Emily Oster, PhD, dzieli się 3 subtelnymi sposobami, w jakie wspólne posiłki rodziny wpływają na Ciebie jako dorosłego

Może znasz dane, że wspólne posiłki rodzinne korelują z lepszymi wynikami w nauce, wyższym samooceną i niższymi wskaźnikami lęku. Ekspertka od rodzicielstwa i profesor ekonomii na Uniwersytecie Brown Emily Oster, Ph.D., na pewno nie chce podważać tych korelacji, ale dla niej – to nieco bardziej nuansowane: "Trudno oddzielić rzeczywisty wpływ posiłku rodzinnego na dzieci, bo rodziny, które mają rutynowe posiłki, różnią się w wielu sposób od rodzin, które ich nie mają", dzieli się w tym odcinku podcastu mindbodygreen.

Mimo to! Jeśli masz posiłki rodzinne, Oster zauważa, że te spotkania mogą mieć głęboki wpływ na Twoje preferencje żywieniowe – nawet jako dorosłego. Poniżej wyjaśnia niedoceniane sposoby, w jaki wspólne siadanie z bliskimi może wpływać na Twoje samopoczucie odżywianie:

1. Posiłki rodzinne mogą wpływać na Twoje ulubione jedzenie.

"Wiele smaków formuje się w dzieciństwie", mówi Oster. Oznacza to: zazwyczaj lubisz jedzenie, na którym wychowałeś się. "Dzieci, które wychowywały się w miejscu, gdzie jest dużo ryżu, nauczyły się lubić ryż; dzieci, które wychowywały się w miejscu z dużą ilością pszenicy, nauczyły się lubić pszenicę. To coś, co widzimy bardzo konsekwentnie", wyjaśnia.

Załóżmy, że jadłeś określony posiłek z rodziną co niedzielę – tygodniowy rytuał, w pewnym sensie. Wychowując się, możesz kojarzyć to jedzenie z pozytywnym wspomnieniem zebrania z rodziną; więc za każdym razem, gdy jesz to jedzenie jako dorosły, Twój mózg zalewa te same dobre emocje i możesz cieszyć się jedzeniem jeszcze bardziej.

Z drugiej strony, jeśli chcesz, by Twoje dziecko jadło w określony sposób lub miało ulubione zdrowe jedzenie, "masz mnóstwo okazji, by to zszafrować, gdy są małe". Jeśli Twoje dziecko widzi, że Ty smakujesz konkretne jedzenie, szansa jest duża, że ono też zacznie je lubić (i kto wie – może stanie się ich ulubionym w przyszłości). "Pomyśl o diecie, którą chcesz przekazać, a potem komunikuj to, serwując ten zestaw jedzenia i jakiekolwiek środowisko jedzenia, w jakim są Twoje dzieci", dodaje Oster.

2. Mogą one wpływać na Twoje słabość na słodycze.

To podobna logika do poprzedniego punktu: jeśli jadłeś deser jako rodzinę lub (powiedzmy) upiekłeś ciasteczka z rodzicami, gdy byłeś mały, Twój mózg może kojarzyć słodycze z tymi pozytywnymi wspomnieniami. Więc za każdym razem, gdy jesz ten przysmak, Twój mózg może przywołać te wspomnienia z dzieciństwa – i wszystkie pozytywne chemikalia mózgu, które z nimi przychodzą.

Mimo to, Oster też zauważa, że dzieci, którym nie wolno jeść słodyczy, zazwyczaj przejadują. Jakiś balans jest kluczowy: "Dowody w dużej mierze sugerują, że jeśli powiesz dziecku, że nigdy nie może zjeść loda, to lody stają się tą zakazaną miłością", mówi. "Gdy staną przed gigantowym lodem, zjedzą całość i poproszą o więcej, bo to tak niezwykła okazja."

To sprawia, że myślimy: czy to nastawienie zakładam, że nie zjesz tylko jednego! może towarzyszyć Ci jako dorosłemu? Przecież niektórzy ludzie mogą zjeść dwa ugryzienia przysmaku i czuć satysfakcję; inni odkrywają, że muszą wyciąć słodycze na zimno, by powoli je reintrodukować – potrzebujemy więcej danych, ale wygląda na to, że dzieciństwo może mieć pewne znaczenie.

3. Mogą one wpływać na to, jak wybredny jesteś jako jedzący.

Jesteś wybrednym jedzącym? To może mieć coś wspólnego z tym, co jadłeś przy stole, gdy byłeś mały. Według Oster, dzieci mogą faktycznie tracić apetyt w wieku ok. 2 lat (często nazywane "spadkiem apetytu"): "W pewnym momencie na początku wieku dziecięcego, jak 2-3 lata, dzieci stają się mniej głodne", mówi. "Nie jedzą tak dużo jak przedtem, i czasem stają się trochę wybredne."

Kiedy ta zmiana nastąpi, rodzice często sięgają po domyślne: by zmuszyć dzieci do zjedzenia czegokolwiek – czegokolwiek – często podają im nuggetsy, makaron z serem i inne "łatwiejsze" smaki dla dzieci do pożerania. "To może nasilić aspekty wybredności, bo dzieci uczą się bardzo szybko", mówi Oster. Jeśli Ty, jako dziecko, nauczyłeś się, że możesz dostać makaron z serem, jeśli odmówisz jedzenia łososia, możesz kontynuować tę taktykę – w rezultacie możesz nie próbować tylu jedzeń wcześnie, co może zaruć wybredność w późniejszym życiu.

Dlatego, mówi Oster, rodzice powinni wstrzymać się od oferowania domyślnych opcji: "To w pewnym sensie eliminuje okazję do prób [różnych] jedzeń", zauważa.

Podsumowanie.

Wspólny posiłek rodzinny to istotny rytuał, który może kształtować odżywianie dzieci – przynajmniej w rodzinach, które mają rutynowe spotkania. By podkreślić wcześniejszy punkt Oster: jeśli nie wychowałeś się z posiłkami rodzinnymi, to nie znaczy, że jesteś "gorszy" od dzieci, które tak miały, ale dla tych, którzy dorobili się siedząc razem jako rodzina, efekty są dość znaczące.

Przyjemnego słuchania! I nie zapomnij zasubskrybować naszego podcastu na iTunes, Google Podcasts lub Spotify!

Previous:

Next: