ouders liep toen ze geroepen werden. Maar door dit te doen, kun je het grotere plaatje uit het oog verliezen.

Waarom je niet moet vergelijken: "Langdurig wou ik dat mijn dochter rustiger en 'samen' was tijdens playdates," zegt moeder van twee Julie Cortez, uit Brooklyn, New York. "Ze was altijd de luidste, wildste, en het duurde eeuwig om haar weg te krijgen. Nu, echter, realiseer ik me dat ze zich gedroeg als een kannetje, en naarmate ze ouder werd, heeft haar 'wildheid' zich getransformeerd in bewonderenswaardige zelfvertrouwen en vastberadenheid. Ik ben blij dat ze zo is!"

Volgens Grover, als je oppervlakkige vergelijkingen maakt, zie je niet noodzakelijk de hele situatie.

"Het kind dat te nakomelings is en alleen probeert zijn ouders tevreden te stellen, kan lijden aan angst of depressie of afhankelijk blijven van anderen voor goedkeuring," zegt hij. "Ze kunnen een sterke stem of het vermogen om gezonde grenzen in relaties te stellen, missen. In plaats van een gezonde zelfliefde te ontwikkelen, zoeken ze constant goedkeuring en validatie. Met andere woorden: Net omdat sommige kids 'luisteren' beter dan anderen, betekent niet dat ze op de lange termijn beter af zijn."

5. De vergelijking: Het gezin met veel geld vs. de jouwe

De pianolesjes. De schattige kleding. De eindeloze vakanties. Het is makkelijk om neer te zinken over je gezinsfinanciën als anderen eruitzien alsof ze het in de geldzaken gemaakt hebben. Maar naast het in gedachten houden dat dingen niet altijd zijn wat ze lijken (de familie Johnson kan voor all je weten met een berg schulden zitten!), onthoud het oude gezegde: Geluk koop je niet met geld.

Waarom je niet moet vergelijken: "Omdat een gezin geld heeft, betekent niet dat ze tevreden zijn," zegt Hamroff. "Hoewel een gezin met veel geld er op de buitenkant misschien uitziet alsof ze alles hebben, zijn er zeker tijden dat gezinnen met geld niet tevreden of gelukkig in hun leven zijn. Je kinderen leren dat veel geld hebben niet gelijk is aan succes, helpt goede waarden en normen inprenten. Wanneer je kind opgroeit en in een relatie zit, is het belangrijk dat ze weten dat geld niet is waar ze naar op zoek moeten gaan in een partner."

6. De vergelijking: De welgedragen kinderen vs., nou ja, de jouwe

De meeste ouders zijn er op een gegeven moment doorheen. Je staat in de rij bij de winkel of bent uit eten en de kids gedragen zich, in één woord, wilder. En alsof het non-stop gezeur om "net één speelgoedje" of gemorste drankjes niet genoeg zijn om je gek te maken, is er soms, in een bijzondere wrede wending van het lot, de schijnbaar perfect gedragen kids op een steenworp afstand van de jouwe. Is het een downer? Natuurlijk. Maar weer, het is belangrijk om dingen in perspectief te houden.

Waarom je niet moet vergelijken: "Als je het perfect gedragen kind in het restaurant ziet terwijl de jouwe zijn brood in het water doopt, zie je een tweedimensionaal scène zonder diepte of context," zegt Hershberg. "Wie weet wat dat gezin's verhaal is? Misschien vorige week, stak dat kind erwten in zijn neus. Of meer ter zake, misschien heeft hij een medisch probleem dat leidt tot chronische lage energie en wat je idealiseert is eigenlijk de dagelijkse nachtmerrie van zijn ouders."

Volgens Hershberg, wanneer ouders zich in het moment neerbuigen over hoe hun kind zich gedraagt, maakt het de situatie alleen erger.

"Als je echt voelt dat je kind betere manieren moet leren, zal je jezelf neerhalen over dat niet leiden tot positieve actie in die richting," zegt ze. "En onthoud: Vergelijk je uitgesneden niet met andermans highlight reels."

Op het eind, focus op het positieve

Voor beter of voor erger, vergelijkingen zijn ingebed in de menselijke natuur, maar het is belangrijk voor ouders om in gedachten te houden dat, wanneer ze dit met hun kinderen doen (en met name wanneer ze hun kinderen laten weten dat ze dit doen), ze de basis leggen voor een slecht zelfbeeld.

"In plaats van je kind te vergelijken, vier hun sterktes," zegt Grover. "Help hun unieke talenten te ontwikkelen. Geef ze een gevoel van trots in hun identiteit. Positieve versterking is altijd beter dan negatieve vergelijkingen. Je kind te vieren wekt een natuurlijke drang om meer te bereiken. Ze zijn ambitieuzere, meer verbonden en meer empathisch."