• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Presja na nastolatki: Jak kultura wpływa na ich tożsamość

Presja na nastolatki

Adolescencja to wewnętrzna walka między prawdziwym „ja” a fałszywą projekcją siebie, twierdzi Mary Pipher, Ph.D., autorka Ożywianie Ofelii: Ratowanie „ja” nastolatek (G.P. Putnam, 1994). „Adolescencja to moment, gdy dziewczyny odczuwają presję społeczną, by odłożyć swoje autentyczne „ja” i pokazać tylko małą część swoich darów”, mówi Pipher.

Niestety, społeczne presje, o których mówi Pipher, do których Twoja córka uderza głową, działają na jej szkodę. Pipher propaguje poważne zmiany kulturowe, które złagodziłby te niesprawiedliwe presje dezorientujące i deprimujące dziewczyny. Bez takich zmian widzi kontynuację procesu, w którym młode dziewczyny zakopują się same i poddadzą się panującym presjom społecznym.

Materiały wybuchowe

Presja samooceny i negatywnych percepcji, o których mówi Pipher, widać w wynikach badań. Ankiety pokazują, że 40 proc. dziewczyn w jednej środkowowschodniej społeczności myślało o samobójstwie. Inne badanie opublikowane w American Journal of Family Therapy w 1999 r. stwierdziło, że nastolatkowie uważali, że ich wygląd wpływa na ich romantyczną atrakcyjność i szczęście.

Istnieje wiele elementów, które składają się na złożoną, skomplikowaną i dwuznaczną mur, w który uderzają nastolatki. Oto niektóre z tych elementów:

• Kultura pełna seksizmu i przemocy wobec kobiet.
• Oceny wyłącznie na podstawie wyglądu.
• Oczekiwanie, by dziewczyny były piękne i seksowne.
• Wymóg bycia szczery, ale nie tak szczery, by zranić czyjeś uczucia.
• Wartość bycia mądrym, ale nie tak mądrym, by mężczyźni czuli się mniej ważni.
• Promowanie niezależności, ale nie pełnej niezależności.
• Presja na seks bez zobowiązań i nadużywanie substancji.
• Środowisko pełne przemocy nastolatków.
• Przekonanie, że dorastanie oznacza oddalanie się od mamy.

Mur złożony z tych przytłaczających czynników stawia młode kobiety w postawie defensywnej, a nie ofensywnej w krytycznych latach wzrostu i rozwoju emocjonalnego.

Wybór

Dziewczyny mają dwa wybory: starają się wpasować lub zostać wiernymi sobie. Jeśli wybiorą to pierwsze, mogą zdradać własne wartości i tożsamość, by się wpasować. Jeśli wybiorą drugie, mogą znaleźć się na zewnątrz.

Jasna, wrażliwa i czujna młoda kobieta, świadoma seksistycznych insynuacji swojego otoczenia kulturowego, może mieć jeszcze większe problemy z pogodzeniem się ze światem zewnętrznym. Mimo swojej cennej natury nie jest wyposażona emocjonalnie ani poznawczo, by radzić sobie z tym, co widzi. Może frustrować się, próbując nadać sens światu, który ją witaje – światu, który, jak twierdzi Pipher, nie ma sensu w swoich mieszanych komunikatach do kobiet.

Decyzja, co robić

Dziewczyna może zareagować na wszystkie zmiany i presje konformizmem, cofaniem się, depresją i gniewem. Najczęściej droga polega na reagowaniu we wszystkich czterech sposób i wyborze przede wszystkim akceptacji społecznej, pozwalając na podział na dwa „ja” – autentyczne i kulturowo narzucone. Dla przeciętnej dziewczyny oznacza to publiczną personę, która jest obrazem tego, kim powinna być, mówi Pipher.

Zaniechaniem jest to, że młode dziewczyny są presowane do zaprzeczenia swojemu autentycznemu „ja”, co przyczynia się do ich samooceny, relacji z mężczyznami, przyszłych osiągnięć i satysfakcji z siebie.