Huistaakjes en verantwoordelijkheid

Mijn dochter lijkt haar huistaakjes niet gedaan te krijgen zonder dat we haar behinderig zijn. Hoe vermijden we deze dagelijkse strijd?

Naarmate kinderen de schooljaren binnenkomen en doorgaan, worden ze steeds meer in staat om zaken zoals huiswerk en schoolprojecten zelfstandig te managen. Gevolgdelijk moeten ze elk jaar meer verantwoordelijkheden in de klas en thuis op zich nemen. Tijdens de middenjaren van de kindertijd kunnen de meeste jongeren helpen hun kamers schoonmaken, hun bedden opknappen, hun speelgoed opruimen, en helpen in de keuken of de tuin. Sommige voeren en verzorgen huisdieren. Deze dagelijkse huistaakjes en verantwoordelijkheden zijn een belangrijk onderdeel van het leren dat leven werk vereist, niet alleen spel.

Natuurlijk zijn kinderen nog steeds bezig met hun verlangen om plezier te hebben. Terwijl ze misschien meewerken, vooral als helpen hen tijd met hun ouders geeft, zullen kinderen niet van zich uit om huistaakjes vragen, en ouders moeten vaak verantwoordelijkheden toewijzen als onderdeel van het behoren tot het gezin. Op deze leeftijd vinden veel kinderen het moeilijk om door te zetten en hun klussen af te maken, tenminste aanvankelijk. Verantwoordelijkheid en initiatief worden geleerd door een geleidelijke proces van begeleiding en beloning.

Uitstellen en daddelen

Naarmate je eigen kind meer verantwoordelijkheden op zich neemt, zal hij waarschijnlijk periodes hebben van onverantwoordelijk gedrag, uitstellen en daddelen. De meeste kinderen doen dat. Tijdens deze momenten moet je instappen en, met moed en zachte begeleiding, hem in de juiste richting duwen.

Begin met realistische verwachtingen

Soms eisen ouders te veel van hun kinderen, of zien ze een probleem in alles wat hun kinderen doen. Ze kunnen ze belasten met te veel verantwoordelijkheden – een oneerlijk aantal klussen, overmatige uren opvangen van jongere broers/zussen of een te streng schema van naschoolse activiteiten. Wanneer dat gebeurt, kunnen kinderen zich overweldigd voelen en weerstand bieden tegen het aanvaarden van enige verantwoordelijkheid. Ouders moeten waken tegen dit soort overbelasting, terwijl ze er toch voor zorgen dat hun jongeren een passend niveau van verantwoordelijkheid aanvaarden. Kinderen verschillen natuurlijk in de persoonlijke kenmerken en temperament die ze aan taken mee brengen. Sommige zijn simpelweg niet erg volhardend en driften halverwege klussen af. Anderen hebben moeite om georganiseerd te raken. Nog anderen hebben moeite met het schakelen van de ene activiteit naar de andere. Je zou een goed gevoel moeten hebben van de stijl van je kind, en je verwachtingen daarvoor afstemmen.

Kinderen moeten een aantal verplichtingen en plichten binnen het gezin hebben, of ze zullen niet leren verantwoordelijkheid te accepteren. In ongestructureerde thuissituaties, of in gezinnen die erg permissief zijn en waar weinig van kinderen verwacht wordt, missen jongeren waardevolle leerervaringen, en hun ontwikkeling van een verantwoordelijkheidsgevoel en initiatief mag niet gebeuren tot later in het leven, zo ja of nee. Als gevolg, wanneer eisen aan deze kinderen gesteld worden, lijken ze uit te stellen of te daddelen, nooit geleerd om hun verantwoordelijkheden aan te vangen en te voltooien.

Hoe je je kind kunt helpen

Als je eigen kind uistelt en daddelt, met name rond verantwoordelijkheden en klussen, hier zijn enkele eenvoudige managementtechnieken die vaak helpen:

  1. Beschrijf de taken die je kind moet uitvoeren zorgvuldig. Zorg dat ze begrijpt wat er dagelijks en wekelijks van haar verwacht wordt. Sterrenkaarten of klussenlijsten in de kamer van je kind of op de koelkast moeten duidelijk laten zien wat je verwachtingen zijn. Bij een schoolgaand kind, met name een die nog geen verantwoordelijkheden heeft gehad, moet je één nieuwe taak per keer introduceren; als je er een lange lijst bij gooit, zal ze waarschijnlijk falen en rebelleren.
  2. Eerlijke lof van jou kan de meest effectieve manier zijn om je kind te motiveren en haar succes te garanderen. Als je jongere een vaste taak voltooit, loof haar en het werk dat ze deed. Taken op eigen initiatief starten zonder herinnering, een speciale taak voltooien of een ongewon goed werk van een vaste taak kunnen een beloning van enige soort verdienen. Je kunt ook overwegen materiële beloningen zoals zakgeld en stickers gekoppeld aan voltooide klussen.
  3. Je kind kan enorm geholpen worden in het onthouden van klussen als jullie gezinsleven structuur en routines heeft. Moedig haar aan haar klussen elke dag op hetzelfde moment te doen. Routines van andere activiteiten – inclusief maaltijden, huiswerk, spel en bedtijd – kunnen ook organisatie leren en helpen haar verantwoordelijkheid te ontwikkelen.
  4. Plan wekelijkse gezinsvergaderen om de voortgang van je kind te bespreken. Vraag haar om haar ideeën over klussen en andere verantwoordelijkheden te bespreken. Creëer nieuwe of aangepaste "contracten" van de klussen die van haar verwacht worden. Het allerbelangrijkste: bewaak en ondersteun je kind, wat de beste manier is om te zorgen dat ze verantwoordelijk is.
  5. Als je jongere haar klussen en andere verantwoordelijkheden niet voltooit, kan het nodig zijn om haar te disciplineren. Je kunt bijvoorbeeld besluiten bepaalde privileges of speciale activiteiten die veel voor haar betekenen, in te trekken. Hoewel sommige ouders kunnen vinden dat kwetsen of schelden van een kind tot het begin van een ruzie haar zal brengen om meer verantwoordelijkheid te accepteren, is deze aanpak zelden effectief. Belonen van successen en het geven van moed is altijd veel effectiever.

Je kinderarts kan helpen

In sommige gevallen kan een uistellende jongere geholpen worden door professionele interventie. Bespreek je zorgen met je eigen kinderarts, die je misschien kan geruststellen dat je kind normaal gedraagt. Aan de andere kant kan de kinderarts een verwijzing overwegen naar een kinderpsychiater of psycholoog voor een evaluatie, niet alleen als je kind consistent faalt om alledaagse thuistaakjes te voltooien, maar ook als onverantwoordelijkheid op school zichtbaar is.

Deze evaluatie kan ook helpen bepalen of er andere problemen aanwezig zijn die alleen maar lijken op uistellen. Bijvoorbeeld, een jongere met een aandachtsprobleem kan moeite hebben met concentreren op haar huiswerk; voor dit kind is uistellen niet het probleem. De behandeling in deze situatie moet gericht zijn op het managen van de aandachtsstoornis zelf.

Vroegtijdige inspanningen om kinderen te helpen die consistent verantwoordelijkheid vermijden, zijn belangrijk voor hun toekomstige succes.