• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Karmienie piersią a nadczynność tarczycy

Gdy chodzi o żywienie noworodka, nikt nie zaprze, że dla większości matek i ich dzieci karmienie piersią jest najlepsze. Mleko matki naturalnie obfituje we wszystkie składniki odżywcze, których potrzebuje niemowlę do wzrostu i rozwoju, a karmienie pomaga organizmowi kobiety po ciąży szybciej i łatwiej wrócić do "normy".

W niektórych przypadkach karmienie piersią może jednak sprawić, że tarczyca młodej mamy zacznie produkować zbyt dużo hormonów tarczycowych, co prowadzi do nadczynności tarczycy. Objawy przetarczenia to: utrata wagi (większa niż zdrowa dla prawidłowej produkcji mleka), lęk, przyspieszony rytm serca lub ucisk, bezsenność, uczucie przegrzania oraz nadmierne pocenie się.

Nadczynność tarczycy w trakcie karmienia piersią

Jeśli przed ciążą leczyłyście chorobę Gravesa lub nadczynność tarczycy, powinnyście kontynuować wizyty u lekarza w celu monitorowania w trakcie ciąży i karmienia piersią. Poziom hormonów tarczycy może ulegać zmianom wraz ze zmianami w organizmie, więc lekarz może koniecznie dostosować dawkę leków w trakcie i po ciąży.

Jeśli nigdy nie mieliście problemów z tarczycą, objawy mogą pojawić się po porodzie. U niektórych kobiet rozwijają się łagodna nadczynność, a następnie podczynność tarczycy w ciągu kilku miesięcy po urodzeniu dziecka. Nazywa się to tireoiditisem poporodowym. Faza nadczynności zazwyczaj ustępuje sama w ciągu kilku tygodni i niekoniecznie wymaga leczenia. Jeśli jednak objawy są silne lub utrzymują się dłużej niż kilka miesięcy, lekarz może zalecić niską dawkę leków i staranne monitorowanie zarówno mamy, jak i dziecka.

Karmienie piersią przy nadczynności tarczycy może być wyzwaniem. Oprócz typowych objawów, przetarczenie może powodować opóźniony lub trudny plynn mleka (let-down) oraz nadmiarową produkcję mleka.

Diagnostyka

Istnieje kilka sposobów diagnozowania przetarczenia, w tym badania krwi, ultrasonografia (USG) oraz bioptia igłowa tarczycy. Wszystkie są bezpieczne dla mamy i dziecka w trakcie karmienia piersią.

Inną techniką diagnostyczną jest skrynowanie tarczycy z użyciem jodu promieniotwórczego – to metoda niebezpieczna dla karmiącej matki. Jeśli lekarz z jakiegoś powodu chce ją wykonać, nie należy karmić piersią przez 48 godzin po przyjmowaniu jodu. W tym czasie należy odciskać mleko i je wyrzucać ("pump and dump"), aby zapobiec napompowaniu gruczołów i spadkowi produkcji mleka.

Czasami jod promieniotwórczy stosuje się też do leczenia nadczynności. Jeśli to jedyna opcja, konieczne jest odstawienie dziecka od piersi przed rozpoczęciem terapii. Można odciskać mleko i je wyrzucać w tym okresie, jeśli planujecie powrót do karmienia po zakończeniu terapii. Należy jednak pamiętać, że upływ tygodni, a nawet miesięcy (zależnie od dawki), zanim wszystkie ślady leku znikną z organizmu.

Porady do karmienia piersią przy nadczynności tarczycy

Rzadko istnieje powód do całkowitego rezygnowania z karmienia po diagnozie przetarczenia. Pod warunkiem regularnych wizyt u lekarza i przestrzegania poniższych wskazówek, mama i dziecko mogą cieszyć się korzyściami karmienia piersią.

• Lekarz może przepisać leki antitarczycowe, takie jak PTU (propylotiouracyl) lub Tapazole (metimazol), które działają poprzez hamowanie produkcji hormonów tarczycowych. Te leki są bezpieczne w trakcie karmienia, ponieważ tylko śladowe ilości substancji czynnych przenikają do mleka. Mimo to, przyjmowanie dawek najlepiej planować po karmieniu dziecka.
• Palenie tytoniu jest niebezpieczne i niezdrowe w każdej sytuacji, ale przy nadczynności tarczycy może pogarszać objawy. Jedyna realna opcja dla karmiącej matki to rzucenie palenia.
• Stres również może nasilać objawy przetarczenia. Aby go zredukować, zadbać o prawidłowe odżywianie, odpowiednią ilość snu oraz aktywności relaksujące: medytację, jogę lub hobby.
• Dopóki nadczynność nie zostanie ustabilizowana, organizm może produkować więcej mleka, niż potrzebuje dziecko, co prowadzi do napompowania gruczołów. Należy nosić wygodny, podpierający biustonosz do karmienia, odciskać i zachowywać mleko, którego dziecko nie wypije, oraz stosować chłodne okłady na gruczoły, jeśli są opuchnięte lub bolą. Lekarz może zezwolić na stosowanie paracetamolu (Tylenol) lub ibuprofenu (Motrin) do łagodzenia dyskomfortu.
• Jeśli lekarz uzna za konieczne usunięcie części lub całej tarczycy (tyreoidectomia), mama musi pozostać oddzielona od dziecka na czas zabiegu, ale po operacji, gdy tylko poczuje się na siłę, może wznowić karmienie piersią.