• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat als je niet meteen verliefd wordt op je pasgeboren baby?

Vanaf het moment dat ik het nieuws begon te delen dat ik in 2010 zwanger was van mijn eerste kind, verzekerden andere moeders me van één ding:de liefde die ik voor mijn baby zou voelen, zou zijn als niets anders dat ik ooit had ervaren. Ik zou bevallen, in de ogen van mijn kind kijken, en zomaar - poef! - instant liefde.

Enkele maanden later beviel ik van mijn zoontje... en dat deed ik zeker voel een golf van emoties. Het enige probleem was dat geen van hen echt liefde leek. Sterker nog, later die avond in mijn ziekenhuiskamer keek ik neer op mijn zoon - voor wat voor de honderdste keer in zijn wieg lag te rommelen - en huilde.

Wat had ik gedaan?! Mijn oude leven was letterlijk in een oogwenk verdwenen, en mijn huwelijk, mijn identiteit, mijn toekomst waren allemaal onherroepelijk veranderd. Ik wist diep van binnen dat het allemaal ten goede was, maar op dat moment voelde ik alleen maar verlies en angst en, eerlijk gezegd, een beetje verraad. Waarom heeft niemand me verteld dat ik me zo zou kunnen voelen na de bevalling? Was er iets mis met mij?

Ik was pas twaalf uur ouder, maar ik was ervan overtuigd:ik was een slechte mama.

Liefde op het eerste gezicht:mythe versus realiteit

Het idee dat elke moeder verliefd wordt op haar pasgeboren baby vanaf het moment dat ze voor het eerst hun ogen sluiten bij de bevalling, is herdacht in films en tv-commercials, in tijdschriften voor ouders en in marketingcampagnes voor van alles, van luiers tot flessen tot babyzeep.

Maar krijgen alle moeders dat 'liefde op het eerste gezicht'-gevoel als ze bevallen? Misschien... maar misschien ook niet. Tijdens de geboorte maakt je lichaam endorfine aan om je te helpen bij de fysieke pijn van de bevalling en de bevalling. Vaak kunnen die endorfines bijdragen aan een euforische high, waardoor de band tussen moeder en baby direct na de geboorte wordt versterkt.

Evenzo veel vrouwen voelen zich echter niet euforisch - of merken dat ze een immens gevoel van droefheid overhouden zodra de endorfine daalt.

Gevoelens van verdriet, stemmingswisselingen en negatieve gevoelens veroorzaakt door de daling van endorfine komen vaak voor:ongeveer 70 tot 80% van de nieuwe moeders ervaart "de babyblues".

De babyblues wordt meestal binnen een week of twee na de bevalling beter. Bij een klein percentage van de moeders kunnen deze gevoelens echter bijdragen aan de ontwikkeling van postpartumdepressie in de weken na de bevalling.

Waarom je misschien niet meteen verliefd wordt

Veel vrouwen worden verliefd op de nanoseconde dat ze hun nieuwe baby voor het eerst zien. Die ogen, die rimpelige huid, die frisse babygeur!

Maar laten we eerlijk zijn:bevallen is een gebeurtenis . Hoe het ook gebeurt, het is een fysieke en emotionele marathon die vaak pijnlijk, verwarrend en eng is. Bovendien is het letterlijk levensveranderend. Als je negen maanden traint om een ​​echte marathon te lopen en dan komt de grote dag, dan mag je aan de finish je prestatie vieren als in wezen dezelfde persoon (hoewel een vermoeide en pijnlijke versie van jezelf).

Toch bevallen? Je komt bij die finish en je bent een heel ander persoon. Je vecht tegen fysieke uitputting en pijn naast de emotionele omwenteling om een ​​nieuw leven in de wereld te brengen waarvoor je 100% verantwoordelijk bent.

Sommige vrouwen hebben moeilijke bevallingen, mislukte geboorteplannen of frustrerende ervaringen met borstvoeding. Postpartum worstelen veel vrouwen met angst en depressie. Het is veel om mee om te gaan en het kan allemaal van invloed zijn op je relatie met je baby.

Niet meteen verliefd worden op je baby betekent niet dat je een slechte moeder bent, het betekent dat je een mens bent die wat tijd nodig heeft om zich aan te passen aan de grote veranderingen die je zojuist zijn overkomen.

Waarom het moeilijk is om ermee om te gaan

Waar we ook kijken, nieuwe moeders worden geconfronteerd met een stortvloed aan berichten over hoe we ons zouden moeten voelen nadat onze baby's zijn geboren.

Je loopt door de supermarkt met je nieuwe baby en een vreemdeling lacht naar je, koestert je kleintje en zegt:"Is het niet geweldig? Je wordt gewoon meteen verliefd!”

Je schoonmoeder komt langs voor een postpartumbezoek en vertelt je verschillende verhalen over hoeveel ze van je man hield toen hij eerst werd geboren. "Ik kon niet stoppen met naar hem te kijken!" verkondigt ze.

Je doet het zelfs jezelf aan:elke keer dat je je baby verschoont, baadt of voedt, is er een lopende monoloog in je hoofd die je vertelt dat je verliefd moet zijn, dat je iets buitengewoon krachtigs moet voelen wanneer je naar je kind kijkt.

Maar de waarheid is dat, hoewel je waarschijnlijk een oerliefde voor je kind zult hebben, "hand af van mijn baby of ik vermoord je", het soort liefde waar iedereen het over heeft tussen een moeder en een baby - het keurmerk - stijl, googly-eyed, regenbogen en vlinders, "ik ben zo dolgelukkig" liefde - kan tijd nodig hebben om te groeien en zich te ontwikkelen. Dat is eigenlijk heel normaal, zelfs als de meeste mensen het niet toegeven.

Hoe te handelen

We beloven:op een bepaald moment in de eerste paar weken of maanden van het leven van je baby, zul je stapelverliefd op ze worden. De werkelijke tijdlijn is voor elke moeder en baby anders, dus er is hier geen formule om uit te zoeken wanneer. Maar het zal gebeuren.

In de tussentijd zijn er manieren waarop je de band tussen jou en je baby kunt versterken terwijl je wacht tot dat halsstarrige gevoel begint toe te slaan:

1. Doe veel huid-op-huid contact . Dit wordt ook wel 'kangoeroezorg' genoemd en het heeft duidelijke, bewezen gezondheidsvoordelen voor zowel moeder als baby, waaronder lagere stresshormonen en een betere binding. Kleed je baby uit tot aan de luier en laat hem op je blote buik of borst liggen (direct na het geven van borstvoeding is een goed moment om dit te doen!). Door de nabijheid zullen jullie twee meer met elkaar in harmonie voelen, en dat kan krachtige gevoelens van genegenheid en toewijding bevorderen.
2. Maak oogcontact. Het zicht van een baby zal pas echt scherper worden als ze dichter bij de leeftijd van drie maanden zijn, maar de meeste baby's houden ervan om mensen van dichtbij te bekijken, zelfs in de eerste weken van hun leven. Terwijl je je baby in je armen houdt, kijk je in hun gezicht en kijk of je een paar seconden oogcontact kunt houden. Sommige onderzoekers denken dat dit je hersengolven kan synchroniseren met die van je baby, en later de communicatie- en leervaardigheden kan verbeteren.
3. Ontwikkel een speciale routine . Als je een gewoonte hebt die uniek is voor je relatie met je baby, zoals het zingen van een bepaald liedje tijdens het verschonen van de luier of in dezelfde stoel zitten terwijl je borstvoeding geeft, betekent dat er altijd iets zal zijn dat alleen tussen jullie twee wordt gedeeld.

Het kan ook helpen om een ​​paar mantra's of zinnetjes in je achterhoofd te hebben om uit te putten als goedbedoelende vrienden en familie vragen stellen over je relatie met je nieuwe baby, of voor als je aan jezelf begint te twijfelen.

Wanneer iemand vraagt:"Ben je niet gewoon zo verliefd?" probeer te reageren met een nonchalante, "We leren elkaar kennen!" Als je een andere nieuwe moeder liefdevol over haar baby ziet aanbidden, weersta dan de verleiding om jezelf met haar te vergelijken. Als je jezelf begint te veroordelen omdat je niet meteen een sterke band met je pasgeboren baby voelt, herinner jezelf er dan aan dat alle relaties kosten tijd - de moeder-baby relatie is niet anders.

Eindelijk, als je kunt, zoek dan een vertrouwd persoon waarvan je weet dat hij je niet zal schamen voor de normale, begrijpelijke manier waarop je je voelt. Je kunt zeggen:"Ik hou van mijn baby, maar ik heb moeite echt verbinden .” Meer moeders dan je denkt zijn er zelf geweest en zullen niet aarzelen om je te verzekeren dat het maar een voorbijgaande fase is.

Een woord van Verywell

Geen band met je pasgeboren baby of "op het eerste gezicht verliefd worden" is een veel voorkomende ervaring voor veel moeders. Probeer jezelf niet te veroordelen; Weet in plaats daarvan dat het volkomen natuurlijk is om tijd nodig te hebben om je aan te passen aan de vele veranderingen die in je leven plaatsvinden. Werk zo veel mogelijk aan een band met je baby en zoek een vriend die als vertrouweling kan optreden terwijl je ontluikende relatie groeit.