Zapach ciała u dzieci: Jak leczyć smrodzące podpaski 5-, 6- lub 7-latka

Ze względu na to, jak szczere i urocze są, dzieci dostają bagaż kart „Wyjdź z Więzienia Za Darmo” w kwestii różnych zasad savoir-vivre, mówiąc w skrócie. Czekoladowe plamy na wąsach? Dość słodkie. Trawne plamy i dziury na spodniach? To po prostu dzieci! Ale zapach ciała, który może wystąpić u 7-, 6- i nawet 5-latków, generalnie nie jest uważany za uroczy, pozostawiając większość mam, tatów i opiekunów chcących stłamsić smrodzące podpaski w kędzie.

Pierwsza rzecz, jednak. Choć zapach ciała u dzieci może być trudny do znoszenia (i wąchania), to zupełnie normalne. „Gdy dzieci zbliżają się do dojrzewania, nadnercza zaczynają ‚obudzać się' trochę i aktywować gruczoły potowe” – wyjaśnia dr Nick DeBlasio, pediatra z Pediatric Primary Care Center przy Cincinnati Children's Hospital Medical Center w Cincinnati. „Wydzielany pot reaguje z bakteriami na skórze, a wynikiem jest zapach ciała”.

Macie 6-latka, który ostatnio pachnie dojrzale, a nie słodko? Oto wszystko, co musicie wiedzieć o zapachu ciała u małych dzieci.

Co powoduje zapach ciała u młodszych dzieci?

Według dr Deborah Shropshire, pediatry z Oklahoma Children's Hospital przy OU Health, zapach ciała jest ogólnie spowodowany kombinacją chemikaliów w pocie rozkładanych przez bakterie na skórze. „Choć pot składa się głównie z wody, zawiera też małe ilości innych chemikaliów, takich jak białka i sole” – mówi Shropshire. „Specyficzne gruczoły potowe w podpaskach i okolicach pachwin są inne niż inne gruczoły potowe i mają większe stężenie innych chemikaliów, więc zapachy produkowane przez bakterie mają tendencję do bycia silniejszymi”.

Co powoduje zapach z podpasek u młodszego dziecka?

Jak zauważa Shropshire, w podpaskach ludzkich (tak, również 5-latków) jest wyższe stężenie chemikaliów, a wynik to silniejszy zapach.

„Zazwyczaj zapach pochodzi od typu gruczołów potowych w podpaskach, które produkują więcej potu i pot z większą ilością chemikaliów, które są potem przekształcane przez bakterie w zapachy” – mówi Shropshire.

I, dodaje, to, co ludzie jedzą, też może wpływać na zapach. „Na przykład, czosnek i kapusta mogą sprawić, by pot zawierał więcej siarki, co zazwyczaj pachnie gorzej dla innych”.

Czy zapach ciała u dzieci jest normalny?

Nastolatkowie mogą być „słynni z posiadania zapachu ciała” – według Shropshire – ale młodsi dzieci – czyli 5-, 6- i 7-latki – nie są zwolnione. „Gdy moja córka była w drugiej klasie, zauważyłam, że trochę pachnie, gdy wracała ze szkoły” – mówi Karen P., mama trojga dzieci z Edison, New Jersey. „Ale z moich trzech, ona była jedyną, która miała zapach ciała tak wcześnie”.

„Nastolatkowie mają tendencję do zapachu ciała, bo zmiany hormonalne występujące w dojrzewaniu zmieniają skład potu” – wyjaśnia Shropshire – „ale dzieci też mogą mieć zapach ciała przez ten sam proces potu rozkładanego przez bakterie na zapachowe chemikalie. Skład chemiczny potu może zawierać nie tylko ‚rutynowe' rzeczy jak sól, ale też może być wpływane przez to, co dziecko je, ile potu produkuje [niektóre dzieci mają nadaktywne gruczoły potowe], jak często i dobrze się kąpią i jaki typ bakterii znajduje się na skórze”.

Innymi słowy: Jak w przypadku wszystkich rzeczy związanych z dziećmi, każde dziecko jest inne i będzie pocić się – i pachnieć – we własnym tempie i intensywności.

Czy zapach ciała u dzieci powinien kiedykolwiek budzić niepokój?

Choć rzadko, niektóre schorzenia medyczne mogą być przyczyną nietypowych zapachów skóry, według Shropshire. „Zazwyczaj będą one obecne w innych miejscach, jak oddech lub mocz, albo będą miały inne objawy choroby. Ale na pewno, jeśli niemowlę lub dziecko ma naprawdę nietypowy zapach ciała lub zmianę w tym, jak pachnie, która nie wydaje się związana z dojrzewaniem, warto to sprawdzić”.

Czy bezpieczne jest dla młodszych dzieci noszenie deodorantu i/lub antyprespirantu?

Zanim pójdziecie na zakupy tego, co większość z nas nazywa „deodorantem”, pamiętajcie: Deodoranty i antyprespiranty (które mogą przychodzić oddzielnie lub razem) nie są tą samą rzeczą. „Deodoranty pomagają zakryć lub zmienić zapach ciała, podczas gdy antyprespiranty faktycznie zwalniają ilość potu produkowanego przez gruczoły” – wyjaśnia Shropshire. Innymi słowy: Deodorant nie powstrzyma 7-latków przed poceniem się, ale może pomóc zminimalizować ich zapach ciała.

Potencjalny negatywny skutek uboczny z obu to podrażnienie skóry u dzieci z wrażliwą skórą, zauważa Shropshire, choć jest „dość rzadkie”.

Według dr Jen Trachtenberg, certyfikowanej pediatry z Nowego Jorku, dzieci, które nie zostały jeszcze uderzone hormonami nastolatkowymi ani dojrzewaniem, powinny trzymać się deodorantu, bo mało prawdopodobne, by pociły się wystarczająco, by uzasadniać antyprespirant.

Dodatkowo, antyprespirant zawiera aluminium, o którym „niektórzy w środowisku medycznym wyrazili obawy” – według Shropshire. „Choć negatywne skutki składników antyprespirantów nie zostały udowodnione, większość pediatrów nie zaleca stosowania antyprespirantów u dzieci przedpuberatnych” – dodaje.

Ogólnie, jednak, uważa się to za w zupełności bezpieczne dla młodych dzieci, by używać deodorantu. „Nie ma wymaganego wieku do noszenia deodorantu” – mówi Trachtenberg. „Używanie deodorantu do kontroli zapachu to preferencja osobista”.

Naturalne sposoby na leczenie zapachu ciała u dzieci

Nie gotowi na skok do krainy deodorantu – albo po prostu chcecie przygotować dzieci z arsenałem obrońców przed B.O.? Shropshire zaleca następujące naturalne sposoby na walkę z zapachem ciała u dzieci:

  • Regularne kąpiele, które mogą być codzienne lub gdy się brzydzą, pocą się lub zaczynają pachnieć.
  • Zdrowa dieta zawierająca świeże, liściaste warzywa.
  • Dla niektórych dzieci, picie mleka sojowego lub migdałowego zamiast krowiego może też robić różnicę.
  • Wypróbowanie domowego deodorantu, takiego jak ten od Wellness Mama, który używa masła z shea, oleju kokosowego i sody oczyszczonej.

Na koniec, Shropshire mówi, że jeśli „uznawalne wysiłki wokół higieny i drobne zmiany diety nie pomagają, albo jeśli Wasze dziecko ma inne objawy”, skonsultujcie się z pediatrą Waszego dziecka, by upewnić się, że nie ma innego problemu medycznego.