5 rzeczy, na które zwrócić uwagę w polityce dyscypliny żłobka

5 rzeczy, na które zwrócić uwagę w polityce dyscypliny żłobka

Dzieci to dzieci, i to się nie zmienia, tylko dlatego, że są w żłobku. Opiekunowie muszą radzić sobie z swój częścią kapryśów, bijatyki, zachowań zakłócających, kłótni między dziećmi i ogólnych figlarstw. Ale bezpieczny i wysokiej jakości żłobek zawsze ma plan radzenia sobie z problemami behawioralnymi w konstruktywny sposób.

Wywiad i zwiedzanie to dobry moment, by zapytać dostawców o ich ogólne podejście do dyscypliny. Możesz zapytać konkretne pytania, jak:

  • Jakie jest Twoje ogólne podejście do dyscypliny w żłobku?
  • Czy stosujecie wyciszenie? Jeśli tak, to gdzie idą dzieci i jak długo tam zostają?
  • Jak radzicie sobie, gdy dziecko jest zakłócające?
  • Jak skomunikujecie mi, jeśli moje dziecko ma problemy?
  • Jak radzicie sobie z bieżącymi problemami behawioralnymi?

Gdy dostawcy wyjaśniają podstawy swojego podejścia do dyscypliny, oto na co zwrócić uwagę.

1. Pozytywność

„Utrzymywanie dyscypliny w grupie małych dzieci opiera się przede wszystkim na radosnym przywództwie dorosłych nadającym ton wzajemnego szacunku”, mówi dr Elizabeth Berger, psychiatra dziecięca i autorka „Raising Kids With Character”. Bicie, drażnienie, wulgarny język, hańba i upokarzanie nigdy, nigdy nie powinny być częścią podejścia żłobka do dyscyplinowania dzieci.

Dr Catherine Pearlman, LCSW, autorka „Ignore It!: How Selectively Looking the Other Way Can Decrease Behavioral Problems and Increase Parenting Satisfaction”, mówi, że opiekunowie powinni skupiać się na zauważaniu i chwaleniu dobrego zachowania. Według Pearlman, dzieci „zazwyczaj bardzo dobrze reagują na techniki pozytywnego wzmocnienia”.

„To może zawierać nagrody lub tablice pozytywnego zachowania, pochwały, high-five’i lub codziennego gwiazdkowego ucznia”, mówi. „Idealnie wszyscy uczniowie powinni otrzymywać nagrody, pochwały i stać się gwiazdą. Im więcej pozytywnej uwagi dostanie uczeń, tym większa szansa, że będzie chciał kontynuować to zachowanie”.

2. Jasne oczekiwania

Dzieci rozkwitają, gdy mają stabilną rutynę i jasne granice. Dlatego tak ważne, by Twój dostawca potrafił wyraźnie artykulować dokładne zasady i polityki, by i Ty, i Twoje dziecko wiedzieli, czego się spodziewać.

„Jasne oczekiwania behawioralne komunikowane dzieciom są bardzo ważne”, mówi Pearlman. „Jeśli dzieci nie znają oczekiwań, nie wiedzą, jak się zachować”.

3. Łagodne konsekwencje

U małych dzieci dyscyplina ostatecznie chodzi o ustanawianie bezpieczeństwa, mówi Berger. Niemowlęta i małe maluchy nie muszą byc „karane”, wyjaśnia, ale czasem muszą byc przekierowane lub uzyskać wsparcie w bezpiecznym radzeniu sobie z normalnymi emocjami i impulsami.

„To oznacza, że dorośli wkraczają, jeśli jest jakakolwiek szansa, by dziecko zostało uderzone, drapane lub inaczej poszkodowane”, mówi. „Dorosły zapobiega urazowi i stanowczo mówi: ‚Nie, nie. Nie bijemy’. Naturalnie, małe dzieci 2-3 lat często wpadają na podłogę z wybuchami gniewu i chwytają sobie nawzajem zabawki, ale to nie jest ‚kwestia dyscypliny’. To kwestia pomagania małym dzieciom w ich zwyczajnych trudnościach i ułatwiania ich dojrzewania”.

Dla starszych dzieci może pomóc „czas na bok”, podczas którego dziecko jest usuwane z sytuacji konfliktowej na krótki czas, by się ostudzić. Ale Pearlman ostrzega, by nigdy nie wyciągać dzieci na długie wyciszenia ani nie karć ich surowo.

„Problemy behawioralne mogą nasilać się, jeśli dzieci spędzają za dużo czasu poza klasą”, mówi. „Rozszerzone usuwanie powinno sprawić, by rodzice zastanawiali się, czy żłobek nie zabrakło narzędzi do poradzenia sobie z konkretnym dzieckiem lub sytuacją”.

4. Otwarta komunikacja

Bardzo ważne, by dostawcy żłobka komunikowali się z rodzicami w kwestii dyscypliny. Powinni mieć politykę otwartych drzwi, zapraszającą do przyjścia z każdym problemem. Podobnie, jeśli jest bieżący problem behawioralny, powinni poinformować Cię bezpośrednio, nie tylko byś mógł pomóc w pracy nad problemem, ale też byś mógł ocenić, czy potrzebna dodatkowa pomoc z zewnątrz.

„Jeśli dziecko naprawdę wybucha, jest bardzo fizyczne i nie reaguje na pozytywne wzmocnienie, mogę zalecić rodzicowi skonsultowanie się z pediatrą i wychowawcą, czy psychoedukacyjna ewaluacja byłaby dobrym pomysłem”, mówi Pearlman. „Te ewaluacje mogą sprawdzić jakiekolwiek opóźnienia i problemy edukacyjne wpływające na zachowanie. Np. dziecko, które nie słyszy lub nie widzi dobrze, może wybuchać. Dziecko, które nie rozumie języka lub ma problemy z komunikacją, może być silnie sfrustrowane, co może wydawać się jako nieodpowiednie zachowanie. Te dzieci potrzebują wsparcia i zasobów, by im pomóc w klasie i w domu”.

5. Praca zespołowa

Niezależnie od rodzaju problemów w żłobku, personel powinien chcieć współpracować z Tobą w rozwiązywaniu problemu, zamiast traktować to jako coś, co musisz rozwiązać sam.

„Żłobki i rodzice powinni być partnerami w pracy nad problemami behawioralnymi”, mówi Pearlman. „Jeśli to dzieje się w klasie, bardzo prawdopodobne, że dzieje się też w domu. Zjednolicona metoda może pomóc dziecku znaleźć spójność i zrozumieć, że to zachowanie nie jest akceptowalne nigdzie”.

Previous:

Next: