• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Communiceren buiten het gezin

De manier waarop je communiceert, is onlosmakelijk verbonden met wat je communiceert. Goed gedaan, is communicatie hoe je liefde, acceptatie, respect en goedkeuring aan je kind overbrengt. Lof geven, bijvoorbeeld, is niet alleen woorden zeggen. Het vereist dat je begrijpt hoe je kind over zichzelf en zijn gedrag denkt, en weet wanneer en op welke manier je je trots met hem kunt delen, zodat hij best in staat is je te horen en te accepteren wat je probeert te zeggen. Succesvolle communicatie is een twee-persoonsproces, niet slechts één persoon die iets tegen een ander zegt. Als je consistent goed communiceert met je kind, zal hij weten dat je goed over hem denkt. Niet alleen zal dit jullie relatie voeden, maar het kan hem helpen groeien, zich ontwikkelen, en uitkomen tot zijn mogelijkheden als persoon.

Helaas doen te veel ouders een slechte job uitdrukken van deze acceptatie. Ze kunnen denken: Als ik mijn zoon vertel dat hij in mijn ogen prima is zoals hij is, zal hij niet gemotiveerd zijn om harder te werken en beter te doen in het leven. Maar in feite, doen kinderen het beter zodra ze zich bevrijd voelen van de druk om de goedkeuring van hun ouders te winnen. In plaats van constant te oordelen en te criticiseren, laat hem weten dat je hem accepteert en liefhebt. Op zijn beurt zal hij zichzelf meer gaan waarderen, en zijn zelfvertrouwen zal groeien.

Maak een poging om deze acceptatie te communiceren door zowel woorden als daden. Ja, je kunt je gevoelens demonstreren op niet-verbale manieren door je lichaamstaal, inclusief gezichtsuitdrukkingen, knuffels en gebaren. Maar je moet het ook zeggen.

Te vaak kiezen ouders ineffectieve, niet-accepterende manieren om verbaal met hun kinderen te communiceren. Ze kunnen opdrachten geven ("Je gaat het doen zoals ik zeg of anders!"), lezen ("Toen ik een jongen was, had ik twee keer zoveel klussen als jij"), of prediken ("Je mag nooit meer zo gedragen"). Of ze kunnen criticiseren ("Je doet vandaag alles fout"), spotten ("Je leek stom toen je uitging"), of vernederen ("Iemand van jouw leeftijd zou het beter moeten weten").

Wees positief en accepterend in de manier waarop je met je kind praat. Bied vaak lof en zo specifiek mogelijk ("Je hebt een geweldig werk gedaan bij het oplossen van dat moeilijke rekenprobleem in je huiswerk vanavond"). Laat hem weten hoeveel je hem waardeert zoals hij is, zonder dat hij hoeft te worstelen om te lijken op je eigen voorafgeconcepiside noties van hoe je hem wilt zien ("Ik was zo trots gewoon te kijken naar je rennen in de atletiekwedstrijd vandaag").

Je kunt acceptatie ook demonstreren door je niet te mengen in sommige activiteiten van je kind. Bijvoorbeeld, als je hem gewoon laat schilderen zonder advies te geven over welke kleuren te mengen, breng je de boodschap over dat hij het prima op zich neemt. Op veel dezelfde manier kun je op stille momenten luisteren naar je kind, zonder je eigen gedachten en opmerkingen in te werpen die hem kunnen tegenspreken of corrigeren.