Baby schuift in plaats van kruipt: is dit normaal?

Soms lijkt het alsof het overnacht gebeurt: Eén dag zitten baby's en proberen hun speelgoed te pakken te krijgen (of, vaker, iets waar ze niet aan mogen). En de volgende dag zijn ze... OP. DE. BEGEWEGING. Natuurlijk kan op de beweging er anders uitzien van baby tot baby, vooral als baby's kiezen voor schuifen op hun billen in plaats van kruipen op handen en knieën als hun favoriete vorm van fortbeweging. Hoewel het vaak niet is wat hun opvoeders verwachten, is schuifen op hun billentjes veel meer voor dan mensen denken.

"De ontwikkeling van baby's kan op veel manieren variëren, en het is extreem gebruikelijk dat baby's verschillende delen van hun lichaam op verschillende tijden ontwikkelen," legt Dr. Sara Siddiqui uit, kinderarts en clinisch assistent-professor in de afdeling Kindergeneeskunde bij NYU Langone's Hassenfeld Kinderziekenhuis in New York. "Schuifen - of enige beweging van het ene punt naar het andere op de vloer - is extreem gebruikelijk. Het is zo gebruikelijk dat kruipen an sich niet als een mijlpaal wordt beschouwd."

Waarom schuiven baby's dan? "Baby's bewegen zich op de meest effectieve manier die voor hen mogelijk is op hun huidige niveau van kracht en ontwikkeling," zegt Siddiqui. "Soms zijn de onderste ledematen sterker dan de bovenste ledematen, en hier kan schuiven een rol in spelen."

Susan Petroski-Randolph, gecertificeerde kinder-ergotherapeut bij het Hospital for Special Surgery in New York, en Magdalena Oledzka, gecertificeerde kinder-fysiotherapeut ook bij het Hospital for Special Surgery in New York, zijn het ermee eens dat billenschuiven een normale vorm van fortbeweging is - maar het kan ook een teken zijn van onderliggende spierzwakte. Als altijd is het overleggen met een kinderarts de eerste stap in het beoordelen van de ontwikkeling van een kind.

Hoe ziet billenschuiven eruit - en wanneer begint het?

Net als er een verscheidenheid aan manieren zijn waarop baby's zich kunnen fortbewegen, zijn er een verscheidenheid aan manieren waarop baby's op hun billen kunnen schuiven. "Eigenlijk zit het kind in een zitpositie en gebruikt het onderste lidmaat in een gebogen en voorwaartse positie om zichzelf van de ene plek naar de andere te bewegen," beschrijft Siddiqui, die merkt op dat het kind een combinatie van één of beide benen en één of beide armen kan gebruiken. (Voor een visueel voorbeeld, bekijk de schattige 18-seconde markering van deze Pampers-reclame.)

"Sommige kinderen hebben beide handen vrij en doen alleen deze soort bekkenstoot, vooruit en achteruit, om hun billen over de vloer te bewegen," legt Oledzka uit. "Sommige baby's gebruiken één hand, sommige twee en sommige gebruiken geen handen. Asymmetrisch schuiven kan meer zorgenwekkend zijn omdat het kan wijzen op asymmetrische kracht en een voorkeur voor het gebruik van één lichaamshelft - dus het moet besproken worden met een kinderarts om mogelijke onderliggende aandoeningen uit te sluiten."

Wat de richting betreft waarin schuiven op hun billentjes hen kan brengen (vooruit, achteruit en zelfs zijwaarts), voegt Oledzka toe: "Baby's kunnen in alle richtingen schuiven, maar de meeste tijd zullen ze vooruit schuiven naar het speelgoed, de verzorger of het object waar ze geïnteresseerd in zijn."

Wat hun favoriete vorm van fortbeweging ook is, zegt Petroski-Randolph dat baby's vaak tussen de 6 en 12 maanden beginnen te bewegen op manieren als kruipen of schuiven. (Ze moeten eerst zelfstandig kunnen zitten, wat meestal rond de 6 maanden is.)

Evenzo merkt Siddiqui op dat het gebruikelijk is om baby's te zien beginnen met verschillende soorten beweging - de commando-kruip, kruipen, billenschuiven of schuifelen - rond de 8 tot 9 maanden: "Op dat moment is de kernkracht ontwikkeld, en ze kunnen de buik van de vloer tillen of zich in een zitpositie verplaatsen." Ze voegt toe dat hoewel billenschuiven niet als kruipen telt, het "gezien wordt als een beweging die enige coordinatie en kracht vereist, dus het wordt geteld als een positieve ontwikkeling naar grove en fijn motorische vaardigheden."

Natuurlijk hebben baby's een veilige ruimte nodig om deze nieuwe vaardigheden te oefenen, en opvoeders moeten ervoor zorgen dat baby-proofing maatregelen - zoals trappen afzetten, kasten op slot, meubels bevestigen en scherpe randen afronden - adequaat zijn getroffen.

Wat zorgt ervoor dat baby's schuiven in plaats van kruipen?

Baby's zijn uitvindig in het werken met wat ze hebben - en schuiven kan vaak voorkomen, zoals Siddiqui opmerkte, wanneer het onderlichaam sterker is dan het bovenlichaam.

"De meeste baby's die billenschuiven kiezen, moeten iets harder werken aan beweging," legt Oledzka uit. "Daarom kijken ze naar alternatieve bewegingsmethoden die voor hen minder zware arbeid vereisen." Ze voegt toe dat kruipen op handen en knieën "een beetje als Pilates voor baby's is" - en vaak moeilijker te bereiken is dan billenschuiven.

"Uit mijn perspectief als kinderfysiotherapeut, zie ik de baby die begint te kiezen voor billenschuiven versus reciprook kruipen [op handen en knieën] als een teken van zwakte in de kern, een beetje vertraging in de ontwikkeling van meer volwassen vaardigheden in de romp," zegt Oledzka. Ze voegt toe dat deze baby's misschien net even hulp nodig hebben om uit te zoeken hoe ze efficiënter zelf kunnen bewegen, zodat het hun grove en fijn motorische vaardigheden, kracht en coordinatie later ten goede komt.

Welke krachtbouwend activiteiten kunnen baby's aangemoedigd worden te doen?

Elk kind ontwikkelt zich anders en sommige baby's kunnen de kruipfase helemaal overslaan of van schuiven naar een meer gemodificeerde kruip gaan - wat allemaal, volgens Siddiqui, "volledig normaal" is. Er zijn echter een paar simpele activiteiten die baby's aangemoedigd kunnen worden om te doen die helpen met krachtopbouw.

Buikje-tijd en vloeractiviteiten bieden

Experts zijn het ermee eens dat baby's vanaf heel vroeg kunnen profiteren van voldoende buikje-tijd en vloeractiviteiten als ze wakker zijn om beweging aan te moedigen en spiertoon in het lichaam op te bouwen.

Tijd op alle vieren aanmoedigen

Het specifiek introduceren van baby's aan de viervoetige (handen en knieën) positie die ze nodig hebben voor reciprook kruipen - zelfs als het alleen resulteert in viervoetige rotsen - is vaak belangrijk voor krachtopbouw, zegt Oledzka van baby's die deze positie nog niet zelf hebben gevonden. Het kan ook helpen met de tijdige ontwikkeling van:

  • Grove motorische vaardigheden: Oledzka legt uit dat deze positie baby's helpt spieren op te bouwen die ze uiteindelijk nodig zullen hebben om op andere manieren te bewegen, zoals opstaan via de half-knie positie, kruipen en lopen.
  • Fijn motorische vaardigheden: "Wanneer ze op handen en knieën kruipen, versterken ze hun schouders, armen. Ze dragen gewicht op open handen, wat helpt de boog van de handen te ontwikkelen. Het helpt de banden van de handen in hun volledig open positie te strekken," zegt Petroski-Randolph. Dus het aanmoedigen van de viervoetige positie, merkt ze op, kan nuttig zijn om toekomstige fijn motorische en grafomotorische vaardigheden te ontwikkelen, zoals bestek gebruiken en leesbaar schrijven.

Loopstoel- en exersaucer-tijd minimaliseren

Wat ouders kunnen vermijden? "Kinderartsen raden loopstoelen of hulpmiddelen niet aan omdat het de spiergroepen van de onderste ledematen sneller ontwikkelt dan die van de bovenste ledematen," merkt Siddiqui op. Petroski-Randolph is het ermee eens: "We zien veel baby's in loopstoelen, exersaucers en speeltuinen waar ze die buikje-tijd niet krijgen, en dat beïnvloedt vaak of ze wel of niet kruipen."

Wanneer wordt schuiven een reden voor zorgen?

"Meestal is schuiven geen zorgen," legt Siddiqui uit, "maar het is nuttig om te kijken en te observeren naar continue groei en ontwikkeling van lichaamsbewegingen," toevoegend dat - afwezig van andere zorgengebieden of ontwikkeling - billenschuiven gewoon een andere vorm van beweging is.

Petroski-Randolph verdeutelt dit duidelijk voor bezorgde opvoeders: "Ouders van baby's die een paar weken billenschuiven en dan overgaan op reciprook kruipen hebben geen reden tot zorg. Ouders van baby's die opstaan, kruipen en hun eerste stap maken op de juiste leeftijd - tot 15 maanden - hebben geen reden tot zorg. Baby's die schuiven kiezen als hun enige manier van mobiliteit en motorische vertragingen tonen, zoals niet opstaan, staan of stappen zetten, zijn de baby's die bij ons komen."

De hulp van een fysiotherapeut inschakelen is precies wat Jessica Schuman, een moeder in St. Petersburg, Florida, deed toen haar zoon - nu een actieve 4-jarige - begon te schuiven toen hij ongeveer 1 jaar was. "Omdat dit al 'achter de kurve' was, en omdat hij niet probeerde op te staan of zich te verplaatsen, moedigde onze kinderarts ons aan om medische interventie te zoeken," herinnert ze zich van haar bezoeken aan een neuroloog en orthopedisch arts (die beiden geen problemen vonden) en uiteindelijk een fysiotherapeut die haar zoon hielp zijn beenspieren te versterken. "Hij begon uiteindelijk te lopen ongeveer 1 maand voor zijn tweede verjaardag, hoewel hij zolen gebruikte en heel 'stijf' liep."

Schuman legt uit dat haar zoon veel bovenlichaamskracht had en zijn armen gebruikte om zijn lichaam te verplaatsen (met zijn linkerbeen gebogen en soort van onder en zijn rechterbeen slepende) - maar zijn benen waren erg zwak en hij kruipte nooit echt. Ze zegt dat hij niet alleen vertragingen had in lopen, maar ook in rennen, springen en op één been staan: "Hij heeft uiteindelijk ingehaald en zodra hij begon te lopen, nooit meer op een laag tempo gegaan. Nu rent, springt en hopt hij verder, langer en sneller dan iemand in zijn leeftijdsgroep."

Over deze loopmijlpaal voegt Schuman toe: "Het is extreem frustrerend en isolerend om een kind te hebben dat achterblijft op een mijlpaal zo belangrijk als deze, maar zolang er geen echte fysieke barrières of neurologische diagnoses zijn, zou ik ouders aanmoedigen om niet ontmoedigd te raken."

De kern: vraag altijd de kinderarts

Als ouders bezorgd zijn over de beweging of ontwikkeling van hun baby, is de kinderarts de beste plek om te beginnen. Tijdens een spreekuur controleert Siddiqui typisch veel ontwikkelingsgebieden, inclusief algehele spiertoon, kracht van de boven- en onderste ledematen, en kernkracht en beweging.

Vaak adviseert Siddiqui ouders om vloertijd en vloeractiviteiten te vergroten om andere beweging aan te moedigen en spiertoon te verhogen. Als er echter meerdere zorgengebieden zijn, een verschil in kracht in verschillende lichaamsdelen, vertragingen in andere ontwikkelingsgebieden, of als ouders bezorgd zijn en een beoordeling willen, kan ze patiënten doorverwijzen voor een ergotherapie of fysiotherapie evaluatie.

Natuurlijk kennen ouders hun baby's vaak het beste, en die extra geruststelling van een evaluatie is soms alles wat mama's en papa's nodig hebben om eventuele zorgen achter zich te laten - en bij te blijven met hun baby's op welke manier ze ook kiezen om te bewegen.

Previous:

Next: