Waarom ik blij ben dat mijn tiener nog 'trick-or-treat' doet – en waarom elk huis oudere kids op Halloween moet verwelkomen
Als ik eerlijk ben, dacht ik dat trick-or-treat zijn glans had verloren. Ik dacht dat we de tienerjaren thuis op Halloween zouden doorbrengen, een kommetje mini Marsjes pakken elke keer dat de deurklink ging.
Nu weet ik het beter. Ik wacht niet af tot de snoep op het bedsprei ligt voordat ik mijn tiener vraag: "Wat ga je volgend jaar zijn?"
Het is een soort traditie in ons gezin geworden. Voordat de maskers bewaard zijn en de gezichtsverf afgewassen, begint de planning voor volgend Halloween. Zal ze een personage zijn dat makkelijk herkenbaar is of een dat ze zelf bedacht heeft? Zal ze samenwerken met vrienden voor een kostuum dat alleen werkt als het gematcht wordt met een ander of gaat ze solo?
De planning komt in hoge gear in augustus, en eind oktober zijn de plannen vast, tot aan welke huizen we aandoen en welke andere tieners mijn dochter kent die meekomen voor de rit.
Mijn dochter en haar vrienden hebben geluk dat ze grote kids zijn in een klein stadje. We wonen in een gemeenschap die geleerd heeft alle kinderen op Halloween te omarmen, van de kleinste kannetjes tot de langste tieners. Mijn dochter's favoriete huis is degene die een keuze biedt van traditionele Halloween-snoep voor de kleintjes en zakken ramen voor de grote. Ze begrijpen de tieners, en ze verwelkomen ze op hun voordeur.
Het is een ademhaling in een wereld die niet precies aardig is voor gangelende superhelden en puistgezichte heksen op Halloween.
Dutzenden Amerikaanse steden hebben wetten aangenomen om oudere kids thuis te houden op 31 oktober, met uitgangsverboden voor iedereen met een leeftijd die eindigt op "tien", zelfs met gevangenisstraf voor kids die een plastic pompoen aanbieden in ruil voor een paar choco-reepjes. Ik heb moeders wutende Facebook-posts zien schrijven over grote kids die de feestdag "bederven" voor hun kleintjes. In een "Today Show"-peiling – althans een niet-wetenschappelijke – riep 73% van de respondenten op dat kids op een bepaald moment tussen 12 en 17 moeten stoppen met trick-or-treat. Bij FiveThirtyEight was de reactie nog jonger: kids zouden klaar moeten zijn met gezichtsverf en schrikken tussen 12 en 15, volgens hun respondenten.
Sommige kids hebben op 12 nog geen puberteit bereikt, maar ze worden verwacht hun kinderlijke onschuld neer te leggen en de andere kids al het plezier te laten beleven op wat wel de grootste nacht van het jaar voor kids in hun gemeenschappen kan zijn. Ze worden verteld dat ze te oud, te volwassen zijn voor zoetigheden en fantasierijke verkleeding, zelfs als wij, hun ouders, zo desperaat proberen hen de resten van de kindertijd te laten vasthouden.
Stop! Wacht! Laat ze niet te snel volwassen worden. En blaam de tieners niet. Wanneer experts de cijfers berekenen over wat er echt om Halloween gebeurt, zijn tieners niet het probleem.
Neem deze stat van de National Highway Traffic Safety Association: Halloween scoort hoger dan Nieuwjaarsavond wat dronken ongevallen betreft, en mensen van 21 en ouder zijn verantwoordelijk voor het grootste deel van de tragische doden bij deze ongevallen. Helaas scoort de feestdag ook hoogst wat voetgangers die door auto's geraakt worden, dus het echte gevaar op Halloween is misschien gewoon wandelen.
Wat over tieners die de buurt in de war schudden? Zeker, dat gebeurt, maar volgens data van Travelers Insurance, zijn eigenaren veel meer geneigd om een diefstal te ervaren op Halloween dan de typische eieren en toiletpapier die op de meeste tieners worden geschoven. Diefstalles uit het huis maken 60% van de eigendamsdelicten uit op de griezelige nacht, gevolgd door diefstalles buitenaf (zoals uit auto's) op 21%. Vandalisme en wat verzekeraars "kwade wil" noemen, staat voor ongeveer 19%.
Ik kan niet anders dan me af te vragen of we die stat nog verder naar beneden kunnen drukken als we kids gewoon kids laten zijn op Halloween … en trick-or-treat laten doen.
Halloween is mijn tiener's favoriete feestdag. Ze vertelde me recent dat het een dag is waarop "iedereen wie ze willen kan zijn." Het is een dag waarop ze alternatieve versies van zichzelf kan verkennen met make-up, maskers en outfits samengesteld uit kringloopwinkel-avonturen. Het is een dag waarop ze een Snickers of drie voor het avondeten kan eten, en ik zeg niets over haar dagelijkse groente. Het is een dag waarop ze gewoon nog een kind kan zijn.
Mijn tiener zien piepen over een griezelige display in de winkel of ronddansen in onze woonkamer op de nummers van "The Nightmare Before Christmas" is een kans om het kleine meisje te zien die er ergens diep in dit te lange, te wijze, te-greedig-om-volwassen-te-worden lichaam nog woont.
Als u uit uw voorruit kijkt op Halloween-avond en iemand ziet die oud genoeg is voor het varsity-team uw deurklink ringt, ziet u misschien iemand die "et beetje te oud voor dit trick-or-treat-ding" lijkt. Kijk nog eens. U ziet misschien net iemand die besloten heeft dat ze nog steeds een kind is, tenminste voor één nacht.
Previous:18 eng dingen die kinderen zeiden en hun ouders totaal uitschriktten
Next:15 ouders over huiswerk en hoe u die 3 uur nooit terugkrijgt
-
Waarom huilen geen fout is In onze samenleving voelen ouders en verzorgers vaak de druk om een huilend kind direct te kalmeren. Huilen wordt snel geassocieerd met „iets misdoen” of „niet goed genoeg zijn”. Toch is huilen een natuurlijke, gezonde man -
Ik word vaak gevraagd welke babydrager iemand zou moeten kopen en mijn antwoord is altijd hetzelfde: het hangt ervan af. Ik denk dat de hoofdvraag is wat voor wandelingen je met je kind gaat maken – praat je over snelle boodschappen in de winkel of e -
Ouders zijn de ultieme jongleurs, en dat is nergens duidelijker dan wanneer je je tijd en aandacht moet verdelen over je kinderen. Het vinden van deze evenwichtige balans houdt in dat je aan de behoeften van elk kind voldoet, tegelijkertijd zorgdrage
