Jak być ojczyłem nastolatka? Przewodnik krok po kroku
Stanie się ojczyłem to wyzwanie, ale ojczyłem nastolatka – to może wydawać się niemożliwe. Dążenie do niezależności sprawia, że nastolatkowie są bardziej skłonni do wrogowości i rywalizacji, gdy nowa autorytetowa postać wkracza do życia. Ułatw sobie i mu przejście, patrząc oczami nowego nastolatka i rozpoznając, jak możesz pomóc lub zaszkodzić relacji. Witamy w świecie ojczyństwa – będzie to niezapomniana podróż.
Instrukcje
1. Unikaj faworyzowania
Jeśli wnosisz własne dzieci – nastolatek może interpretować każdy gest jako faworyzowanie rodownego dziecka. Jeśli wierzy, że jesteś niesprawiedliwy (nawet jeśli to złudzenie) – wyrasta wrogość. Młodzi ludzie rzadko mówią otwarcie – wrogość narasta cicho. Jeśli pomagasz własnemu dziecku w lekcjach – pomagaj też ojczymowi. Idź na ich zajęcia dodatkowe, funkcje szkolne. Bądź entuzjastyczny co do życia ojczyma.
2. Uspokój: nie chcę zastąpić biologicznego rodzica
Powiedz: „Chcę być częścią Twojego życia, ale wiem, że kochasz tatę i nigdy nie będę próbował zająć jego miejsce”. Jeśli poczuje, że przekraczasz granice – szybko zacznie podważać Twoją autorytet: „Nie jesteś moim prawdziwym tatem!”.
3. Dyscypliną niech zarządza partnerka
Dyskuutujcie zasady, oczekiwania, konsekwencje – ale niech ON/ONA wykonuje karę: zakaz wyjść, odebranie uprawnień. Wspólnie wychowujecie, ale nie ma powodu, by ojczym czuł, że przekracza linię.
4. Regularne posiedzenia rodzinne
Ustal cykliczne spotkania na tematy osobiste i rodzinne. Szansa dla ojczyma, by wyraził problemy z Tobą, partnerką, rodzeństwem, szkołą. Jeśli nie czuje się swobodnie na rozmowie 1-na-1 – posiedzenie rodzinne daje forum. Wysyła sygnał: słucham, chcę pomagać, jestem częścią rodziny. Z czasem poczuje się komfortowo, by przyjść poza harmonogram.
5. Zainteresuj się jego życiem
Nie musisz iść z nim na zakupy (niechce tego) – ale pokaż, że chcesz go poznać. Pytania o znajomych, hobby, irytatory, cele. Nie oceniaj, nie moralizuj – słuchaj, akceptuj to, co chce podzielić, poznaj go.
6. Okazuj afekt
Nie musi to być przytulanie co chwilę, ale klapnięcie w bark po dobrym teście, „piątka” po wygranej meczu – to nie jest „lepkie”. Przekazuje: zależy mi, dzielę Twoje sukcesy i porażki.
Previous:Rywalizacja rodzeństwa u nastolatków – przyczyny i jak na to zareagować?
Next:Postawa rodziców wobec nastolatka „wychodzącego z siebie” – zrozumienie, zasady, granice
-
Opiekuję nad dziećmi od kilku lat i było różnie. Czasami zdarzają się sytuacje, na które nigdy byś nie pomyślał, by się przygotować, jak zgubienie klucza do domu (ups!) albo nudzenie się do śmierci. Oto kilka porad opiekunskich, których nauczyłem si
-
Moja historia porodu VBAC Jeśli czytałyście „Poród – runda pierwsza”, wiecie, że skończyłam na cesarskim. Gdy byłam w ciąży z drugim synem, lekarz zapytał o plany. Odpowiedziałam: „Myślałam, że znowu cesarskie. To przecież reguła?”. Okazało się, że n
-
Niemowlęta płaczą zazwyczaj, bo są głodne, mają niekomfort, są chore, ranne lub chcą bliskości. Ale czasem spróbujesz wszystkiego, a dziecko nie przestaje płakać. Oto wskazówki, które mogą pomóc uspokoić i uciszyć dziecko. Przyciśnij dziecko do kl





