• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Na ławce w parku: Jak aktorka-niania śpiewa się przez czas mycia zębów i hysterie

Każdy opiekun wie, że opieka nad dziećmi może wymagać poważnych umiejętności aktorskich. (Ile razy dzisiaj założyłaś fałszywy uśmiech?) Na szczęście dla Paige M., to przychodzi naturalnie: gdy 29-letnia niania i opiekunka nie opiekuje się dziećmi, występuje jako partialna aktorka i artystka sceniczna.

Nie jest zaskoczeniem, że nauczyła się wykorzystywać swoje umiejętności śpiewania i tańca w niemal wszystkim, co robi z dziećmi – od nauczania manier po kładzenie ich do spania. „To mój sekretny sos”, mówi. „Przez muzykę nauczyłam się, że to je uspokaja i możemy ze sobą interakcjonować.”

Niania z Oakland, Kalifornii, podzieliła się kilkoma swoimi poradami opiekuńczymi.

Jaki jest Twój ulubiony trik w opiece nad dziećmi?

Kocham śpiewać. Z moją pierwszą rodziną robiliśmy piosenki do wszystkiego. Pisaliśmy piosenki razem i to im pomagało uczyć się. Musiałam ich nauczyć myć zęby, więc wymyśliłyśmy na to piosenkę. Pisaliśmy piosenki do nauki manier. Pomagało im stać się świadomymi, jak traktować innych, albo jak robić rzeczy samodzielnie. Działało to przez lata.

A co z poradami na hysterie?

Kiedykolwiek dziecko się zdenerwuje, oddzielam je od problemu. Wstawiam w ciche miejsce i sprawiam, by były same. Potem rozmawiam i pytam, jak się czują. Wypowiadają się i ja je słucham. Dzieci lubią, gdy mogą mieć głos i dorosły nie zawsze ich dominują. Pozwalanie im stać w swojej sprawie jest niezwykle ważne.

Jaki jest Twój ulubiony moment z kariery nianii?

Pierwsza rodzina, za którą opiekowałam się, głęboko się w nie zakochałam. Było czterech dzieci i dużo zaufania. Kochaliśmy tańczyć. Gdy lekcje domowe, kolacja i prysznice były zrobione, włączyliśmy muzykę i tancerzyliśmy z całych serc. Brzmi prosto, ale gdy zyskujesz zaufanie dziecka i pozwalasz mu być sobą, to tak magiczne.

Co jest najtrudniejsze w Twojej pracy?

Mogę być szczerze? Rodzice. To naprawdę wyzwanie, gdy zbudowałaś relację z dziećmi, a potem rodzice przychodzą i to zmieniają. Mogłam coś wyłonić – np. jedzenie warzyw – i to działa. A potem rodzice chcą inną drogę. Trudno jest po prostu słuchać i przestrzegać zasad. Czasem nie ma zaufania, a rodzice pomijają Cię i myślą, że jesteś tylko tą postacią, która robi to, co chcą – mimo że to Ty jesteś z dzieckiem dziewięć godzin dziennie. Ale uczysz się nie brać to osobiście.

Co myślisz, że Cię wyróżnia jako opiekunę?

Jestem niezwykle cierpliwa. Jestem cierpliwa w relacjach z ludźmi i nawet w poczuciu humoru. Mówię też prawdę. Zaduję pytanie, jeśli nie rozumiem: Co wolisz? Co sprawia Ci komfort? Nie mam problemu z powiedzeniem: „Nie rozumiem, co masz na myśli”. Pytania – są ważne.

Na ławce w parku to seria portretująca opiekunów i ich historie. Masz ciekawą historię? Napisz do naszego menedżera społeczności.