Gry dla nastolatków uczące szacunku

Kluczem do nauczania nastolatków szacunku dla siebie i innych jest podejście do tematu w sposób, który trzyma ich uwagę. Gry budujące szacunek to doskonałe narzędzia do zachęcania pozytywnego zachowania, zwłaszcza gdy grane są w grupie. Wiele gier budujących szacunek oferuje dodatkowe korzyści, w tym budowanie zaufania, rozwój komunikacji i poprawę manier.

Zaufanie – upadek

Gra "Zaufanie – upadek" najlepiej gra się w grupie minimum trzech graczy i uczy nastolatków wartości zaufania do innych oraz szacunku wynikającego z umiejętności ufania. Aby zagrać, jeden gracz stoi prosto i zamyka oczy. Nie dając mu znać, kto to jest, jeden z dwóch pozostałych graczy zajmie miejsce za nim. Zachęca się ją do upadku do tyłu, ufając, że drugi gracz ją złapie, gdy upadnie. Potem gracze zamieniają miejsca i proces powtarza się. Gdy wszyscy gracze mieli okazję być tym, kto pada, i tym, kto łapie, każda strona dzieli się z grupą tym, co czuła, gdy padała, i jak była pewna, że drugi gracz ją złapie. Po zakończeniu gry uczniowie lepiej rozumieją znaczenie faktu, że mogli polegać na swoich współgraczach i dlaczego umiejętność polegania na innych, którzy o nie dbają, jest ważna. To pomaga przekazać nowe poczucie szacunku dla tych, którym ufa się opiekę nad nimi, takich jak nauczyciele, rodzice i inne osoby autorytetu.

Pole minowe

Pole minowe to gra budująca zaufę, która zachęca do pozytywnej komunikacji i szacunku dla współgraczy. Pole minowe działa z grupami różnych rozmiarów, ale gracze powinni mieć co najmniej 12 lat, by w pełni zrozumieć zawiłości gry. Aby zagrać, rozłóż "miny" po terenie gry. Plastikowe huty lub kije do kręgli dobrze działają. Sparuj graczy w dwójki. W każdej parze jeden gracz powinien mieć zawiązane oczy i nie może mówić. Drugi gracz może widzieć i mówić, ale ma zakaz wchodzenia na pole gry. Celem gry jest przeprowadzenie każdego gracza z zawiązanymi oczami przez "miny" bez zrzucenia żadnej z nich, używając tylko werbalnych poleceń partnera. Drużyna, która pierwsza przejdzie pole minowe, wygrywa rundę. Celem gry jest pomoc nastolatkom w rozwoju poczucia szacunku dla tych, którzy pomagają im w codziennym życiu, czy to w domu, kościele czy szkole, i zrozumienie znaczenia tych aktów.

Zwycięzcy i przegrani

Zwycięzcy i przegrani najlepiej gra się w grupach czterech graczy lub więcej i ma na celu pomoc nastolatkom w rozwoju szacunku dla różnych punktów widzenia i rozważeniu, co szanują u innych. Używając gazet o celebrytach, zachęcaj nastolatków do wycinania zdjęć ludzi, których podziwiają i uważa za "zwycięzców" w życiu. Gdy każdy gracz dokona wyboru, zachęcaj go do napisania, jakie cechy osobowości lub charakteru podziwia u tej konkretnej celebryty. Powtórz proces, ale tym razem niech każdy gracz wybierze celebrytów, których nie szanuje lub uważa za "przegranych" i dlaczego. Gdy każdy skończy, zebrać zdjęcia i czytać je na głos, zachęcając graczy do zgadywania, które zdjęcie należy do którego gracza. Gracz, który najlepiej dopasuje celebrety do odpowiednich graczy, wygrywa. Zachęcaj każdego gracza do komentarza, czy zgadza się lub nie, że celebryta w kwestii jest godny podziwu i dlaczego. Celem gry jest pomoc uczniom w szacowaniu poglądów innych i wyrażaniu cech, które inspirują szacunek w nich samych.

Wspólnota i unikalność

Wspólnota i unikalność ma na celu pomoc nastolatkom w lepszym zrozumieniu i szacunku dla różnorodności. Aby zagrać, utwórz dwie grupy po minimum pięć nastolatków i daj każdemu zespołowi dwie czyste kartki i długopis. Niech każda drużyna stworzy listę podobieństw wszystkich w swojej grupie, ale uwzględnij tylko podobieństwa, które nie są fizycznej natury. Przykłady: rodzeństwo o tym samym imieniu lub gracze dzielący podobne zainteresowania muzyką lub celami zawodowymi. Poucz każdą drużynę, by wybrała osobę w swojej grupie, która przeczyta listę na głos. Następnie niech drużyna powtórzy proces, tym razem wymieniając charakterystyczne różnice w ich grupie. Badając podobieństwa i różnice wśród swoich rówieśników, nastolatcy są w stanie zobaczyć, że każdy z nas dzieli pewne podobne doświadczenia, ale jest też bardzo inny w innych aspektach i są w stanie lepiej szanować unikalne wkłady jednostek, jakie daje różnorodność. Drużyna, która wymyśli najwięcej podobieństw i różnic, wygrywa wyzwanie.

Previous:

Next: