Jak nakarmić bardzo wybrednego 3-latka
Walczenie z wybrednością 3-latka to frustrujące doświadczenie dla każdego rodzica. Przecież maluchy potrzebują odżywiania do wzrostu, więc ważna jest zbalansowana dieta. Realizacja tego mimo wybrednych kubków smakowych wymaga rodzicielskiej inwencji.
Instrukcje
- Nie zmuszaj do jedzenia. 3-latki potrzebują 1000–1300 kcal dziennie, ale nie zjedzą tyle każdego dnia. Zmuszanie – zwłaszcza do konkretnych pokarmów – utrwala negatywne nawyki i myśli o jedzeniu, co wpływa na zdrowe nawyki alimentarne.
- Przygotuj talerzyk z przysmakami. Maluchy nie jedzą jak dorośli – większe porcje kilku produktów. Lubią trochę tego, trochę tamtego. Zaoferuj małe porcje różnych lubianych produktów. Nie ma znaczenia, czy to nie pasuje do pora posiłku – jeśli chce jajecznicę, kiełbasę i placki wieczorem, a puree ziemniaczane rano – niech je, byle zjadł coś.
- Maskuj zdrowe pokarmy, by wsmuglać porcje mięsa lub warzyw. Np. topięty ser na brokułach to dobry sposób na zielone warzywa. Jeśli dasz groszek pod warstwą puree ziemniaczanego, maluch będzie już żuł, zanim zauważy warzywa.
- Pozwól 3-latkowi pomagać w przygotowywaniu posiłków. Uróczysta atmosfera, radio w kuchni, proste zadania. Im bardziej zaangażowany w gotowaniu, tym chętniej zje efekt pracy.
- Zaproś starsze dzieci na wspólne posiłki, by pokazały swoje nawyki. 3-latka kochają naśladować starszych. Obserwując rodzeństwo lub znajomych jedzących dane produkty, sami mogą się do nich zachęcić.
-
Nikt nie lubi radzić sobie z zaparciem, ale spowolnienie nawyków wydalania może niestety regularnie występować w dzieciństwie. Wiele czynników może powodować zaparcia u dzieci, w tym dieta. U dzieci i dorosłych schematy żywieniowe zbyt ubogie w błonn -
Powrót do szkoły to czas nowych plecaków, nowych początków i, oczywiście, nowego materiału dla rodziców próbujących przeżyć ten radosny i chaotyczny czas. (Dzięki, Twitterze!) Od obowiązkowych zdjęć pierwszego dnia szkoły po piekło ostatnich chwil za -
Moja przyjaciółka Stephanie, która teraz mieszka w Sydney w Australii, raz poszła na pracę opiekunkę, nie realizując, że będzie musiała towarzyszyć małej dziewczynce do toalety za każdym razem, gdy ta pójdzie. „Rodzice już wyszli za drzwi” – opowiad
