Kiedy maluch może zrezygnować z drzemek?

Jak przy wszystkich przejściach w wieku malucha – nie ma ustalonego wieku, kiedy dziecko musi przestać drzemiać w dzień. Niektóre dzieci rezygnują zaraz po 1. roku życia. Inne potrzebują drzemki do wczesnoszkolnych lat. Według przeglądu badań: typowo tylko 2,5% dzieci rezygnuje z drzemek do 2. roku, natomiast 94% przestaje drzemiać do 5. roku życia.

Istnieją sygnały, by ocenić gotowość do rezygnacji z drzemek dziennych (lub że dziecko potrzebuje więcej snu). Są też pułapki drzemkowe – rzeczy, które sprawiają, że mówimy „możemy pominąć”, choć dziecko nie jest gotowe.

Przetestuj dzień bez drzemki, jeśli dziecko wydaje się gotowe

Trudno powiedzieć, czy maluch naprawdę gotowe na dzień bez drzemki, dopóki nie pozwolisz mu jej pominąć przez dzień lub trzy. Jeśli dziecko nie „złamie się” przed obiadem, nie rzuci się w hysterię ani płacz z przezmęczenia – to może być znak, że czas przejść dalej.

Obserwuj znaki problemów ze snem: trudności z zasypianiem wieczorem lub niespoczywisty sen nocny – może to oznaczać, że rezygnacja z drzemki była za wczesna.

Pamiętaj: opór wobec drzemki to nie znak gotowości do rezygnacji. To typowe zachowanie malucha. Inne sytuacje nie powinny decydować o pożegnaniu z drzemką.

Nie rezygnuj z drzemki tylko dlatego, że dziecko rośnie

Potrzeby snu dziecka zmieniają się od 1. do 3. roku. W wieku 1 roku dziecko może drzemiać dwukrotnie dziennie, ale do 2. roku wiele przechodzi na jedną popołudniową. Ta drzemka może skracać się lub zniknąć do 3. urodzin.

Całkowita dobowa potrzeba snu (z drzemkami) też się zmienia: do 16 h w ok. 12. mc, a nawet 10 h u 3-latka. Nie zakładaj jednak, że bo dziecko bliżej 3. urodzin i potrzebuje mniej snu – możesz pożegnać się z drzemkami.

Rodzice myślą: „Dziecko mniej śpi w nocy (kładzie się późno/wstaje wcześnie) – więc odbieramy drzemkę”. To mylenie może nie służyć dziecku. Jeśli po pominięciu drzemki maluch ma hysterie, narzeka, daje znaki wyczerpania pod wieczór – pewnie nie jest gotowe zrezygnować z popołudniowego odpoczynku.

Oczywiście rodzice chcą dziecko w łóżku w rozsądnej porze i nie chcą bycia budzonym o świcie. Możesz zarządzać drzemkami starszych dzieci:

  • Drzemka wcześnie w dniu. Zakończenie przed 14:00 da czas na nabranie ciśnienia snu do 20:00. Jeśli drzemka jeszcze wcześniej – łatwiej zaplanować kładzenie o 19:30 lub innej porze dla rodziny.
  • Nie pozwól na zbyt długą drzemkę. Maluch potrzebuje odpoczynku mózgu, ale może nie potrzebować 2 h w środku dnia. Spróbuj budzić po godzinie, a nawet 45 min – sprawdź, czy jest wypoczęty na resztę dnia i zasypia przy zwyczajnej porze. Jeśli po obudzeniu widzisz znaki zmęczenia – daj więcej czasu na drzemki na kilka miesięcy przed kolejną próbą skrócenia.

Nie pozwól, by drzemka była dyktowana przez inne sprawy

Jeśli maluch drzemie w żłobku – masz łatwiej (o ile tam faktycznie drzemie). Jeśli jesteś z dzieckiem w domu w czasie drzemki – wyznacz ten sam okres codziennie, by maluch dostał odpoczynek. To oznacza planowanie drzemki poza zakupami i wożeniem rodzeństwa. Drzemka w wózku lub samochodzie jest OK, o ile zapewnisz pełny, nieprzerwany sen.

Gdy starasz się kontrolować czas kładzenia się na drzemkę, bierz pod uwagę czynności uspokajające. Aktywność fizyczna godzinę wcześniej (zwłaszcza na świeżym powietrzu) to dobry sposób na wyrobienie potrzeby drzemki.

Previous:

Next: