4 różne typy stylów wychowawczych
Style wychowawcze odzwierciedlają, jak rodzice okazują miłość i sprawują autorytet wobec dzieci. Każde domostwo jest inne w swoim podejściu ze względu na kulturę, dziedzictwo, wykształcenie, status społeczno-ekonomiczną, osobowość i przekonania duchowe. Dominujące sposoby, w jakie rodzice wyrażają afekt i wdrażają dyscyplinę, są ogólnie identyfikowane jako autorytarne, autorytatywne/demokratyczne, uprawnicze lub niezaangażowane.
Autorytarne
Wychowywanie autorytarne odnosi się do rodziców ustalających zasady, których dzieci są oczekiwane do przestrzegania. Rodzice zazwyczaj nie wyjaśniają reasoning za swoimi oczekiwaniami, a kara może być użyta do przekierowania buntowniczych działań. Skupienie jest głównie na zachowaniu, co może stworzyć dzieci, które nie uczą się myśleć samodzielnie, ale stają się posłuszne wartościom rodzica.
Autorytatywne/Demokratyczne
Wychowywanie autorytatywne/demokratyczne ustanawia odpowiedzialne oczekiwania i zasady, których dzieci są oczekiwane do przestrzegania. Jest więcej rozmowy, jednak, niż w wychowywaniu autorytarnym w sposoby, w jakie rodziny dialogują o wyborach i konsekwencjach. Jeśli nastolatkowie nie spełniają oczekiwań rodziców, są bardziej skłonni otrzymać wskazówki i przekierowanie niż potępienie i legalizm. Kiedy dzieci dobrze radzą, mogą zostać potwierdzone za dobre zachowanie. Dorośli widzą swoją rolę jako pomoc dzieciom w zrozumieniu mądrości za zasadami i dzieleniu się nimi w miłujący sposób.
Dyscyplina będzie się różnić między rodzicami, jak psycholodzy i badacze sugerują różne wnioski dotyczące skutków klapsania. Zespół zadany przez dział Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego skonsolidował, że kara fizyczna jest szkodliwa dla dzieci zarówno w krótkim, jak i długim terminie. Jeden z jego członków, psycholog Robert E. Larzelere, argumentował, że badania są wadliwe i że klapsanie może być skutecznie używane jako ostateczność. Rodzice muszą ustalić, które podejście działa najlepiej dla ich dzieci.
Uprawnicze
Wychowywanie uprawnicze jest charakteryzowane nawykami rodziców do polubowania swojego dziecka. Dorośli mogą wierzyć, że ich dzieci nie mogą poradzić sobie z dyscypliną z powodu niskiego poczucia własnej wartości lub dojrzałości, i kończą na byciu łagodnymi na wartościach. Dzieci mogą uczyć się manipulować lub narzekać, by dostać to, co chcą, i rzadko są związane rutynami, za które są odpowiedzialni. Rodziny mogą pozwalać dzieciom robić zbyt wiele wyborów, których nie są w stanie zarządzać z dojrzałością.
Niezaangażowane
Rodzic niezaangażowany jest ogólnie odcięty od życia dziecka. Kilka nieumyślnych czynników może przyczynić się do tego podejścia, takich jak rozwód lub wysokowymagająca praca, która tworzy nieplanowane rozdzielenie między dorosłym a dzieckiem. Inni rodzice mogą mieć dzieci bez dojrzałości lub odpowiedzialności, by się nimi opiekować, i zazwyczaj pozostają bardziej zainteresowani własnymi pragnieniami niż potrzebami dziecka. W skrajnych sytuacjach rodzice niezaangażowani mogą psychicznie obniżać wartość dziecka na poziom, na którym stają się emocjonalnie lub fizycznie znęcający.
Previous:Jak dyscyplinować dzieci z niepełnosprawnością intelektualną
Next:Jakie czynniki społeczne wpływają na wychowywanie dzieci?
-
Każdy opiekun wie, że opieka nad dziećmi może wymagać poważnych umiejętności aktorskich. (Ile razy dzisiaj założyłaś fałszywy uśmiech?) Na szczęście dla Paige M., to przychodzi naturalnie: gdy 29-letnia niania i opiekunka nie opiekuje się dziećmi, wy -
Jak wybrać korepetytora dla dziecka z trudnościami w uczeniu się (LD) Większość rodziców marzy o sukcesie dziecka w szkole, studiach i karierze. Ale co robić, gdy okazuje się, że dziecko zostaje w tyle? Dla wielu odpowiedzią jest korepetytor. Kiedy -
Kiedy przeglądałam strony o śnie, zauważyłaś, że ich FAQ są naprawdę przydatne. Pomyślałam: „Kurczę, totalnie potrzebowałam tego, gdy miałam noworodek”, bo non-stop googlowałam, ile drzemek „technicznie” powinny mieć i ile łącznie godzin powinny spać
