Ann Roe's drie opvoedstijlen

Het is redelijk duidelijk dat de omgeving waarin je wordt opgevoed kan beïnvloeden hoe je denkt en gedraagt als volwassene – maar de 20e-eeuwse psycholoog en onderzoeker Anne Roe ging een stap verder. Door haar studies van artiesten, wetenschappers en leden van inheemse Amerikaanse stammen in de jaren 40 en 50, ontwikkelde Roe een theorie van "Career Choice and Development", die theoretiseerde dat opvoedstijles en de psychologische behoeften van een kind de carrièrekeuzes kunnen beïnvloeden die een persoon als volwassene maakt. Roe verdeelde de relaties tussen ouder en kind in drie categorieën, met zes subcategories.

Emotionele concentratie op het kind

Roe's Emotionele Concentratie opvoedstijl kon zich manifesteren als een warme, verwennende ouder die Roe "overbeschermend" noemde. Het kan ook wijzen op een ouder die een kind aandrijft om een hoge prestatieverlener te zijn, in een opvoedstijl die Roe "overeisend" noemde.

Vermijding van het kind

Roe's Vermijdingsopvoedstijl was verdeeld in twee categorieën: "afwijzend" en "verwaarlozend". De "afwijzende" type ouder kan overmatig kritisch zijn over het kind, of gemeen, vijandig of koud zijn. De "verwaarlozende" ouder biedt ook weinig tot geen liefde en omgeeft zich weinig met de basisbehoeften van het kind.

Acceptatie van het kind

Roe's derde opvoedstijl, de Acceptatiestijl, was ook verdeeld in twee categorieën: "casuele acceptatie" en "liefdevolle acceptatie". De casueel aanvaardende ouder, volgens Roe, zou beperkte regels hebben, verwennend en enigszins aanvaardend zijn tegenover het kind. De ouder met "liefdevolle acceptatie" daarentegen, zou warmte, liefde tonen en graag het kind helpen.

Hoe dat zich verhoudt tot beroep

Roe's theorieën leunden zwaar op Abraham Maslow's "Hiërarchie van Behoeften", een hypothese die stelt dat mensen hun behoeften in volgorde van belangrijkheid zullen trachten te vervullen. Roe geloofde dat wanneer de behoeften van een kind niet werden vervuld tijdens de jeugdjaren, het kind die behoeften ofwel zou vergeten, of ze zou gebruiken als motivatoren bij het kiezen van een carrière. In de jaren 50 geloofde Roe dat kinderen die liefdevolle acceptatie, overbescherming of overeisende opvoedstijles ervoeren, carrières in entertainment, dienstverlening, cultuur of andere mensgerelateerde velden zouden kiezen. Kinderen die casuele acceptatie, verwaarlozing of emotionele afwijzing ervoeren, zouden zich richten op wetenschappelijke of andere niet-mensgerelateerde velden.

Kritiek

Roe aanvaarde later een meer comprehensief perspectief over wat carrièrekeuzes bepaalt, rekening houdend met dat elke ouder in een tweeuouderhuishouden een andere stijl kan hebben. Wetenschappers en psychologen hebben vandaag de dag gemengde meningen over de geldigheid van Roe's theorieën, en haar critici zijn geneigd het ermee eens te zijn dat meer empirische studies nodig zouden zijn om haar claims te valideren. Andere onderzoekers hebben opgemerkt dat factoren zoals sociaal-economische status ook in aanmerking genomen zouden moeten worden.