• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

7 redenen waarom kinderen huilen die niet altijd makkelijk te herkennen zijn

De andere ochtend, 10 minuten voordat we de deur uit moesten naar de kleuterschool, flipte mijn toen 5-jarige uit over haar leggings. Te los! Te zwart! Te... broek-achtig! De grote tranen die over haar wangen rolden, waren ontroerend – maar ook frustrerend want, kom op, het is gewoon een broek, en we moesten gaan! Mijn man en ik namen beurtelings het proberen haar te kalmeren en af te leiden, maar uiteindelijke droegen we haar de deur uit, nog steeds huilend.

Of het nu zinvol voor je is of niet, het huilen van een kind stuurt altijd een boodschap, zegt Diana Divecha, Ph.D., assistent klinisch professor aan de Yale Child Study Center en het Yale Center for Emotional Intelligence. Je kind is niet zomaar een huilbaby. "De inhoud van de boodschap verandert afhankelijk van waar ze ontwikkelingsmatig staan en wat er aan de hand is," zegt dr. Divecha. "Maar ongeacht wat de trigger is, laten tranen je weten dat je kind een beetje hulp nodig heeft om hun emoties te reguleren en door te kunnen gaan." Dit zijn de verborgen boodschappen die de schluchtingen van je kind je kunnen vertellen en hoe je kunt helpen.

"Ik ben uitput."

Wanneer een kind (of een volwassene, voor die zaak) oververmoeid is, scheidt hun lichaar extra adrenaline en cortisol af om ze alert te proberen te houden – dezelfde hormonen die vrijgekomen worden als reactie op stress. Deze hormonen kunnen ons kwetsbaarder maken voor humeurigheid en tranen, legt Dawn Huebner, Ph.D., klinisch psycholoog en auteur van What to Do When You Worry Too Much, uit. De redeneringscentra van de hersenen van een kind zijn nog in ontwikkeling, wat het voor ze dubbel zo moeilijk maakt om hun impulsen en emoties te controleren wanneer ze uitgeput zijn.

Hoe te helpen: Zodra je hebt uitgevonden dat de tranen van moeheid komen, probeer niet te onderhandelen of je kind te overtuigen dat ze slaperig zijn. "Zet ze zo snel mogelijk in bed," zegt Parents-adviseur Eileen Kennedy-Moore, Ph.D., klinisch kinderpsycholoog en auteur van What's My Child Thinking? "Uitgeputte kinderen hebben geen bandbreedte om met enige frustratie om te gaan, en dit is niet het moment om dingen te bespreken." Als dit vaak gebeurt, heroverweeg dan hoe jullie gezin slaap prioriteert. "Misschien moet je schermgebruik 's avonds beperken of meer ontspanningstijd inbouwen," suggereert dr. Huebner.

"Ik ben overstimuleerd."

Onderzoek suggereert dat tussen de 10 en 35 procent van de mensen gevoeliger zijn voor geluiden, licht en tumult dan anderen. Als kinderen, kunnen ze overstimuleerd raken en in tranen uitbarsten in luidruchtige of chaotische situaties, zoals verjaardagsfeestjes. "Dit is geen sensornstoornis," legt Jadzia Jagiellowicz, Ph.D., psychologie-onderzoeker die hooggevoelige mensen behandelt en bestudeert, uit. "Het is gewoon een natuurlijk biologisch en persoonlijkheidsverschil." (Om te ontdekken of je kind hooggevoelig kan zijn, beantwoord een paar vragen op hsperson.com/test.)

Hoe te helpen: Herinner jezelf dat huilen nuttig kan zijn voor kinderen, merkt dr. Huebner op. "We denken vaak dat het onze taak is om het huilen van ons kind te stoppen, maar dat is een misconceptie," zegt ze. Je kind deelt hun grote gevoelens met jou, dus in plaats van te proberen hun tranen te dempen, help ze identificeren wat er gebeurt door te zeggen: "Dat was lastig. Je bent echt boos. Ik ben er. Ik kan je helpen."

"Er is pijn."

Huilen van pijn bij baby's neigt luider en intenser te zijn met minder ademhalingen, terwijl kwijlen lage toon en onregelmatiger is, zegt Ariana Anderson, Ph.D., professor en statisticus aan UCLA die akoestische patronen in babyhuilen bestudeert. Vanaf 3 of 4 jaar kunnen kinderen ook huilen in anticipatie op pijn, legt dr. Kennedy-Moore uit. "Nu zijn ze in staat om in de toekomst te kijken en te verteren dat iets, als een splitje verwijderen of een prik, pijn zal doen."

Hoe te helpen: Een kalmende fysieke aanraking of knuffel zal oxytocine – een krachtige natuurlijke pijnstiller – laten vloeien. Een ijspakket kan ook een kalmerend effect hebben en eventuele zwelling stoppen als een botsing of val de tranen veroorzaakte.

Als je kind bang is voor toekomstige pijn, zoals een prik, "eerst empathie tonen door te zeggen: 'Prikken zijn eng voor je, en je bent bang dat het pijn gaat doen' of 'Prikken zijn niet leuk. Niemand vindt prikken leuk'," zegt dr. Huebner. Ga dan over naar probleemoplossend. "Als je in de wachtkamer van de huisarts zit, kun je ze afleiden door te zeggen: 'Doe alsof mijn vingers verjaarskaarsjes zijn,' terwijl je ze voor je kind beweegt. Dan zeg: 'Doe je beste wens en blaas ze uit!'" Als je nog thuis bent, begin met empathie, beschrijf dan stap voor stap wat er gaat gebeuren. Plan een korte en leuke activiteit daarna zoals een tripje naar het park of een traktatieje warme chocolade met marshmallows – niet als beloning voor braaf zijn, maar als manier om ze iets te geven waar ze naar uitkijken, zodat ze niet over de prik gaan obsesseren.

"Ik heb nu honger!"

Net als volwassenen, worden sommige kinderen hongerig-boos ("hangry") als ze een tijdje niet hebben gegeten en hun bloedsuikers daalt. (Houd er rekening mee dat kinderen overdag doorgaans elke drie tot vier uur moeten eten – dat zijn drie maaltijden en twee tussendoortjes, volgens de Academy of Nutrition and Dietetics.) Zonder correcte brandstof vertragen de denk-, leer- en emotionele regulatieprocessen van hun hersenen.

Hoe te helpen: Als je weet dat je een extra hongergevoelig kind hebt, plan dan tussendoortjes in en pak ze mee wanneer je uitgaat. Je zou zelfs een paar smeltvaste "nood"-eiwitstaven of vruchtenribbels in de auto moeten houden. "Jonge kinderen zijn niet in staat om hun honger op te schorten en te wachten op eten op dezelfde manier als volwassenen, dus ze zijn veel geneigder om te zeuren en een meltdown te hebben als hun reserves laag zijn," legt dr. Huebner uit. Als je weet dat je kind altijd hongerig is terwijl je diner maakt, bied dan een "voorgerechtje" van babyworteltjes, salade, of appelschnitzels. En vermijd je hongerige kind te vragen wat ze willen eten. Geef ze gewoon iets waar je weet dat ze accepteren. Onthoud, ze kunnen nu niet redeneren, en keuzes aanbieden leidt waarschijnlijk tot frustratie.

"Ik voel me schuldig."

Vanaf ongeveer 3 jaar beginnen kinderen empathie te voelen voor anderen en kunnen ze huilen als ze iemand hebben geweerd of iets fout hebben gedaan. Deze reactie is zowel een teken van ware spijt als een niet-volledig bewuste poging om in de problemen te komen, zegt dr. Kennedy-Moore. Vrees kan een andere reden zijn voor die grote, schuldige tranen, vooral bij peuters, voegt Tovah Klein, Ph.D., directeur van het Barnard College Center for Toddler Development en auteur van How Toddlers Thrive, toe. "Je kind kan denken: 'Als ik iets slechts doe, hou je dan niet meer van me?'."

Hoe te helpen: Leer je spijtige kind hoe ze goed kunnen maken, zodat ze voorbij de ontstellende situatie kunnen gaan. Als ze bijvoorbeeld het LEGO-kasteel van hun zus hebben omgegooid, vraag dan: "Wat kun je doen om haar zich beter te laten voelen?" Misschien zullen ze voorstellen om het te helpen herbouwen naast het zeggen dat ze het spijt is – of je kunt ze aanmoedigen tot die conclusie.

"Ik ben bang."

Bang zijn is een gezonde en normale emotie die ons mensen helpt te overleven. Baby's en peuters huilen vaak wanneer hun zintuigen overstimuleerd worden. "Dingen die plotseling of onverwacht gebeuren, zijn eng omdat een kind moeite heeft ze te begrijpen," zegt dr. Huebner. Daarom kan een wegschietende kat of hond of een luid spoelende toilet tranen ontlokken bij kleintjes. Rond de 3 jaar ontvouwt de verbeelding van je kind en ze kunnen beginnen te vrezen voor dingen die ze eerder niet stoorden, zoals dieren of de duisternis.

Hoe te helpen: Toon empathie, zelfs als hun angst totaal onredelijk lijkt (zeg, een liefdevolle vreemde kijkt ze aan of de föhn is te luid). "In termen van hersenfunctie, helpt zich gehoord voelen kinderen echt om rustig te worden," merkt dr. Huebner op. "Denk erover na: als je opgewonden bent en iemand minimaliseert het of probeert het direct te 'repareren', voel je je vaak erger." Begin met iets te zeggen als: "Dat lijkt zo eng voor je." Moedig je kind dan aan door te zeggen dat je weet dat ze sterk genoeg zijn om dit aan te gaan, zelfs al zijn ze bang.

"Ik ben boos!!"

Oh, de hete tranen van een gefrustreerd kind. Als je peuters of kleuter met de voeten stamp, schreeuwt, of een deur inslaat, onthoud dat kinderen op deze leeftijd weinig emotionele controle hebben, zegt dr. Klein. Hun woedetranen kunnen vloeien omdat iets oneerlijk voelt, iemand hun plannen doorkruist, of ze niet kregen wat ze wilden. "De gebieden van de hersenen van je kind die ze flexibeler zullen maken, zijn nog in ontwikkeling. Schreeuwen is een impulsieve reactie, geen keuze." Zelfs 8- of 9-jarigen hebben niet zoveel emotionele controle als volwassenen.

Hoe te helpen: Zeg tegen je kleintje: "Je bent echt boos. Je wilde je zandalen aanhouden al is het koud buiten." Of voor een ouder kind: "Man, je lijkt echt gefrustreerd. Ik weet hoe erg je wou gaan." Empathie helpt je hun tranen weg te vegen – ongeacht wat ervoor zorgde dat ze vielen.

5 manieren om jou cool te bewaren tijdens een heul

Het beste wat je kunt doen als je kind uiteenloopt is kalm blijven – je eigen stress kan de situatie verergeren. Wat je ook doet, noem ze niet een huilbaby, zelfs niet in je gedachten. "Het vertelt je kind dat hun emoties niet tellen en kan het moeilijk maken voor ze om hun gevoelens later in het leven te managen," zegt dr. Ariana Anderson, van UCLA. Probeer een van deze strategieën om de temperatuur te verlagen.

Herinner jezelf: "Ze zijn gewoon een klein kindje."

"Je kind heeft jou nodig om een rationeel persoon te zijn in hoge-emotiemomenten omdat ze dat niet kunnen zijn," zegt dr. Tovah Klein, van Barnard, die dit mantra gebruikte toen haar kinderen peuters waren.

Pauzeer. Dat is het, gewoon pauzeren.

Neem een 30-seconde pauze als je opgewonden raakt, zegt dr. Diana Divecha, van Yale. "In dat moment tussen getriggerd raken en een reactie kiezen, denk aan je beste ouderspersoon en hoe je dat nu kunt kanaliseren."

Visualiseer jezelf zwaaiend in een storm.

Een heul van een kind kan in het moment chaotisch voelen, maar het zal voorbijgaan. "Visualiseer een storm die voorbijwaait. Je zit gewoon aan de kant, kalm en niet-oordelend, maar wachtend," zegt dr. Divecha. Met andere woorden, laat de wind je niet hin en weer gooien.

Adem in voor vier seconden en uit voor zes.

Deze techniek heet gepaste ademhaling. Het activeert je ontspanningsreactie om je te helpen kalm te worden. "Je hoeft het niet voor je kind te verbergen," zegt dr. Divecha. "Je toont hen, op een veilige manier, dat jij ook grote emoties hebt en demonstreert wat ze kunnen doen als ze zich zo voelen."

Leg je hand op je hart.

Elke vorm van aanraking, zelfs je eigen, laat het kalmerende hormoon oxytocine vrijkomen, legt klinisch psycholoog dr. Dawn Huebner uit.

Stil hun tranen: Een cheat sheet

Eerst luisteren, dan repareren

Haast je niet in dit deel. Luister naar de kant van het verhaal van je kind en wacht tot je hun gezicht of houding ziet verzachten – een teken dat ze klaar zijn om je advies of uitleg te horen. "Volwassenen neigen ertoe om de emoties snel over te slaan om een oplossing te vinden, maar kinderen kunnen niet luisteren totdat ze zich volledig gehoord voelen," zegt klinisch kinderpsycholoog dr. Eileen Kennedy-Moore.

Ruimte maken

Sommige kinderen willen vastgehouden worden, maar anderen hebben hun ruimte nodig. "Het is een manier voor je kind om te leren zichzelf te kalmeren," zegt dr. Ariana Anderson. Zonder je kind het gevoel te geven dat ze verbannen worden voor huilen, vraag of ze een knus "nestje" op de bank met boeken en een deken willen, of of ze rust en stilte in hun slaapkamer prefereren.

Pak een ijspakket

Koud water inslijten of iets gekoelds op het voorhoofd, de ogen of de wangen van je kind leggen kan hen helpen uit een bijzonder intense emotionele spiraal te komen. Het koude gevoel activeert de "duikreflex" die de ademhaling automatisch vertraagt, het lichaam kalmt, en omgekeerd hun emotionele temperatuur verlaagt. Vraag je kind eerst voordat je dit doet.

Word wild

Voor kinderen die vaak huilen, kunnen tranen het loslaten van spanning en opgebouwde energie vertegenwoordigen. "Lachen is even effectief, dus bouw ruziemaken, dansen, of achterelkaar aanjagen door het huis in je dagelijkse routine," zegt dr. Dawn Huebner. "Het is als een drukventiel openen."