Infekcje poporodowe: jak rozpoznać objawy

Po porodzie normalne jest nieczuwanie się najlepiej. Ciało przejmuje ogromne zmiany, rany po porodzie (siłami własnymi lub cięciem cesarskim) goją się, a Ty jesteś (nadszczęśliwa, ale) wykończona.

Jeśli zaczynasz czuć się naprawdę źle lub masz ból, który nasila zamiast ustępować – możesz mieć infekcję poporodową (puerperalną).

Te bakteryjne infekcje, rozwijające się w dniach po porodzie, są rzadkie, ale potencjalnie groźne. Warto znać ostrzegawcze znaki i wiedzieć, jak szukać pomocy.

Rodzaje infekcji poporodowych

Infekcje mogą wyjść z ranek w macicy (miejsce przyrostu przysadki), pęknięć szyjki macicy, pochwy lub cznienia (szczególnie po cięciu rozcięciu – epizjotomii) lub rany po cięciu cesarskim.

Najczęstsze miejsca: błona śluzowa macicy, mięsień macicy, okolice macicy. Ale nie wszystkie infekcje są w miednicy – mogą wystąpić w pęcherzu moczowym lub nerkach po kateteryzacji.

Przyczyny infekcji poporodowych

Szacuje się, że 5–7% kobiet rozwijają infekcję po porodzie, częściej po cięciu cesarskim.

Infekcje nie są typowe, ale mogą powstać, gdy bakterie penetrate do dróg rodnych lub pękniętej tkanki (pęknięcie pochwy, cięcie cesarskie) po porodzie.

Wiele infekcji wywodzi się z ran po cięciu cesarskim. Poród siłami własnymi przed nieplanowym cięciem cesarskim – dodatkowe urazy macicy, szyjki, pochwy, cznienia – podnosi ryzyko.

Ale cięcia cesarskie nie są jedyną przyczyną. Ryzyko rośnie przy: przedwczesnym pęknięciu pęcherzyków (PROM), zatrzymanej przysadce, pęknięciach szyjki/pochwy, wielokrotnych badaniach ginekologicznych w porodzie, masawnym krwotoku poporodowym.

Objawy infekcji poporodowej

Na początku mogą być niejasne i zależeć od miejsca infekcji. Ogólnie:

  • Gorączka i objawy gripopodobne. Gorączka>38°C w ciągu 3 dni po porodzie może sygnalizować walkę z infekcją. Słabość, drętwienie, ból głowy, mniejszy apetyt.
  • Ból brzucha/miednicy, który nie ustępuje. Ból może być silny, piecące/poparzeniowe przy oddawaniu moczu.
  • Poczerwienienie, wydzielina, obrzęk wokół rany po cięciu, pęknięcia cznienia lub epizjotomii. Dyskomfort nasila zamiast ustępować.
  • Nieprzyjemnie pachnąca wydzielina z pochwy. Też sygnał alarmowy.
  • Utrudnione krwawienie lub krwawienie nasilające się, z dużymi zgrudkami.

Leczenie infekcji poporodowych

Infekcje poporodowe szybko stają się poważne, wręcz zagrażające życiu – prawie zawsze wymagają antybiotykoterapii. Leki podaje się doustnie lub dożylnie, w zależności od rodzaju i ciężkości.

Większość antybiotyków stosowanych przy infekcjach poporodowych jest bezpieczna przy karmieniu piersią. Jeśli karmisz, potwierdź u lekarza kompatybilność i ryzyka.

Np. cyprofoksacyna i ofloksacyna – bezpieczne dla karmic, ale nie zalecane jako leki pierwszego rzodu, bo kobiety muszą odkarmiać i wylać mleko przez min. 2h po dawce.

Lekarz doborzy najlepszą opcję, byś mogła bezpiecznie karmić dziecko.

Czy można zapobiec infekcji poporodowej?

Nie zawsze da się uniknąć, ale można zminimalizować ryzyko. Jeśli zachorujesz – szukaj pomocy jak najszybciej, gdy łatwiej wyleczyć.

  • Czuwaj nad higieną ran po porodzie. Myj dłonie przed dotykaniem cznienia, otrzywaj od przodu do tyłu, używaj tylko podpędzek – nie tamponów – na locia.
  • Znaj objawy – i swoje czynniki ryzyka. Po cięciu cesarskim, zwłaszcza nieplanowym, ryzyko jest wyższe. Niezależnie od trybu porodu – reaguj na ostrzeżenia. Ból nasilający się to czerwona flaga – nie ignoruj.
  • Kontakt z lekarzem ASAP, jeśli coś nie tak. Im szybciej diagnoza i leczenie, tym szybciej wyzdrowiejesz.
  • Przyjmij antybiotyki profilaktyczne, jeśli przepisane. Po cięciu cesarskim lekarz może przepisać antybiotyk "na wszelki wypadek". Przyjmuj dokładnie według zaleceń.

Kiedy zadzwonić do lekarza

Natychmiast powiadom lekarza przy jakichkolwiek znakach możliwej infekcji. W rzadkich przypadkach infekcje wywołują sepsę – stan zagrażający życiu.

Natychmiast wezwij pogotowie przy: gorączce, drętwieniu, złypotliwości, szybkim oddychaniu, tachycardii, zaburzeniach świadomości, silnym bólu.

Mimo że infekcje poporodowe są rzadkie, myśl o nich może stresować. Bądź proaktywna: dbaj o higienę ran, zgłaszaj niepokojące objawy zamiast "wyciskać z siebie siłę". Szybka pomoc to najszybsza droga do zdrowia – byś mogła cieszyć się nowym pacjentem.

Previous:

Next: