Jak stworzyć kontrakt behawioralny dla nastolatków

Gdy Twoje dzieci dorastają do nastolatków i zaczynają zyskiwać wolność i niezależność, staje się to jeszcze ważniejsze, by potrafili podejmować pozytywne decyzje samodzielnie. Kluczem do dobrych wyborów jest umiejętność przewidywania skutków swojego zachowania. Jedną z metod nauczania nastolatków tej niezbędnej umiejętności życiowej jest stworzenie kontraktu behawioralnego – pisemnej umowy między rodzicami a nastolatkami, która określa rozsądne oczekiwania co do zachowania i jasno stawia konsekwencje wyborów nastolatka. Kontrakty behawioralne są skutecznym środkiem korygowania negatywnego zachowania, gdy wszystkie strony konsekwentnie przestrzegają warunków umowy.

Instrukcje

  1. Ustal czas spotkania z dorosłymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie zasad i dyscyplinowanie nastolatka, np. biologicznym rodzicem żyjącym poza domem lub ojczym/macochą.

  2. Omów problemy, które macie z nastolatkiem. Pozwól wszystkim zaangażowanym na wniesienie wkładu, bo różne sytuacje mogą pojawiać się z różnymi opiekunami. Zachowania do omówienia mogą obejmować: używanie alkoholu i narkotyków, użytkowanie auta i telefonu, randkowanie, godzinę powrotu, wyniki w szkole i traktowanie członków rodziny.

  3. Zanotuj pomysły na papierze podczas burzy mózgów. Finalizuj listę istotnych kwestii i numeruj je w kolejności ważności. Np. potencjalnie niebezpieczne sytuacje, jak narkotyki i alkohol, wymagają bardziej pilnej uwagi niż czas spędzany na telefonie.

  4. Zredukuj listę do nie więcej niż pięciu zachowań, na których nastolatek ma skupić się na poprawie. Włącz te zachowania do początkowego kontraktu i dodawaj inne później, gdy nastolatek robi postępy.

  5. Napisz zdanie dla każdego zachowania, które określa, jak nastolatek ma się zachowywać w danej sytuacji. Sformatuj zdanie w pierwszej osobie z punktu widzenia nastolatka. Używaj pozytywnych słów i zwrotów.

  6. Zdecyduj o pozytywnej konsekwencji, która nastąpi, gdy nastolatek spełni oczekiwanie, np. specjalny przywilej lub nagroda. Możesz też po prostu wymienić naturalne konsekwencje dobrego zachowania, takie jak zaufanie, szacunek, zdrowie i bezpieczeństwo.

  7. Ustal, jaka będzie konsekwencja, jeśli nastolatek nie zachowa się w pożądany sposób. Rozważ konsekwencje skuteczne u Twojego dziecka i odpowiednie do zachowania, a także Twoją zdolność do egzekwowania wybranej dyscypliny.

  8. Wypisz obie konsekwencje – pozytywną i negatywną – pod każdym oczekiwaniem. Ustal okres ważności kontraktu i wpisz datę na dole.

  9. Stwórz tabelę z każdym oczekiwaniem po bokach i dniami tygodnia na górze. Śledź zachowanie nastolatka przez okres kontraktu, wypełniając tabelę odpowiednio.

  10. Spotkaj się ze wszystkimi dorosłymi, nastolatkami i przedtrzeźniakami zaangażowanymi w kontrakt. Przejrzyj warunki kontraktu i wyjaśnij wszelkie pytania. Pozwól nastolatkom złożyć konstruktywną opinię.

  11. Wprowadź wymagane poprawki do kontraktu. Niech wszyscy podpiszą i zadatują ostateczny projekt. Przygotuj kopię kontraktu dla każdego uczestnika.

  12. Wykorzystaj wykres zachowań do monitorowania zachowania nastolatka na co dzień. Egzekwuj warunki kontraktu konsekwentnie, by osiągnąć pozytywne rezultaty.

  13. Dostosuj umowę odpowiednio po wygaśnięciu kontraktu. Nowe oczekiwania mogą zostać dodane, gdy nastolatek wykaże konsekwentną zdolność do podejmowania pozytywnych wyborów w sytuacjach adresowanych w oryginalnym kontrakcie.