Nauka domowa (homeschooling) – zalety, wady i życie społeczne
Cero dorastał na 900-akrowej farmie w Wirginii Zachodniej, w społeczności z około 15 innymi dziećmi. Zamiast iść do zwykłej szkoły, uczyli się razem w grupach podzielonych wiekiem. Niektórzy nauczyciele mieli oficjalne kwalifikacje. Inni byli rodzicami. Niektóre zajęcia były tradycyjne, ale nie wszystkie: lekcje biologii to czasem spacer w naturze, angielski – wizytowanie lokalnego teatru lub biblioteki.
Dzieci miały duży wpływ na swoją edukację – nauczyciele byli elastyczni. Dyskusje trwały, dopóki dzieci się uczyły. I choć istniał ogólny plan, jeśli lekcja prowadziła gdzieś warto, nauczyciel nie przerywał nagle o ustalonej godzinie, by zacząć inny przedmiot.
Cero i jego koledzy nie zawsze wiedzieli, co się wydarzy. Czasem musieli sami nadrabiać braki. Ale się opłacało: Cero poszedł na studia na Uniwersytecie Wisconsin.
Dlaczego rodzice wybierają naukę domową?
Wiercie albo nie, frequentowanie szkoły nie jest wymogiem prawnym w USA. Wymogiem jest, by wszystkie dzieci były edukowane. Gdy rodzice wierzą, że dadzą lepszą edukację – lub mają inne powody, by nie wysyłać dzieci do szkoły lokalnej (np. chcą dawać wychowanie religijne) – wybierają homeschooling.
Uczniowie uczyci w domu mogą nauczyć się tyle samo co w szkole, pod warunkiem, że oni i ich instruktorzy (zazwyczaj rodzice) pilnie pracują nad pokryciem wszystkich przedmiotów i doświadczeń. Ogólnie rodzice uczący w domu mają wyższą edukację niż inni. Mają już zrozumienie wielu dziedzin i umiejętności samodzielnej nauki, by uczyć dzieci.
Od czasu, gdy większość rodziców siedziała w algebrze lub laboratorium biologii, minęło trochę czasu. Muszą więc umieć znaleźć informacje potrzebne do nauczania dzieci. Szkoły publiczne lub dystrykty często dostarczają program, podręczniki, materiały, miejsca spotkań. Niektóre wskazują korepetytorów i zasoby do odświeżenia zapomnianych tematów. Rodzice mogą też zapisać się na kursy doskonalące na lokalnych uczelniach.
Zalety i wady nauki domowej
Ponad milion dzieci uczycych w domu wie, że ma to wiele zalet. Uczniowie mogą korzystać z uwagi jeden-na-jedno. Np. jeśli nie rozumiesz matematyki, cała klasa nie pójdzie dalej bez Ciebie – możesz być całą klasą! Jeśli doskonale radzisz w czymś, możesz dalej rozwijajć się w swoim tempie.
Uczniowie homeschoolingu częściej wychodzą do społeczności niż rówieśnicy. Mogą doświadczyć edukacji praktycznej w muzeach, bibliotekach, firmach, marzynach, innych zasobach. Mogą też wolontariować lub robić „service learning” – lokalne projekty.
Ale homeschooling nie jest tak prosty, jak usiadanie z mamą/tatą i otwarcie dowolnej książki. Przepisy różnią się w USA, a homeschoolerzy muszą przestrzegać lokalnych regulacji. To sporo pracy dla rodziców: muszą wiedzieć, co prawo nakazuje uczyć, poszukać zasobów na te tematy (i nauczyć się, jeśli mają luki), a potem uczyć.
Nie tylko rodzice pracują więcej: często uczniowie też. Gdy homeschoolerzy dorastają do wieku nastolatków i są dojrzewi, by kierować swoją nauką, mogą zostać zostawieni sami sobie w poszukiwaniu zasobów i badaniach. (Może to być trudne na razie, ale praca niezależna stawia ich przodem w przygotowaniu do życia studenckiego!)
Dziecko ucze w domu może nie mieć dostępu do sal gimnastycznych, laboratoriów, studiów artystycznych. Dla małych dzieci mniej to znaczy – eksperymenty w kuchni, plastyka na dworze. Ale przy nastolatkach rodzice muszą znaleźć sposób na te ograniczenia.
Niektórzy rodzice tworzą grupy, by ich dzieci mogły razem uczyć się sztuki, robić wycieczki. Niektóre szkoły publiczne pozwalają homeschoolerom na udział w wybranych zajęciach lub aktywnościach pozalekcyjnych. Wspólne lekcje dają też interakcję społeczną, której mogliby nie mieć, gdyby nie byli w klasie.
Znajdowanie wyjść społecznych
Dzieci ucze w domu mogą czuć się odcięte od rówieśników – zwłaszcza w wieku nastolatków, gdy przyjaźnie są kluczowe. Dobra wiadomość: homeschooling rośnie, więc jest sporo innych dzieci do kontaktu – osobiście lub wirtualnie. Lokalne biblioteki czasem mają info dla homeschoolerów i łączą ich.
Biblioteki i publiczne szkoły mogą oferować aktywności, grupy, kluby dla nastolatków otwarte dla wszystkich. Lokalne centra rekreacyjne lub młodzieżowe to kolejne miejsce na poznanie ludzi. Sprawdź też uczelnie, czy mają programy odpowiednie.
Mit: homeschoolerzy są „dziwni”. Oczywiście nieprawda. Uczelnie uznają homeschooling za legalną edukację. Niektóre mają specjalne ścieżki rekrutacji dla takich studentów. (Uczniowie homeschoolingu nadal muszą zdać testy wejściowe jak SAT.)
Homeschooling daje elastyczność, by skupić się na przedmiotach potrzebnych do przyszłej kariery. Jeśli uczysz się w szkole i znasz kogoś ucego w domu – możecie się nawzajem nauczyć wielu rzeczy!
-
Jeśli kochacie niemowlęta i szukacie opcji zawodowych, mamy dla Was świetne wiadomości: istnieje wiele dobrze płatnych i satysfakcjonujących karier, w których spędzicie czas pracując z niemowlętami! Ale sama chęć pracy z niemowlętami i pasja do prac -
Karmienie piersią może być pięknym doświadczeniem, ale nie da się zaprzeczyć unikalnemu obciążeniu, jakie niesie na sen i poziom stresu mam. Większość karmionych piersią mam miała doświadczenie bycia przytomną karmieniem o 2:30 w nocy i patrzenia z -
Dzieci potrzebują dużo snu na rozwój – ale 15–25% młodych ludzi ma problemy z zasypianiem i ciągłością snu, wedle Amerykańskiej Akademii Pediatrii (AAP). Niedosyp ma negatywne skutki: od problemów z koncentracją, przez otyłość, po drażliwość. Dlatego
