• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak pomóc dzieciom radzić sobie z rozczarowaniem w czasie COVID-19

W epoce koronawirusa wszystko – od szkół i drużyn sportowych po grupy muzyczne – jest zamykane. Niezaskakująco, to prowadzi do dużo rozczarowania – zwłaszcza u dzieci, które czekały na nadchodzące wydarzenia, widzenie znajomych w szkole, lub ważne kamienie milowe, jak matury lub baly. Z tak dużą zmianą sytuacji z dnia na dzień, trudno zobaczyć jasne światło na końcu tunelu.

Więc, jak my rodzice możemy pomóc dzieciom przejść przez rozczarowania, które doświadczają, byśmy wszyscy wyjdźmy jako zdrowsi i bardziej odporni niż przed?

Przekazywanie wiadomości dzieciom.

To nie sekret, że pomoc dzieciom w trudnym czasie może być wyzwaniem. Gdy dyskutujesz informacje o zamknięciach i anulowaniach z dziećmi, najlepiej używać słów, które rozumieją, zostać spokojnym, i przekazywać tylko fakty. Uważaj, by nie zboczyć do spekulacji o tym, co może zostać anulowane dalej, bo to tylko doda im zamieszanie i strach. Jeśli nie znasz odpowiedzi na niektóre z ich pytań, bądź szczery/a o tym. Daj im znać, że będziesz ich na bieżąco informować, jak tylko więcej informacji stanie się dostępnych, by wiedzieli, że mogą ufać Ci w byciu szczerym/a o tym, co się dzieje. Dla młodszych dzieci lub tych z niepełnosprawnościami rozwojowymi, może pomóc kalendarz, by konkretnie zaznaczać, co się nie dzieje lub przenieść to na inną datę później, jeśli masz tę informację.

Ale co powinniśmy zrobić z ich niekomfortowymi uczuciami?

Dzieci mają wszelkiego rodzaju emocje wokół obecnej sytuacji pandemicznej i jak ich życie zostały odwrócone do góry nogami. Najskuteczniejszy sposób na reagowanie, gdy komunikują te uczucia, to słuchać, akceptować i empatyzować. Ważne jest, by uznać ich uczucia i powiedzieć dzieciom, że jest OK, by je mieć! Jeśli czują gniew, smutek, krzywda lub rozczarowanie, te uczucia są wszystkie OK, i my musimy je uznać i zaakceptować. Możesz nawet podzielić się swoimi uczuciami o sytuacji, by dzieci wiedziały, że te emocje są normalne i że nie są same.

1. Szukaj sygnałów behawioralnych o rozczarowaniu.

Pamiętaj, że dzieci we wszystkich wiekach, zwłaszcza młodsi, nie zawsze komunikują uczucia słowami. Rodzice powinni być obserwacyjni wobec zachowania dziecka, bo to często jest to, jak komunikują swoje niekomfortowe emocje. Mogą być bardziej drażniwym, opornym, płaczącym, lub niegrzecznym niż to typowe dla nich, i to może być część tego, jak wyrażają swoje emocje o wszystkich zmianach.

2. Modeluj własne umiejętności komunikacji.

Możesz je wesprzeć w rozwijaniu zdrowych umiejętności komunikacji, modelując słowa do użycia i inicjując dyskusję. Powiedzenie czegoś w stylu: "Zauważyłam, że dzisiaj jesteś bardziej zły/a, rozmawiając ze mną i bawiąc się z bratem, i zastanawiam się, czy czujesz smutek z powodu anulowanego urodzinowego w ten weekend" – może daleko pójść w pomoc dziecku w nauce zdrowych sposobów komunikowania uczuć i dostępu do wsparcia.

3. Słuchaj i empatyzuj.

Gdy dzieci wyrażają te niekomfortowe uczucia, pierwszy instynkt rodzica to często próba podbicia ich lub odciągnięcia uwagi, by oboje poczuli się lepiej. To nie pomaga i może faktycznie pogorszyć sytuację. Próba podbicia, bagatelizowanie ich uczuć, zniwelowanie problemu, albo mówienie im "zrozum to" nie pomaga im zrozumieć sytuacji ani siebie. To też prowadzi ich do wiary, że ich uczucia nie są akceptowalne i że muszą unikać ich komunikowania, by trzymać rodzica komfortowego. To niezdrowe i nie to przekaz, który chcemy przekazać.

Zachęcaj dzieci do dalszego dzielenia się emocjami z Tobą, by wszyscy mogli uczyć się i rosnąć. Oczywiście, jak decydują działać na te emocje, może musieć zostać omówione. Upewnij się, że wszyscy rozumieją, że OK jest czuć gniew lub złość, ale działanie w nieodpowiednie lub nieuznane sposoby nie jest akceptowalne. To okazja do nauczania i modelowania zdrowych strategii radzenia sobie, takich jak głębokie oddychanie, ruch, lub aktywności uważności, by uspokoić mózg i ciało.

Pomaganie dzieciom w przejściu do przodu.

Gdy raz przekazałeś/aś dziecku wiadomość i empatyzowałeś/aś z nim, czas przejść w tryb rozwiązywania problemów. Wymyślanie innych aktywności, które można robić z domu, to świetny sposób, by przywrócić dzieci do dobrego humoru. To okazja do praktyki kreatywnego myślenia i wzrostu mięśni rozwiązywania problemów mózgu! Dla młodszych dzieci możesz zrobić łańcuszek z papieru lub wykres, by śledzić, ile dni zostało do przełożonego wydarzenia. Zachęcaj starsze dzieci do wpisania tego do kalendarza, by widziały wydarzenie zbliżać się znowu, jeśli i gdy ta informacja stanie się dostępna.

Jeśli coś większego, jak wakacje rodzinne, zostało anulowane, spróbuj zrobić pewne aktywności z dziećmi, by znaleźć odpowiednią zastępczą podróż później w roku. Może to być fajna aktywność rodzinna – spojrzenie na strony kurortów lub parków rozrywki, by zobaczyć, co mają w magazynie! To też łagodzi trudne uczucia z bycia nie w stanie tam pojechać tak wkrótce. Ponadto, w ten sposób wszyscy mają na co czekać znowu, co idzie daleko w redukowaniu trwających uczuć smutku lub straty. Faktem, planowanie małych aktywności w domu może dać dzieciom trochę dodatkowego do czego patrzeć z nadzieją i przerwać monotonię życia w czterech ścianach domu.

Rozczarowanie jako okazja do budowania odporności.

Choć może to zająć trochę dodatkowego czasu i wysiłku, wspieranie dzieci przez nieuniknione rozczarowania, które doświadczają teraz, da im kilka większych przewag w przyszłości. Dzieci, które doświadczają i uczą się, jak radzić sobie z rozczarowaniem i stresem, są znacznie bardziej zdolne do radzenia sobie z rzeczywistościami życia, gdy dorastają.

Wielu rodziców woli chronić dzieci przed tak dużą adversarialnością, jak to możliwe, bo obserwowanie, jak nasi dzieci doświadczają cierpienia, może być naprawdę niekomfortowe dla nas. Faktem, radzenie sobie z rozczarowaniem dziecka jest często trudniejsze dla nas niż dla nich! Musimy odłożyć własny dyskomfort, by pomóc dzieciom rozwijać świadomość emocjonalną i odporność w twarzy rzeczy, które czują się trudne do zarządzania. Robienie tego to jeden z najlepszych darów, jakie możemy dać naszym dzieciom, nawet jeśli w danej chwili nie czujemy się tak. Pozwalanie dzieciom czuć niekomfortowe emocje, empatyzowanie z nimi, i wspieranie ich w przejściu przez nie to klucz do pomagania im w byciu emocjonalnie zdrowymi i odpornymi dorosłymi.

Wniosek.

Były i prawdopodobnie będą więcej rozczarowań, jak sytuacja pandemii koronawirusa będzie się dalej rozwijać. Jednak, używając tych rozczarowań jako fundamentu do wzrostu (zarówno dla naszych dzieci, jak i nas samych), wszyscy możemy być lepiej przygotowani na to, co nadejdzie. Na końcu, to może być jeden z najważniejszych srebrnych obrysów całej sytuacji.