Gewone kindergewoontes

De oorzaken van gewoontes zijn onbekend. Hun herhalende aard suggereert dat ze een versterkend of kalmerend proces voor de hersenen dienen. Interessant genoeg blijven zelfs in de volwassenheid veel mensen vasthouden aan een paar van deze zelfverstrooiende eigenschappen tijdens stress: op potloodpuntjes of vingers zuigen, aan hun oor knibbelen, in hun haar vingen.

Gewone zelfverstrooiende gewoontes

Hier zijn enkele van de meest voorkomende zelfverstrooiende gewoontes van de middenkindertijd die ouders bezorgd maken:

  • Duimzuigen
  • Lichaamschuddend (body rocking)
  • Hoofdbotsen (head banging)
  • Nagelbijten
  • Nagelrandjes afknibbelen
  • Haar draaien
  • Masturberen

Uitgroeien van bepaalde gewoontes

Sommige zelfverstrooiende gewoontes – zoals duimzuigen en lichaamschuddend – beginnen in de babyfase en vervagen geleidelijk in de middenkindertijd. Tijdens deze jaren zullen de meeste duimzuigers hun zuigen beperken tot de privacy van hun huis, bij bedtijd, tijdens tv-kijken of wanneer ze opgewonden zijn. Vaak gaat dit gedrag gepaard met andere resten van eerdere jaren, zoals knuffelen met een deken.

Naarmate kinderen rijper worden en meer zelfcontrole en zelfbegrip ontwikkelen, verdwijnt hun duimzuigen meestal, vaak tussen de 6 en 8 jaar. Ook door toename in groepsdruk nemen kinderen meer controle over hun gedrag aan.

Op dezelfde manier vertonen een kleine aantal middenkinderen het normale gedrag van zich in bed in de slaap schudden. Ze kunnen in een knie-naar-borst-houding kruipen en met zo'n kracht schudden dat het bed schudt en zelfs de muren botst tot ze diep in slaap vallen. Enkele kinderen rollen hun heen en weer, soms botsend tegen de muur. Anderen zitten op en schudden. Hoe onrustig ouders deze ongewone gewoontes ook vinden, kinderen kunnen ze elke nacht vertonen om in slaap te raken. De ritmische beweeg lijkt nodig om het centrale zenuwstelsel te verzachten of te kalmeren in de overgang van wakker naar slap.

Andere "irriterende" gewoontes

Nagelbijten, nagelrandjes afknibbelen, haar draaien en neusputten zijn ook heel veelvoorkomend – en irritant – kindergewoontes, die zich ontwikkelen tussen de 3 en 6 jaar. Dit gedrag kan zich door de hele middenkindertijd en misschien langer voortzetten. Net als andere zelfverstrooiende gewoontes, zijn ze spanningverlagers, "tijdverdrijvers", en lijken ze buiten bewustzijn of bewustzijn te vallen.

Frequentie en intensiteit

De frequentie en intensiteit van deze gewoontes neigen te ebben en vloeien, vaak zonder duidelijke verklaring of ouderingrijping. Sommige waarnemers hebben opgemerkt dat het kind dat zijn nagels bijt of zijn nagelrandjes afknibbelt, vaak bloedt of pijn veroorzaakt; misschien speelt dit natuurlijke gevolg een significante rol in het eventueel verdwijnen van de gewoonte. In ieder geval vervagen deze gewoontes vaak met de tijd.

Beheer vs. Straf

Als eerste stap in het eenvoudige beheer van de zelfverstrooiende gewoontes van je kind: negeer ze! Meestal verdwijnen ze met de tijd. Wanneer je er met harde woorden, spot of straf aandacht aan besteedt, zal de spanning die de gewoonte waarschijnlijk verlicht, toenemen, en de gewoonte erger worden. Straf is geen effectieve manier om gewoontes te eradiceren.

Het negeren van deze gewoontes kan echter een moeilijk proces zijn voor de meeste ouders. Immers, als de moeder of vader een gewoonte irritant of frustrerend vindt, maakt het negeren ervan de gevoelens niet verdwijnen. Toch, probeer je negatieve opmerkingen terug te houden en wacht tot de gewoonte voorbijgaat.

Als je kind haar duim zuigt of haar nagels bijt, kan ze geïnteresseerd zijn in het overwinnen van de gewoonte en zal dus samenwerken met jouw inspanningen daartoe.

Probeer deze technieken:

  • Wanneer je opmerkt dat je kind de gedraging voor langere periodes niet vertoont, beloon haar op een overeengekomen manier.
  • Gebruik vrij verkrijgbare middelen, zoals bittermakende stoffen die op de vingers of nagelrandjes aangebracht kunnen worden, om je kind eraan te herinneren wanneer ze begint te bijten of te zuigen. Deze benadering heeft een relatief laag succespercentage, maar is eenvoudig en, met de medewerking van je jongere, kan het een effectieve strategie zijn. Vraag je apotheker over deze producten.
  • Positieve versterking is de meest succesvolle manier om een gedragsverandering te produceren. Benadruk en beloon het nieuwe gedrag dat je wilt zien. Sterrenkaarten en dagelijkse beloningen zijn erg nuttig.

Previous:

Next: