• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Zo ziet zwangerschapsverlof eruit buiten de VS

Als je een werkende moeder bent in Amerika, heb je waarschijnlijk geleerd dat zwangerschapsverlof in dit land grootendeels teleurstelt. Er is geen federale wet die werkgevers verplicht betaald verlof aan te bieden aan nieuwe ouders, wat betekent dat veel werknemers een salaris moeten opofferen om substantiële tijd met hun nieuwe kind door te brengen voordat ze terugkeren naar het werk.

[GERELATEERD: "Welk zwangerschapsverlof sta ik toe?"]

Bovendien zeggen veel moeders dat ze "werkende moeder schuld" voelen over het nemen van verlof en zich zorgen maken dat ze, wanneer ze wel terugkeren naar het kantoor, op een "mommytrack" worden gezet of anders beoordeeld worden.

[GERELATEERD: "Over de schuld heen komen"]

Het is niet overal zo. We hebben met vrouwen over de hele wereld gesproken om een beeld te krijgen van hoe hun zwangerschapsverlof ervaringen zich verhouden tot wat we van onze Amerikaanse vrienden horen.

Dit hebben we geleerd:

Noorwegen

Cecilie L., afkomstig uit Noorwegen en moeder van twee kinderen, vertelt: "Noorwegen is een voorloper op dit gebied, en het verbazingwekt me dat de VS zo achterlijk is wat vrouwenrechten op de werkvloer en zwangerschapsverlof betreft. In Noorwegen wordt verwacht dat vrouwen na zwangerschapsverlof terugkeren naar het werk – daarom faciliteert de overheid dit zodat vrouwen zonder problemen kunnen terugkeren."

Als de VS alleen zo praktisch zou zijn!

"In Noorwegen krijgen we 100% loon voor 40 weken zwangerschapsverlof en 80% voor 52 weken. Vaders moeten hun 12 weken vaderschapsverlof opnemen, of de ouders verliezen deze kans. Meeste vaders nemen het." zegt Cecilie. "Er zijn ook speciale voorzieningen, regels en kansen voor alleenstaande moeders. Kortom: vrouwen moeten terug op de arbeidsmarkt, want we hebben iedereen nodig voor een functionerend land!"

[GERELATEERD: "5 Redenen waarom nieuwe vaders vaderschapsverlof nodig hebben"]

Hoe maken ze het in Noorwegen werk? Kinderdagverblijf is beschikbaar voor alle kinderen vanaf 9 maanden, hoewel de meeste beginnen rond hun eerste jaar. "Kinderdagverblijven in Noorwegen hebben allemaal overheezicht en volgen hetzelfde professionele leerplan," zegt Cecilie. "Alle personeel moet speciaal opgeleide pedagoges zijn. We geloven dat kinderdagverblijf kinderen tot goede burgers maakt en ze voorbereidt op het leven en school. Het is een prachtige plek voor kids – ze vinden het allemaal leuk! Alle kinderdagverblijven zijn open van 7:30 tot 17:30. Kinderen mogen er maximaal 8 uur zijn."

Cecilie wijst er ook op dat om vaders beter te betrekken bij de opvoeding, men spreekt over "gezinsbeleid" in plaats van "vrouwenbeleid". "Dit werkt hier echt goed," zegt ze.

Het VK

Het VK heeft een "Statutory Maternity Leave"-beleid dat in aanmerking komende werknemers 52 weken zwangerschapsverlof toestaat; verwachtende moeders kunnen het verlof 11 weken voor de verwachte datum aanvang. Werknemers zijn verplicht minstens twee weken na de geboorte vrij te nemen.

[GERELATEERD: "6 Manieren waarop bedrijven werknemers laten voelen dat ze er toe doen"]

Nancy C., die beide zoons in Londen kreeg tijdens haar werk bij de Financial Times, vertelt: "Ik was dankbaar tegenover mijn werkgever en het VK voor de tijd om thuis te zijn met de jongens. Het zou ongelooflijk moeilijk zijn geweest om met werk te copen had ik na 8 of 12 weken moeten terugkeren, wat de standaard is in de VS. Ik kijk met ontzag naar zoveel Amerikaanse vriendinnen die dat moesten doen; het is een fysieke, emotionele en rondom arbeidsintensieve tijd voor ouders tijdens het eerste jaar van een kind."

"Zeker bij de Financial Times en in mijn omgeving was het de norm om een aantal maanden te nemen," zegt ze. "Ik voelde me niet beoordeeld, op welke manier dan ook."

Het VK heeft ook "Statutory Maternity Pay", die in aanmerking komende werknemers tot 39 weken een betaling biedt. Nancy zegt dat sommige bedrijven, zoals Pearson (die de Financial Times bezat toen ze werkte en kinderen kreeg), proberen de basis van de overheid te verbeteren.

"Bijvoorbeeld," zegt ze, "bij mijn oudste zoon kreeg ik 20 weken vol loon, dan 19 weken wettelijk zwangerschapsloon, en de laatste 13 weken onbetaald. Ze booden ook tot 10 'Keeping In Touch'-dagen, die je in het laatste deel van het verlof kon gebruiken – eigenlijk een manier om collega's/leiding te ontmoeten en op de hoogte te komen, en deze dagen waren betaald. Verder bouwde ik verlof op tijdens mijn verlof, dus kon ik het aantal onbetaalde dagen verminderen met vakantiedagen."

Ze voegt toe dat ze niet zeker weet wat de norm in het VK is over hoeveel vrouwen een heel jaar vrij nemen vs. niet; vrouwen die na 6 maanden terugkeren krijgen dezelfde functie, na 6 maanden een vergelijkbare functie, hoewel niet noodzakelijk dezelfde.

"Ik kan niet generaliseren hoe alle vrouwen beslissen hoeveel verlof ze nemen," zegt Nancy, "maar de manier waarop mijn man en ik erover dachten was financieel – kunnen we het ons permitteren om ongeveer 6 maanden zonder een vol tweede salaris te zijn? De tijd met ze als baby's nemen was iets wat we allebei wilden – het was of we het financieel konden. We besloten dat we het konden."

Toen Nancy terugkeerde, werkte ze een tijdje 4 dagen per week voordat ze terugging naar 5 dagen. Ze zegt dat dit niet ongebruikelijk is.

Hongkong

Tracy Y., die Amerikaans is maar in Hongkong werkte toen ze een baby kreeg, vertelt dat in Hongkong vrouwen verplicht zijn twee weken voor de berekende datum zwangerschapsverlof te nemen. De meeste bedrijven bieden tien weken zwangerschapsverlof.

"Voor moeders die twee weken na de berekende datum bevallen, resulteert dit in een ingekort zwangerschapsverlof. Traditie in de Chinese en Kantonese cultuur is om na de bevalling een maand 'te zitten', binnen te blijven, bepaalde voedsel te eten, en zich privatissim te herstellen – en een restje van die traditie blijft," zegt ze. "Mijn man en ik verrasten veel locals door met onze twee weken oude baby te wandelen."

Tracy voegt toe dat er een sterke ondersteunings- en service-economie is in Hongkong met betaalbare inwoon-hulp en appartementen met huishoudelijke kamers aansluitend aan de keuken. "De helper-structuur stelt lokale moeders in staat om de arbeidsmarkt in te gaan en terug te keren naar werk, terwijl hun kinderen worden verzorgd, was wordt gedaan, en diner gekookt," legt Tracy uit.

Ze voegt toe: "Lokale moeders in Hongkong hebben een sterke voorkeur voor kunstvoeding. Als Amerikaanse expat bezocht ik vaak de luxe hoteltoiletten in centraal Hongkong om mijn baby te voeden."

Australië

Melita L., die werkte bij een redelijk klein privébedrijf in Sydney toen ze kinderen kreeg, vertelt dat haar zwangerschapsverlof ervaring in Australië in het algemeen positief was, maar financieel zwaar. Ze voegt toe dat vrouwenervaringen afhangen van de organisatie waar ze werken en hun positie daarin.

Melita nam voor het eerst 15 jaar geleden zwangerschapsverlof en daarna 12 jaar geleden. "Er was toen geen optie voor mij dan onbetaald verlof bij de organisatie waar ik werkte. Er was geen betaald zwangerschapsverlof of voordeel. Dus het was financieel zwaar, want we leefden van mijn man's loon," vertelt ze.

"Er was geen druk om vroeg terug te keren; mijn werkgever ondersteunde me volledig om 12 maanden vrij te nemen (het maximum in Australië). Tegenwoordig zijn er opties voor 6 maanden met half loon, of minder. We hebben ook vaderschapsverlof in onze verlofregelingen naast de standaard 4 weken vakantie per jaar."

Melita vertelt ook dat kinderdagverblijf in Australien ongelooflijk duur is. "Toen ik mijn tweede kind kreeg en weer 12 maanden onbetaald zwangerschapsverlof nam, haalde ik mijn dochter uit de kinderdagverblijf. Het is ook moeilijk om deeltijd terug te keren als je kinderdagverblijf nodig hebt, want de kosten eten bijna je hele loon op, dus het is een echte jongleeract en hoe mensen ermee omgaan hangt af van hun schulden en hoeveel ze verdienen."

Frankrijk

Ingrid P. werkt bij een e-tourisme bedrijf en vertelt dat zwangerschapsverlof in Frankrijk goed geaccepteerd en georganiseerd is, zeker bij grote bedrijven. Vrouwen kunnen 4 maanden vrij nemen zonder loonverlies. Ze legt uit dat vrouwen over het algemeen 6 weken voor de berekende datum stoppen en 10 weken na de geboorte terugkeren. "De voorwaarden zijn hetzelfde in alle kantoorbanen en voor vrouwen die in winkels werken. Maar dat kan anders zijn in specifieke sectoren/économische velden."

[GERELATEERD: "Een dag in het leven van Franse moeders: Hebben hun bébé's het echt beter?"]

Ze voegt toe dat de 4 maanden een basisregel is, maar als de zwangerschaps zelfs minimaal gecompliceerd is, kan de huisarts een tweewekelijkse "bonus" toekennen. Dit heet een "congé pathologique", zegt Ingrid, en stelt je in staat om je salaris nog twee weken te behouden. Als je meer tijd nodig hebt om gezondheidsredenen, wordt het behandeld als een "klassiek congé maladie", waarvoor je dezelfde rechten hebt als iedereen die ziek is.

"Als je meer tijd met je kind wilt doorbrengen, kun je een deel van je vakantiedagen – die je blijft opbouwen tijdens je verlof – aan het einde van je verlof toevoegen. Sommige vrouwen onderhandelen 1 maand 'congé maladie' met hun huisarts omdat ze te uitput zijn om terug te keren," zegt ze.

Vrouwen mogen extra onbetaald verlof nemen in 6-maandssessies die ze officieel vernieuwen met hun werkgever. Ze kunnen ook onderhandelen over deeltijd of flexibele roosters bij terugkeer. "Het is niet zeldzaam om moeders te zien die alleen 4 dagen per week terugkeren," zegt Ingrid.

[GERELATEERD: "Terug naar het werk? Bepaal of deeltijd of fulltime voor jou past"]

Ingrid, begin 30, zegt dat toen haar ouders kinderen kregen, het in Frankrijk gebruikelijk was voor vrouwen om na zwangerschapsverlof nog een paar jaar thuis te blijven. "Ik denk dat de situatie omgekeerd is (in grote steden tenminste) in de laatste jaren, en het werd gezien als een moderne moeder om zo snel mogelijk na zwangerschapsverlof terug te keren," legt Ingrid uit. "Maar ik voel dat de druk is verminderd, en je hebt echt een keuze; het gaat om jou en wat je wilt – mits je bedrijf ermee akkoord gaat, natuurlijk."

Ze benadrukt dat bedrijven vrouwen niet de ene of andere kant op kunnen dwingen, "maar ik hoor nog steeds soms dat vrouwen bang zijn voor hun baan door lang weg te zijn. Dat ze [hoewel] ze nog een baan hebben bij terugkeer, [vreezen voor] het verlies van hun team en verantwoordelijkheid."

Ze zegt dat ze persoonlijk een positieve ervaring had, deels omdat ze een geweldige baas heeft die het makkelijk maakte. Ingrid werd aangemoedigd haar kantoortijd te vermijden om uitputting te voorkomen en nam in totaal zes maanden vrij.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Fairygodboss.

Bij Fairygodboss is onze missie om je te helpen de beste carrière voor je leven te creëren. We hebben meer dan een miljoen vrouwen geholpen door moeilijk te vragen informatie over werkflexibiliteit, salarissen, werk-leven balans, zwangerschapsverlofbeleid, en of vrouwen eerlijk gepromoveerd worden in hun bedrijven en afdelingen. Kom kijken naar onze gratis vacaturebeoordelingen en carrièreadvies!