• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

8 porad opiekunskich, których nauczyłem się na własnej skórze (żeby Ty nie musiałeś)

Opiekuję nad dziećmi od kilku lat i było różnie. Czasami zdarzają się sytuacje, na które nigdy byś nie pomyślał, by się przygotować, jak zgubienie klucza do domu (ups!) albo nudzenie się do śmierci. Oto kilka porad opiekunskich, których nauczyłem się w trudny sposób.

1. Nie gub klucza do domu

Jeśli rodzice dziecka, którego opiekujesz, dadzą Ci klucz do ich domu, trzymaj go w bardzo bezpiecznym miejscu. Raz, gdy opiekowałem dwóch dzieci – 8-latka i 5-latka – poszliśmy na plażę sąsiedzką, by mogły się bawić na placu zabaw. Włoziłem klucz do ich domu do przedniej kieszeni i wielokrotnie sprawdzałem, czy tam jest – aż do momentu, gdy sprawdziłem i go nie było. Starając się nie panikować, zacząłem rozglądać się po kora drzewa i trawie, by sprawdzić, czy go znajdę. Ostatecznie musiałem powiedzieć dzieciom, że nie mogę znaleźć klucza.

Na szczęście udało nam się go znaleźć leżącego w kora drzewa w ciągu kilku minut, ale na chwilę pomyślałam, że będę musiała zadzwonić do rodziców i powiedzieć, że zgubiłam klucz do ich domu. Więc, jeśli dostajesz klucz, schowaj go w miejscu, o którym wiesz, że jest absolutnie bezpieczne.

2. Przyjdź wcześnie – ale nie za wcześnie

Szczególnie jeśli to Twoje pierwsze opiekowanie dla kogoś, upewnij się, że przyjdziesz na czas. Zazwyczaj, gdy rodzice proszą o opiekę od 18:00 do 20:00, szybko dowiedziałam się, że chcą wyjść o 18:00, więc upewnij się, by przyjść około 10 minut wcześniej. Wtedy mogą Ci pokazać dom i przekazać wszystkie informacje bezpieczeństwa przed wyjściem.

Oczywiście, jeśli rodzic określa, że chce, byś był/a pół godziny wcześniej niż planują wyjść, przyjdź w określonym przez nich czasie. Jeśli martwisz się o zbyt wcześnie przybycie, nigdy nie szkodzi wysłać SMS-a z pytaniem, czy chcą, byś przyszedł/a 10 minut wcześniej dla instrukcji.

3. Przestrzegaj zasad rodziców

Nawet gdy nie podoba Ci się lub nie zgadzasz z nimi, zasady rodziców są zasadami. Jeśli rodzic mówi, że ich dziecko nie może oglądać TV lub jeść pewnego rodzaju jedzenia, musisz to szanować. Może to nie jest sposób, w jaki Ty wychowałbyś dziecko, ale Ty nie wychowujesz tego dziecka. Ty tylko pilnujesz jego bezpieczeństwa, gdy rodzice są nieobecni.

Raz opiekowałam dwoje dzieci, których rodzicy powiedzieli, że muszą spać do 21:00, ale gdy nadszła 21:00, nie chcieli iść spać. Skoro wiedziałam, że rodzice nie wrócą do późna, pozwoliłam im zostać do oglądania jeszcze jednego filmu, myśląc, że zasną przed końcem. Jednak film pełen akcji tylko ich bardziej podniecił, a w tym momencie ich rutyna została zaburzona, więc byli stanowczy, by nie iść spać.

Ostatecznie udało mi się je uspić zanim wrócili rodzice, ale w ostateczności byłoby znacznie łatwiej po prostu egzekwować zasadę, którą rodzice postawili na początku. Więc nawet gdy wydaje się, że najłatwiejszym rozwiązaniem problemu jest włączenie TV lub dawanie ciasteczka, powstrzymaj się od łamania zasad rodziców, bo one są pewnie dla dobra.

4. Sprawdzaj u rodziców dwukrotnie

Jeśli dziecko, którego opiekujesz, twierdzi, że ma prawo coś zrobić (oglądać TV po pewnej porze, zjeść dwa desery...) i jesteś sceptyczny/a co do prawdziwości ich twierdzeń, wyślij szybki SMS do rodziców, by sprawdzić. Na przykład, jeden z moich kuzynów, którego opiekuję, ma tendencję do, cóż, po prostu kłamstwa mi w twarz. To bardzo powszechne doświadczenie, by mi powiedział, że oczywiście, ma prawo zjeść trzy ciasteczka i loda na deser – mama tak powiedziała!

Zazwyczaj potrafię wyczuć, kiedy mi kłamie, bo znam go i jego rodzinę quite well, ale jeśli nie jesteś pewny/a, po prostu sprawdź. Jeśli rodzice nie odpiszą, albo jeśli powiedzieli Ci wcześniej, że nie będą mogli sprawdzać telefonu, gdy będą nieobecni, zachowaj ostrożność. Wspomnij o tym rodzicom, gdy wrócą, by wiedzieć na przyszłość.

5. Bądź tak obecny/a, jak to możliwe

Ważne jest bycie obecnym i zaangażowanym podczas opieki, by trzymać dziecko w bezpieczeństwie i rozrywce. Nawet gdy jesteś tak znudzony/a, że możesz płakać (się zdarza), powstrzymaj się od pokusy scrollowania telefonem przez godziny. Raz opiekowałam 3-latka, który chciał tylko budować tę samą wieżę i sypać ją снова i снова, dosłownie przez godziny. Nie przesadzam, mówiąc, że były łzy nudności w moich oczach. Próbowałam się rozrywka telefonem, ale dziecko denerwowało się, gdy nie patrzyłam, jak wieża pada po 80. raz. Nawet gdy jest nudne, bycie zaangażowanym to najbezpieczniejsza opcja – i pomaga w budowaniu relacji, co sprawia, że masz większe szanse na ponowne zatrudnienie. Telefon powinien być włączony i blisko, na wypadek, gdyby rodzice musieli się skontaktować, ale nie trzymaj na nim wzroku.

6. Zabierz książkę

Szczególnie gdy wiesz, że zostajesz późno, zabierz książkę lub pracę domową do zrobienia po tym, jak dziecko pójdzie spać. Nie planuj, że zdążysz wszystko zrobić, ale jeśli dziecko zasnie i nadal masz godziny do powrotu rodziców, nadal możesz być produktywny/a. Nie mogę policzyć, ile razy zapomniałam zabrać książkę lub pracę domową i kłamałam się za przepuszczenie świetnego czasu na naukę. Ponadto, jeśli martwisz się o senność, bycie produktywnym trzyma Cię przy życiu bardziej niż scrollowanie telefonem lub oglądanie TV. Ważne jest, byś cała noc została przy życiu, nawet jeśli się spóźni. Nigdy nie zasłam podczas opieki, ale pewnie kilkadziesiąt razy była blisko, gdy zapomniałam zabrać coś, co mnie zajmie.

7. Nie panikuj

Jako osoba odpowiedzialna za czyjąś bezpieczeństwo i dobrostan, nigdy nie możesz panikować. I szczególnie nie możesz tego pokazać. Gdy pomyślałam, że zgubiłam klucz w parku, musiałam aktywnie powstrzymać się przed paniką. Byłam oczywiście zaniepokojona i natychmiast skupiłam się na znajdowaniu, ale wiedziałam, że jeśli wydam się spanicowana, to wystraszę dzieci, których opiekuję (jedno z nich, w szczególności, ma tendencję do lęku). Dzieci wyczuwają, gdy zaczynasz panikować, więc musisz zachować spokój i obsłużyć każdą sytuację z chłodną głową. To może być trudne i szczerze mówiąc, zajmuje to czas, by rozwijać tę zdolność, ale staje się łatwiejsze z każdą sytuacją.

8. Każde dziecko jest inne

Będziesz mieć inną relację z każdym dzieckiem, którego opiekujesz, i to OK. Z niektórymi dziećmi, których opiekuję, cieszę się z opieki, bo czuję się, jakbym po prostu spotykałam się z przyjacielem! Ale są też inne opieki, które naprawdę czują się jak praca, albo dlatego, że nie mam bliskiej relacji z dziećmi, albo dlatego, że nie szanują opiekunów. Nie zawsze będzie idealnie. Tak długo, jak priorytetem jest bezpieczeństwo i robisz swoje, by zbudować dobrą relację z dzieckiem, robisz swoją pracę.