• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe Je Kind Goed Van Fout Leert Onderscheiden Met Normen En Waarden

Je kind goed van fout leren met normen en waarden vereist een diepe toewijding om de moeilijke weg te kiezen en bewust goed voorbeeld te geven. Je moet je kinderen de normen en waarden tonen die voor jou belangrijk zijn, want je kunt niet verwachten dat kinderen normen van zichzelf leren. Oefen geduld terwijl je kind morele redeneringsvaardigheden ontwikkelt, en houd het einddoel in gedachten: dat je kinderen zelfstandig moreel gedrag kiezen, zelfs als niemand kijkt.

Instructies

1. Schrijf een duidelijke opgave van uw eigen normen en waarden. U moet kristalhelder zijn over de normen en waarden die voor u belangrijk zijn als u hoopt ze door te geven aan uw kinderen. Zitten wachten en verwachten dat kids van nature uw gewenste karaktertrekken oppikken, is een recept voor kinderen zonder morele kompas. Lijst eigenschappen als eerlijkheid, compassie, vriendelijkheid, respect, verantwoordelijkheid, integriteit, zelfbeheersing, betrouwbaarheid, loyaliteit, behulpzaamheid, vriendelijkheid, beleefdheid, vriendelijkheid, vrolijkheid, gehoorzaamheid, zuinigheid, moed en eerbied. Beschrijf de handelingen, woorden en houdingen die bewijzen dat iemand die eigenschap bezit.
2. Modeleer het morele gedrag dat u van uw kinderen verwacht. De samenleving conditioneert kinderen in de regels voor hun culturele omgeving. Deze externe leer is niet noodzakelijk gezond. Kinderen leren meer van wat u doet dan wat u zegt. Als u verwacht dat uw kinderen liefdadig zijn, laat ze u geven zien en stel een plan op voor hen om te geven uit hun zakgeld. Als u eerlijkheid verwacht, toon door uw handelingen dat moreel en ethisch gedrag een serieuze zaak is, en dat u echt gelooft in wat u zegt.
3. Begin met simpele morele redenering wanneer het kind een peuter is. Verwacht niet dat kinderen van nature morele intelligentie ontwikkelen. Houd het simpel en gebruik handelingen meer dan woorden. Bijvoorbeeld: als een jong kind uw haar trekt, zet hem neer en loop even weg om oorzaak-en-gevolg denken te vestigen. 'Als ik mama's haar trek, verlies ik haar aandacht.' Kinderen dempen lange logische uitleg en berispingen. Maar als u de connectie tussen acties en gevolgen kunt leggen, leren ze hun keuzes zelf te evalueren.
4. Leer kinderen dat doen wat goed en juist is belangrijker is dan wat makkelijk of comfortabel is. Gebruik eventuele godsdienstige leer die u aanspreekt om de waarde van de moeilijke weg te ondersteunen. Gebruik rolspel om te demonstreren hoe u tegen leeftijdsgenoten opkomt wanneer het makkelijker zou zijn mee te gaan met de massa.
5. Oefen uitgestelde beloning met kinderen. De gewoonte van direct verwachte beloning, voortgedreven door de snelheid van moderne technologie, doet een onrecht aan ouders die hun kinderen normen en waarden leren. Wees niet bang om kinderen te laten wachten en leer ze hoe ze netjes wachten. Vestig een connectie tussen wensen en werk om te voorkomen dat kinderen met een rechtopvattend en slachtoffermindset opgroeien.
6. Stel redelijke verwachtingen. Balanceer toestemmingen met grenzen en kijk uit voor leermomenten. Wanneer een kind een slechte keuze maakt, blijf kalm en leid met empathie. Probeer niet een situatie aan te pakken als emoties hoog oplopen aan beide kanten. Neem time-outs voor zowel uzelf als het kind. Wanneer de koppen helderder zijn, zit u samen en bespreek het incident met het kind. Help het kind de impulsen en motieven identificeren die tot de slechte keuze leidden en speel een wijzer reactie voor de toekomst na.
7. Stel vragen die het kind het meeste laten nadenken in plaats van te lezen. Laat natuurlijke gevolgen de connectie leggen tussen redenen voor regels. Bijvoorbeeld: als een kind in de keuken rommelt en een bord breekt, heb je een leermoment om het kind te vragen waarom er een regel is tegen spelen in de keuken.
8. Maak het veilig om fouten te erkennen. Reageer niet overdreven op misdaden en wees niet bang om te erkennen dat u ook fouten maakt. Geef voorbeeld door fouten te erkennen en excuses aan te bieden en verantwoordelijkheid te nemen. Laat het kind weten dat zelfs als het van de rechte weg afdwaalt, er altijd een weg terug is. Vestig stevig de realiteit dat u het kind liefhebt wat er ook gebeurt en houd de communicatielijnen open.