10 rzeczy, których nigdy nie powinieneś mówić do swoich dzieci

Prawdopodobnie nie używasz starych frazesów typu „Poczekaj, aż tata wróci do domu” albo „Żebym cię miał taką jak siostra”, ale jest sporo rzeczy, których warto unikać w rozmowie z dzieckiem – dla jego dobra i Twojego.

1. „Brawo”.

Badania pokazują, że rzucanie ogólnikowego „Brawo dziewczyno” albo „Dobra robota” za każdym razem, gdy dziecko opanuje umiejętność, sprawia, że staje się uzależnione od Twojej akceptacji, a nie od własnej motywacji – mówi doradca Parents, dr Jenn Berman, autorka The A to Z Guide to Raising Happy, Confident Kids. Zostaw pochwały na momenty, gdy są naprawdę zasłużone, i bądź jak najbardziej konkretny. Zamiast „Super gra” powiedz: „To ładna asysta. Lubię, jak szukałeś kolegi”.

2. „Ćwiczenie czyni mistrza”.

Prawda, im więcej czasu dziecko poświęci, tym ostrejsze będą jego umiejętności. Ale to przysłowie może podnieść presję, by wygrać lub doskonalić. „Przekazuje komunikat: jeśli popełniasz błędy, znaczy to, że nie trenowałeś wystarczająco ciężko” – mówi dr Joel Fish, autor 101 Ways to Be a Terrific Sports Parent. Zamiast tego zachęcaj dziecko do ciężkiej pracy, bo dzięki niej się poprawi i będzie dumny z postępów.

3. „Jesteś OK”.

Gdy dziecko posrapa kolano i pęka w płacz, Twój instynkt mówi: uspokój je, że nic strasznego. Ale mówienie, że jest OK, może tylko pogorszyć sprawę. „Twoje dziecko płacze, bo NIE jest OK” – mówi dr Berman. Twoja rola to pomóc mu zrozumieć i poradzić sobie z emocjami, nie ich bagatelizować. Spróbuj przytulić dziecko i nazwać to, co czuje: „To był straszny upadek”. Potem zapytaj, czy chce plastrze, pocałunek – albo oba.

4. „Pośpiesz się!”

Dziecko marudzi nad śniadaniem, upiera się, by samować buty (choć technika wciąż chrumka), i tempo wskazuje na spóźnienie do szkoły… znowu. Ale pchanie do przyspieszenia tworzy dodatkowy stres – mówi dr Linda Acredolo, współautorka Baby Minds. Zmiękcź ton i powiedz: „Pośpieszmy się”. To sygnalizuje: jesteśmy w tej samej drużynie.

5. „Jestem na diecie”.

Wachasz wagę? Zachowaj to dla siebie. Jeśli dziecko widzi Cię na wadze codziennie i słyszy „jestem gruba”, może rozwijać niezdrowy wizerunek ciała – mówi dr Marc S. Jacobson, profesor pediatrii i epidemiologii w Nassau University Medical Center.

6. „Nie stać nas na to”.

Łatwo rzucić to, gdy dziecko błaga o nową zabawkę. Ale to sygnalizuje: nie masz kontroli nad finansami – co może przerażać dzieci – mówi Jayne Pearl, autorka Kids and Money. Wybierz inny sposób: „Nie kupimy tego, bo odkładamy na ważniejsze cele”. Jeśli namawia do dyskusji – masz idealne okno na rozmowę o budżetowaniu i zarządzaniu pieniędzmi.

7. „Nie rozmawiaj z obcymi”.

To trudne pojęcie dla małego dziecka. Nawet jeśli ktoś jest nieznajomy, dziecko może nie traktować go jako obcego, bo jest miły. Dzieci mogą też źle zrozumieć zasadę i opierać się pomocy policjanta lub strażaka, którego nie znają – mówi Nancy McBride, dyrektor National Center for Missing &Exploited Children. Zamiast ostrzegać przed obcymi, stawiaj scenariusze: „Co zrobisz, jak nieznajomy mężczyzna zaproponuje ciukierki i podwiezkę do domu?”, i niech dziecko wyjaśni swoją reakcję. Gdy poznasz jej plan, naprowadź na właściwe postępowanie.

8. „Uważaj”.

Mówienie tego, gdy dziecko balansuje na drążkach, faktycznie zwiększa szansę na upadek. „Twoje słowa rozpraszają je od tego, co robią” – mówi Deborah Carlisle Solomon, autorka Baby Knows Best. Jeśli czujesz lęk, zbliż się, by zabezpieczyć w razie upadku, będąc jak najbardziej cicha i nieruchoma.

9. „Nie ma deseru, chyba że zjesz obiad”.

To wyrażenie podnosi wartość przekąski w oczach dziecka i zmniejsza radość z posiłku – mówi doradca Parents, dr David Ludwig, dyrektor New Balance Foundation Obesity Prevention Center w Boston Children’s Hospital, autor Ending the Food Fight. Zmień komunikat na: „Najpierw jemy posiłek, potem deser”. Subtelna zmiana słownictwa ma znacznie bardziej pozytywny wpływ.

10. „Niech pomogę”.

Gdy dziecko męczy się z wieżą z klocków lub układanką, naturalnie chcesz pomóc. Nie rób tego. „Jeśli wsakasz za wcześnie, podważasz niezależność dziecka” – mówi dr Myrna Shure, profesor emeryt psychologii w Drexel University, autorka Raising a Thinking Child. Zamiast tego zadawaj pytania prowadzące: „Myślisz, że duży klocek, czy mały powinien iść na dół? Dlaczego tak myślisz? Spróbujmy”.

Oryginalnie opublikowane w kwietniu 2014 w magazynie Parents.

Previous:

Next: