• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Leeftijdsgids voor kinderangsten: wat je kunt verwachten

Baby &Peuters: 0-2 jaar

Vreemden: Zelfs slapende pasgeborenen herkennen - en prefereren - hun ouders boven onbekende gezichten, maar de sterkste scheidingsangst begint om de 6 tot 8 maanden te spelen, zegt psychologe Dawn Huebner, Ph.D., auteur van Outsmarting Worry. Dat is een goed ding: naarmate je kind fysiek meer in staat is om weg te kruipen, krabbelen of lopen van je af, houdt het wazig zijn van vreemden hen ervan tegen te gaan te ver. Meeste peuters groeien uit deze harde fase rond leeftijd 2, maar ze zijn nog steeds geneigd om aanhankelijk te worden als onbekende mensen in de buurt zijn.

Luidruchtige geluiden: "Baby's hebben nog geen volledig ontwikkeld zintuigstelsel, dus plotselinge of luidruchtige geluiden overweldigen ze en ze schrikken en huilen," zegt dr. Huebner. Publieke toiletspoelingen, onweer, en autotalarms zijn klassieke daders. Het geluid, en de reactie van hun lichaam erop, kan ook fysiek ongemakkelijk zijn, zelfs voor peuters, legt kinderpsychologe Tamar Chansky, Ph.D., auteur van Freeing Your Child From Anxiety, uit. Na een of twee schrokken kan een peuter die onprettige sensaties ("Te luid! Het doet pijn!") associëren met een bepaalde plek en beginnen te schrikken nog voordat ze in het luidruchtige restaurant of de weerkaatsende openbare toiletten lopen.

Mensen in kostuum: 31 oktober is nu meer trick dan treat. "Kostuums en maskers kunnen echt verwarrend zijn," zegt dr. Chansky. Is die man in een kap en zwarte mantel een persoon? Een dier? Hij ziet er zeker niet uit als iemand die je kind ooit heeft ontmoet, en dat maakt hem potentiëel gevaarlijk. Hij herkent je misschien niet eens meteen als jij in kostuum bent - neem het dus niet persoonlijk als hij in tranen uitbreekt als je in je pruik en hekshoed uitkomt.

Hoe te helpen

Het sleutelwoord is comfort. "Een baby of jonge peuter ontwikkelt nog een veilige hechting met jou, en alles wat hij echt hoeft te weten is dat jij er bent om hem veilig te houden," zegt Janine Domingues, Ph.D., een klinische psychologe bij het Child Mind Institute, in New York City, gespecialiseerd in angst. Dus til je kind op of kom naar zijn niveau en troost hem op de manier die het beste werkt: knuffelen, aaien, wiegen, en zeggen: "Alles is oké. Mam is er." Op momenten dat je weet dat er iets "engs" gaat gebeuren - laten we zeggen dat je in een openbare toilet zit en een van die extreem luidruchtige toiletten gaat spoelen - kan het ook helpen om je kind van tevoren te waarschuwen: "Ik ga nu spoelen. Het grote geluid kan eng zijn, maar je bent veilig."

En probeer niet opgewonden te raken door je eigen emoties over het hele ding. Ja, een schreiende 2-jarige is misschien niet jouw idee van een "leuke" gezins-Halloween, maar als hij voelt dat je gefrustreerd bent, zal het alleen zijn eigen negatieve emoties verergeren. "Rustig blijven kan voorkomen dat de situatie uitloopt in een vreselijke zaak voor de kinderen en die zorgen de volgende keer erger maakt," zegt dr. Domingues. Net als over een paar maanden, als het tijd is om de Sint te ontmoeten.

Kleuters: 3-4 jaar

Honden en andere dieren: De menselijke hersenen zijn bedraad om ons te waarschuwen voor en te beschermen tegen gevaar. Vroeger kon dat een panter of wolfaanval betekenen - dus enige ongerustheid om harige wezens is duidelijk op zijn plaats. Terwijl baby's en peuters meestal bang zijn voor dieren, gaan dingen een notchje op wanneer een actieve verbeelding op deze leeftijd in werking treedt, legt dr. Chansky uit. Fantastische ideeën over wat een snel bewegend, onvoorspelbaar wezen kan doen - Het kan me omverduwen! Mijn oog aflikken! Mijn hele hand met zijn enorme tanden opeten! - kunnen zelfs vriendelijke honden en katten er scarier dan ooit laten lijken.

Het donker: Na jaren lang gelukkig slapen in de donkerste kamers, kan je kindje plotseling in paniek raken van schaduwen in haar slaapkamer of beginnen te huilen dat het "te donker" is. Ze scant haar omgeving de hele tijd om op te merken wat ze ziet en zin te geven aan wat er om haar heen is, zegt dr. Huebner, dus het donker is vooral lastig omdat ze niet veel kan zien. De opkomende verbeelding van je kind speelt ook een rol: "Kinderen horen een geluid of zien een schaduw en denken: 'Wat is dat?!' Ze kunnen zich voorstellen dat het een monster is, of een tijger."

Veranderingen: Opnieuw, je kind werkt er nu hard aan om te begrijpen hoe de wereld werkt. Dat is waarom routine's zo troostrijk zijn voor een kleuter en waarom alles wat ze verstoort - jij die een dramatische haarsnit krijgt, de woonkamermeubels verplaatst, iets nieuws op haar bord legt - onrustig voor haar kan zijn, zegt dr. Huebner.

Hoe te helpen

Vind een balans tussen je kind redden en even blijven zodat ze kan wennen aan een situatie, zegt Natasha Burgert, M.D., een kinderarts in Kansas City, Missouri. Laten we zeggen dat je dochter bang is voor een naderende hond. Til haar op en troost haar, maar blijf er een minuut of twee. Praat over de hond die groot is, of steek de achterkant van je hand uit en laat de hond ruiken. Wat je ook doet, vermijd engere dingen niet volledig. "Natuurlijk wil je niet dat je kind lijdt, maar als je haar nooit weer blootstelt aan dat eng ding, zal dat de angst voor haar in stand houden," zegt dr. Chansky. Het is alsof je zegt: "Jep, je hebt gelijk, die hond (of die spinazie, of die nieuwe bank) is gevaarlijk, en je kunt het niet aan." In plaats daarvan, blijf er terugkomen, en de comfortzone van je kind zal zich aanpassen en uitbreiden.

Schoolkinderen: 5-6 jaar

De juffrouw boos maken: School is nog een relatief nieuwe ervaring, en aangezien je kind de exacte regels en verwachtingen nog niet kent, kan hij vrees per ongeluk de lijntjes over te stappen. Dit zal zich waarschijnlijk manifesteren in verhalen die hij je vertelt over andere kinderen, zegt dr. Domingues: "Vandaag wilde Maddox niet zitten en mevrouw De Vries was echt boos. Hij verloor al zijn speeltijd." Hij kan andere leerlingen zien die gecorrigeerd of gedisciplineerd worden en zich zorgen maken dat het volgende keer bij hem gebeurt.

Ziek of gewond raken: Herinner je toen je de booboo van je kind kon kussen en het allemaal beter was? Niet meer! Vrezen om ziek of gewond te raken duiken op deze leeftijd op om een paar redenen, zegt dr. Chansky: Niet alleen is je kind meer bewust van de wereld om hem heen - hij nam het allemaal goed op toen zijn vriend van de banden zwiepel vloog en een bloedende lip kreeg - maar zijn geheugen is ontwikkeld genoeg om te onthouden hoe het was de laatste keer dat hij een erg hoest had en naar de spoedeisende hulp moest.

Nachtmerries: Je kind probeert nog steeds uit te zoeken wat "echt" is en wat niet - de meeste kleuters geloven vol en heel in de Tandenfee en eenhoorns! "Dus als hij een nachtmerrie heeft, kan het zo echt voelen dat hij denkt dat het echt gebeurde," zegt dr. Domingues. Deze realiteitsverwarmen is onderdeel van normale hersenontwikkeling - het is de reden waarom je waarschijnlijk ook veel meer doe-als-of-spelletjes ziet nu.

Hoe te helpen

Bied empathie plus een uitleg. Na een nachtmerrie, bijvoorbeeld, troost je kind en leg dan uit dat dromen - vrolijk, grappig, of eng - gewoon verhalen zijn die onze gedachten 's nachts maken, en ze zijn niet waar. Maar ongeacht hoe "stom" een angst voor jou ook lijkt, ontken het niet door te zeggen dat het "niets" is, zegt dr. Chansky. Dat stuurt het bericht dat zijn gevoelens fout zijn en kan zijn vermogen om in de toekomst sterke negatieve emoties adequaat te managen en te beantwoorden, daadwerkelijk belemmeren. Dr. Chansky stelt deze oefening voor: Laat je kind vier deuren op papier tekenen, en teken dan een plaatje van een van zijn favoriete dingen - een cupcake, opa, Lego, het strand - in elk. Voor het slapengaan 's avonds, vraag hem om een deur te kiezen om "door te lopen" en erover na te denken terwijl hij in slaap valt.

Grote kind: 7+ jaar

Plotselinge tragedies: Je kind wordt veel bewuster van de wereld om haar heen, inclusief weersverslagen, nieuwsberichten, en trieste historische gebeurtenissen die ze op school leert. Maar een kind op deze leeftijd heeft geen sterk contextgevoel als het gaat om stormen, auto-ongelukken, of terreuraanvallen. "Er is een orkaan op het nieuws. Waar is die? In haar achtertuin - tenminste in haar gedachten," zegt dr. Chansky.

Jij die ziek wordt of sterft: Als het alsof een boel morbide dingen in het hoofd van je kind rondzwerven, dat is omdat dat vaak zo is. "Kinderen vragen om de dood op een serieuzere manier rond leeftijd 7," zegt dr. Domingues. Niet alleen zijn ze cognitief ver gevorderd genoeg om een abstract concept als de dood te begrijpen, maar ze hebben misschien ook een huisdier of een overgrootmoeder verloren. Plus, ze zijn uitgegroeid uit die "ouders zijn goden" fase en realiseren zich dat jij sterfelijk bent (en kunt sterven) ook.

Grille dingen: Hoe slim en volwassen je kindje ook mag zijn, ze heeft nog steeds heel wat verbeelding, en spinneween, heksen, en geesten kunnen haar gedachten laten dwalen. "Een kastdeur, de donkere kruiptuig onder het bed - kinderen vullen ze in met hun verbeelding," zegt dr. Chansky. Wat het zich zorgen maken over dieren als slangen en spinneween betreft, voegt ze toe, dat is helemaal geen wilde of rare angst maar een die stevig in de realiteit gegroeid is: "Er zijn echt dieren die ze kunnen kweten, en grote kinderen weten dat." Het verschil leren is hoe ze de baas worden over hun angsten.

Hoe te helpen

Verzamel feiten, samen. Als je kind neigt om zich zorgen te maken over slecht weer, besteed dan een paar minuten aan het leren over stormen. Dan kun je haar helpen een lijst te maken van haar specifieke angsten aan de ene kant en wat je hebt ontdekt aan de andere. "Misschien ontdek je dat orkanen heel zeldzaam zijn waar jij woont, of dat als ze wel gebeuren, er ver van tevoren waarschuwingen zijn zodat mensen zich kunnen voorbereiden en veilig zijn," stelt dr. Chansky voor. Een waarschuwing: lieg niet vol over zware dingen. Slechte dingen gebeuren in de wereld, en je kind weet dat, zegt dr. Domingues. "Natuurlijk wil je haar beschermen, maar als ze realiseert dat wat je zei niet waar is, stelt dat haar op om je in de toekomst te misvertrouwen." Het is ook belangrijk om haar te verzekeren dat als er slechte dingen gebeuren, er altijd andere mensen zijn om te helpen, zoals brandweermannen, politieagenten, of het Rode Kruis.