Jak pomóc dziecku rzucić nawyk chupania kciuka
Chupanie kciuka to lęk wielu rodziców. Maluchy chupają kciuk, bo to uspokaja i daje poczucie bezpieczeństwa. Prawdopodobnie robili to przed narodzeniem i wracają do tego, gdy są zestresowani, zdenerwowani, przerażeni lub chorzy. Mogą też używać tego, by zasmucić się w połowie nocy.
Rodzice nie powinni się martwić, chyba że nawyk trwa po wieku, gdy zaczynają wyrosty zębów stałych – ok. 6. rok życia. Eksperci mówią: to intensywność chupania i ciśnienie języka deformują zęby i sprawiają, że aparaty ortodontyczne stają się konieczne później. Dzieci, które pasywnie trzymają kciuk w ustach, rzadziej mają problemy niż te, które chupają agresywnie. Jeśli martwicie się – obserwujcie uważnie i przeanalizujcie technikę. Jeśli chupają gwałtownie, możecie chcieć zacząć hamować nawyk wcześniej.
Kara i nudzenie nie pomoże – to zazwyczaj automatyczna reakcja. Próba ograniczenia przez elastyczną opaskę na kciuk lub inną metodę wydaje się niesprawiedliwą karą, skoro dziecko robi to dla komfortu i bezpieczeństwa.
Spróbujcie wyczekać. Dzieci zazwyczaj rezygnują z chupania kciuka, gdy znajdą inne sposoby na uspokajanie i poczucie bezpieczeństwa. Rozważcie inne alternatywy: miękki kocyk, pluszak grający kołysanki.
Klucz: zauważycie, KGDY i GDZIE chupają kciuk, i zaoferowanie alternatywy. Jeśli robią to, gdy są zmęczeni – spróbujcie więcej drzemek. Jeśli często chupają oglądając TV – rozpraszajcie zabawką zajmującą ręce.
Starsze dzieci mogą potrzebować delikatnych przypomnień o ograniczeniu chupania w publicznym miejscu, a chwała powinna płynąć swobodnie, gdy dziecko znajdzie i użyje akceptowalnej alternatywy. Pediatra dentysta może zaproponować inne pomysły na walkę z nawykiem.
Sugerowane zasoby:
Od American Academy of Pediatrics:
Pacifiers and Thumb Sucking – HealthyChildren.org
Common Childhood Habits – HealthyChildren.org
The Happiest Toddler on the Block: How to Eliminate Tantrums and Raise a Patient, Respectful, and Cooperative One- to Four-Year-Old Idealne dla przyszłych rodziców chcących przygotować się na wyzwania lat malucha (zaczynające ok. 8. miesiąca życia), ten niezbędny przewodnik, bestseller szanowanego pediatry i eksperta rozwoju dziecka dr Harvey'ego Karpa, nie tylko redukuje wybuchy gniewu, ale sprawia, że szczęśliwe dzieci są jeszcze szczęśliwsze, wzmacniając cierpliwość, współpracę i pewność siebie.
Ten uproszczony rewizja przełomowego bestsellera sławniego eksperta rozwoju dziecka dr Harvey'ego Karpa zrobi jeszcze więcej, by pomóc zajętym rodzicom przetrwać „straszne dwulatki” i dalej...
W jednym z najbardziej rewolucyjnych postępów w wychowywaniu z ostatnich 25 lat, dr Karp odkrył, że maluchy często zachowują się jak uncivilizowane małe ludzie jaskiniowi, z prymitywnym myśleniem i komunikacją wyłącznie własną. W tej rewizji klasyka wychowawczego, dr Karp ułatwił naukę i wdrożenie swojego innowacyjnego podejścia bardziej niż kiedykolwiek.
Łącząc swoje znakomiczne narzędzia: Toddler-ese i Zasadę Szybkiego Jedzenia z nową, wysoce skuteczną metodą zielone światło/żółte światło/czerwone światło do kształtowania zachowań malucha, dr Karp daje szybkie rozwiązania dla dzisiejszych zajętych i zestresowanych rodziców. Odkrywając sposoby na wzmocnienie dobrego (zielone światło) zachowania, ograniczenie irytującego (żółte światło) i natychmiastowe zatrzymanie nieakceptowalnego (czerwone światło) – nauczycie się uspokajać burzliwe wybuchy z niesamowitym sukcesem – a jeszcze lepiej, zapobiegać im zanim zaczną! Nowy trzydziestoelementowy glosariusz technik wychowawczych dr Karpa zaoszczędzi cenny czas, gdy musicie natychmiast uspokoić dziecko poza kontrolą. Efekt: mniej wybuchów, mniej krzyków, więcej radosnego, miłującego czasu dla was i Waszego dziecka.
-
Samoznajome, że gdy dostajesz rozmowę na stanowisko nianii, chcesz pokazać się z najlepszej strony. Jednak, nawet jeśli technicznie jesteś tą w gorącym krześle, nie znaczy to, że nie powinnaś przyjść uzbrojona w listę własnych pytań. Ty przecież chce -
Większość nawete wygląda groźniej niż jest. Brzydkie, nieco dyskomfortowe, czasem przerażające – ale zazwyczaj niegroźne. Dziecko może mieć nawety sporadycznie lub często. Najczęstsze u dzieci: przednia część nosu, przegroda nosowa, zazwyczaj jedna n -
Mieszkać w mieście, które serwuje około sześciu miesięcy zimy, to gwarancja choroby domostwa. Na szczęście sporty zimowe w okolicy Cleveland dają małym mnóstwo okazji do wypuszczenia całej energii zgromadzonej przez tyle czasu spędzonego w domu. Zr
