• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Hiperpłodność i za dużo dobrego

Porozmawiajmy o słowie, które sprawia, że większość kobiet wstydzi się o nim wspomnieć, gdy już o nim dowiedzą, zwłaszcza gdy wszyscy znamy kogoś, kto walczy o zapłodnienie: Hiperpłodność.

Czym jest hiperpłodność?

Hiperpłodność to na razie wstępna diagnoza medyczna, gdzie płodność może być za dużą dobrą rzeczą. To skręcona rzeczywistość, której nauczyłam się w ostatnich dwóch latach.

Znamy kobiety, które hiperowulują – wypuszczają więcej niż jedno jajko, częściej niż inne – ale teraz uczymy się, że może istnieć kobiety, które łatwiej zapadają w ciążę od innych ze względu na receptywność ich macicy, konkretnie ich śluzówki. Super, prawda? To jedna z głównych przeszkód w zapłodnieniu!

Szybko jednak okazuje się, że hiperpłodność to termin medyczny używany nie do posiadania wielu dzieci, ale do utraciwania wielu dzieci. Przeklęte „pech” lub „niewyjaśnione” powtarzające się potępienia.

Powtarzająca się strata ciąży (RPL) to dwa lub trzy potępienia z rzędu.

Trzy straty lub więcej z rzędu dotyczy ok. 1% populacji, więc nie tak często, choć lubię wskazywać ludziom: „Tylko 1% populacji świata to rudzi, a większość z nas zna ruda.” Prawdopodobnie znasz kobietę, która przeżyła RPL, nawet jeśli nigdy nie opowiedziała tej historii.

Jest kilka powodów RPL. Problemy immunologiczne, zaburzenia krzepnięcia, czynnik Rh i tak dalej. Ale obecna wiedza medyczna stwierdza, że większość, jeśli nie wszystkie, niewyjaśnione straty to prawdopodobnie anomalie chromosomowe.

I tu hiperpłodność wkracza do gry.

Małe badanie obserwowało, jak tkanka śluzówki kobiet o „normalnej” płodności i kobiet z RPL się różni. Gdy wystawiono na chromosomowo normalne zarodki, śluzówkowe komórki obu grup „sięgnęły”, by pomóc w zagnieżdżeniu. Jednak komórki stromy śluzówki kobiet z RPL sięgały też po chromosomowo NIEnormalne. Tak, gdzie większość kobiet nie zapłodniłaby się w ogóle, ciała hiperpłodnych wciąż dawały szansę niemożliwym do przeżycia zarodkom.

Co robić z hiperpłodnością?

Co się dzieje, gdy jesteś tą, która ciągle rzuca monetą na złą stronę? Robisz badania – fiolki i fiolki krwi. Robisz laparoskopię, sono-histerogram z solanką, histeroskopię itd. Dostajesz informację, że wszystko OK i że to albo „pech”, albo może jakaś niediagnozowana choroba, i dostajesz listę recept na leki „na wszelki wypadek”.

Nurkujesz głęboko w każdym niszowym forum, jakie znajdziesz, i uczysz się o „wielkich” lekarzach w dziedzinie, na których ludzie wydają tysiące dolarów, desperacko szukając tego dziecka. Niektórzy przechodzą na IVF. IVF z PGS/PGD (w skrócie, testy genetyczne) pozwala wybrać chromosomowo normalne zarodki do transferu. Rzeczy stają się jeszcze trudniejsze, gdy kobiety to robią, i wciąż tracą ten zarodek. To moment, gdy naprawdę wchodzisz w nitty-gritty tego, jak specyficzna może być śluzówka – nawet dzień zagnieżdżenia może się różnić.

Przeszłam dużą część tej drogi.

Siedem strat później (w tym utrata bliźniaków), zrobiłam wszystko: podróż poza stan do specjalistów, wydawanie mnóstwa pieniędzy na badania. Lekarz przyznał: „Tak, myślimy, że hiperpłodność to rzeczywistość. W Twoim przypadku? Hiperpłodność i pech.” Przeżyliśmy miesiące i miesiące na suplementach, zmianach stylu życia, wszystkim, co mogliśmy, by sprawdzić, czy może te plastikowe pojemniki Tupperware, których używaliśmy, albo ten jeden rolka sushi to powód, dla którego zapadam w ciążę, gdy mąż kichnie na mnie, ale wciąż nie jesteśmy bliżej drugiego dziecka.

Ostatnio dowiedzieliśmy się o fragmentacji DNA spermii, i jak to problem, który zawsze jest pomijany, bo świat płodności skupia się na kobiecie, i szczęśliwi my – zgadnijcie, kto wypadł parą, u których OBA te problemy i hiperpłodność były obecne?

Do przodu.

Ale w międzyczasie, w momencie, gdy opóźnię się o dzień, westchnę, robiąc test ciążowy, wiedząc, czego się spodziewać. Jeszcze nie myliłam się. Idę na betę krwi i gryzę zęby, gdy flebotomista zachwala się moim skierowaniem. Nie pijam alkoholu od miesięcy, bo jestem niemal zawsze w ciąży, wydaje się, a co drugą miesiąc nowa fantomowa data porodu „dziecka, którego nigdy nie było”. Zacząłam żartować, że powinnam sprawdzać każdy prezerwatywę lupą, albo po prostu nigdy więcej nie robić seksu. To drugie coraz mniej żartem, każdym razem, gdy dodaję nową stratę do łóżka.

Więc jak się nauczyłam – tak, można mieć za dużo dobrej rzeczy. Ale gdy celem jest dziecko, najlepsza rzecz, czy kiedykolwiek przestaniesz rzucać tą monetą?

Powiązane: 23 rzeczy, których chciałabym, by ktoś powiedział mi o ciąży po potępieniu