• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Tak, wypalenie matek to rzeczywistość. Oto jak sobie z nim uporać – porady od matek

Uciekam do cyrku, piszę do najlepszej przyjaciółki.

Inna przyjaciółka słucha, gdy wyznawam sekretną fantazję: Jedę do hotelu z widokiem na ocean, gdzie pływam, czytam, jem pyszne jedzenie i śpię (!) przez dwie pełne noce sama.

„Powinnaś to zrobić” – mówi. „Dlaczego nie?”

Bo poczuję się egoistka. Bo poczuję się słaba. Bo zestęsknię za mężem i synem.

„Tak” – zgadzam się głośno – „Powinnam.”

Nigdy nie zrobiłam.

To nie dzieje się codziennie, ale gdy wypalenie materzy nadejdzie, jest groźne. Jak inne matki doświadczają wypalenia? I jak się z nim mierzymy? Zapytałam całkowicie nienaukową, a przecież reprezentatywną grupę mądrych, zdolnych, troskliwych mam (czytaj: moje przyjaciółki).

Oczekiwania wobec matek są brutalne

W świecie, gdzie psychiczne obciążenie prowadzenia domu może zgubić, a pracujące kobiety wracają do tzw. „druga zmiany”, matki nadal ponoszą większość pracy domowej. Zgodnie z badaniem Women in the Workplace 2017, „pracujące kobiety z partnerem i dziećmi są 5,5 razy częściej tymi, które robią większość lub całość” pracy domowej w porównaniu do mężczyzn.

Nie dziwi, że wypalenie to realny problem.

„Jesteśmy bardziej nowoczesne w kwestii ról w domu” – mówi Erin Howland, konsultantka komunikacji i mama dwojga. „Ale wciąż oczekujemy, by kobiety wyskoczyły z porodu w kilka tygodni – psychicznie, emocjonalnie i fizycznie. Prosi się nas o bycie w 100% we wszystkich obszarach. To po prostu nierealne.”

Inne się zgadzają.

„Wypalenie rodzicielskie to rzeczywistość” – obserwuje Traci Scarpinato, menedżerka projektów z Florydy, mama trzech córek. „Ale próg u mężczyzn i kobiet jest pewnie inny, bo kobiety wciąż ponoszą większość odpowiedzialności domowej.”

„Pracuję, a mąż jeźdi w służbie dwa tygodnie co miesiąc” – mówi Scarpinato. „W tygodnie, gdy jestem samotną matką, jestem jedyną rozwiązująca problemy. Pełna odpowiedzialność i brak komu ją przenieść napędza to uczucie wypalenia.”

Wypalenie wygląda inaczej u każdej

Choć wypalenie przybiera nieco inną formę u każdej mamy, wszystkie zgadzają się: czuje się fatalnie. Obciąża zdrowie psychiczne i budzi trudne emocje.

Crystal Braswell pracuje w Dolinie Krzemowej, ma dwoje dzieci, 6 i 2 lata.

„Gdy wypalenie uderza, mam wzmożoną wrażliwość na hałas i taką drażliwość, że nic nie potrzeba, by mnie wywrócić z tropu z dziećmi. Normalnego dnia syn rzucający bejblejdy po kafelku mnie nie rusza. Gdy jestem wypalona, to ekwiwent stadionu z 20 tys. kibiców krzyczących naraz. OK, lekka przesada, ale rozumiesz.”

Rachael Gass, konsultantka u Kaisera, mama 4-latki, mówi, że wypalenie przychodzi szybko, gdy nie dbam o swoje potrzeby.

„To rzecz z ‚maską tlenową na siebie najpierw’. Gdy nie dbam o siebie, czuję lęk, strachy wychodzą na wierzch i głęboko się osądzam. Gdy nie mogę znaleźć radości ani spać, wiem, że czas odejść na reset.”

Sprawdzone przez matki sposoby na radzenie sobie z wypaleniem

Chodzi o to, by wiedzieć, co działa dla Ciebie – i to może wyglądać inaczej u każdej, mówią te mamy. Oto co zadziałało u nich.

1. Ruszaj się

Obu Gass i Braswell lubią ruch, by wyczyścić głowę.

„Szybki trening, gdzie mogę ograniczyć bodźce zewnętrzne, ruszyć ciałem i dać umysłowi pobiegać, to jedyna pewna metoda, by się zrecentrować i ponownie połączyć ze sobą” – mówi Braswell.

Nie musi to być barre, CrossFit ani coś tak zaawansowanego. Gass mówi, że nawet spacer pomaga nabrać perspektywy.

Lindsey Wagnon, farmaceutka z Bay Area, mama jednego, też priorytetyzuje aktywność, idąc na siłownię co rano o 5.

„Trwało długo, zanim zrozumiałam, że muszę zaplanować ten czas dla siebie, by czuć balans. Bieganie za maluchem to nie cardio.”

2. Przyjmij organizację

Howland robi regularne planowanie częścią rutyny – i to jej uspokaja.

„Każdą niedzielę siadamy i patrzymy na kalendarze – kto co i kiedy. Nie możesz wszystkiego kontrolować, ale możesz na to wpływać – i ten tydzieńowy widok sprawia, że to czujesz jako przyswajalne.”

Dla mnie to bezlitosne priorytetyzowanie – nie wszystko musi być zrobione w tej chwili. Często (OK, zazwyczaj) wybieram Netflix i popcorn z mężem zamiast prania albo książkę i wannę zamiast zmywania.

3. Sięgnij po pomoc

Najtrudniejsza część bycia mamą to opieranie się na innych, ale matki, które to przeżyły, mówią: pomaga.

Wagnon mówi, że przyjaciele są jeszcze ważniejsze, bo jej rodzina na drugim końcu kraju.

„Budowanie koła jest łatwe, ale korzystanie z niego trudne. Jest inna mama, która zaproponowała opiekę nad córką, by dzieci pobawiły się, a ja nie skorzystałam. Dlaczego waham się?”

„Jestem introvertem i potrzebuję czasu sama, by się naładować” – mówi Scarpinato. „Lubię, gdy mąż zabiera dzieci z domu na chwilę, bym mogła to zrobić.”

Braswell też mówi, że matki potrzebują przyjaciół, którzy empatyzują.

„Potrzebujesz tej osoby, z którą możesz mówić w strefie bez oceny. Ta, która przyzna się do chowania w szopie ogrodowej wczoraj wieczorem z pączkiem Ben &Jerry’s, by zjeść lody bez chóru głosów proszących o udział.”

Nawet szybka wymiana SMS-ów z podobnymi duchem przyjaciółmi działa.

4. Bądź dla siebie dobra

Wszyscy jesteśmy tylko ludźmi, ze wszystkimi mocami i słabościami. Biorąc to pod uwagę, największą rzeczą, jaką możemy zrobić, by zarządzać przeciążeniem i wypaleniem, jest dać sobie przerwę i wybaczyć sobie za brak doskonałości.

„Żałuję, że nie wiedziałam wcześniej w macierzyństwie, że OK jest odejść na minutę” – mówi Scarpinato. „Połóż dziecko do łóżeczka i zabierz te chwile, by odzyskać oddech, by wrócić z jaśniejszą głową. Taka troska o siebie to konieczność, i powinna być na liście zadań, nie po zrobieniu choresów.”

„Gdy nie pojawiam się w świetny sposób, wybaczam sobie” – mówi Gass. „Okazuj sobie współczucie. Następny dzień będzie inny.”