Czy gry konkurencyjne są pomocne czy szkodliwe dla dzieci?

Możesz słyszeć, że mała zdrowa konkurencja nie jest złą rzeczą, ale może Cię to niepokoić, widząc, jak Twoje dziecko rywalizuje z rówieśnikami lub rodzeństwem. Możesz czuć, że nie jest dobrym graczem lub że skondycjonowałeś go, by myślał, że zawsze musi wygrywać. Konkurencyjność ma plusy i minusy, mówi Andrew Meyers, Ph.D., profesor psychologii na University of Memphis. Zrozumienie tego może pomóc Ci nauczyć dziecko bycia konkurencyjnym w zdrowy sposób.

Wybór gier

Gry, w których dzieci rywalizują o wygraną, mogą skutkować konkurencyjnością, podczas gdy nauka nowych umiejętności odchodzi na drugi plan, według strony Root Parenting. Dlatego ważne jest, by pozwolić dziecku zdecydować, kiedy jest gotowe do gry w sport drużynowy. Jeśli nie lubi gier konkurencyjnych, alternatywy mogą utrzymać ją aktywną fizycznie, ucząc przy tym współpracy. Chowanego czy jazda na rowerze działają dobrze, bo nie ma zwycięzcy ani przegranego, ale dziecko wciąż dostaje ruch i może nawet nauczyć się interakcji z innymi w sposób współpracy, nie martwiąc się o to, kto wyjdzie na top.

Zalety

Jedną z największych zalet konkurencji jest to, że może pomotywować dziecko do dawanie z siebie maksymalnie, według dr Davida Hibbarda z California State University. Przegrana wielka gra może stworzyć popęd do cięższego treningu i lepszego Abschneidens następnym razem. Konkurencja, która pomaga dziecku dawać z siebie maksymalnie, może poprawić samoocenę i zmniejszyć poziomy depresji. Jeśli gra w sport drużynowy sprawia, że dziecko chce poprawić swoją grę i ćwiczyć umiejętności, konkurencja jest prawdopodobnie dla niego korzystna. Sporty drużynowe budują też współpracę i umiejętności socjalizacji.

Wady

Rywalizacja o doskonałość może być korzystna, ale jeśli Twoje dziecko rywalizuje po to, by po prostu być zwycięzcą, może to nie być dobre. Jeśli jedyną rzeczą w głowie Twojego dziecka jest bycie najlepszym i wygrywaniem we wszystkim, może mieć mniej bliskich relacji i doznać uszkodzenia własnej wartości, według Hibbarda, w artykule opublikowanym dla PsychCentral. To może też prowadzić do obrażania i drągania graczy z drużyny przeciwniej, jak i kolegów z drużyny, którzy popełniają błąd lub których umiejętności nie są na jej poziomie. W niektórych przypadkach dziecko nie tyle rywalizuje z innymi dziećmi, co z samą sobą, dodaje Root Parenting. W takim przypadku konkurencja może sprawić, że dziecko staje się egoistyczne i skupione na sobie. Duża nagroda może też rozpraszać dzieci od gry lub aktywności, w której rywalizują, bo tak mocno skupione są na nagrodzie, co może odebrać od nauki nowych umiejętności i samo-satysfakcji z osobistego sukcesu.

Rozważania wiekowe

Korzyści z konkurencji się różnią u dzieci. Dzieci w wczesnych latach szkoly podstawowej często rywalizują o zdobycie nowych umiejętności, np. jazdy na rowerze, a nie po prostu bycia zwycięzcą, według Meyersa. Gra z zwycięzcami i przegranymi może uszkodzić wizerunek siebie u małego dziecka, bo niektóre dzieci bardziej skłonne są do porównywania swojej wartości z umiejętnością wygrywania. U starszych dzieci konkurencja może prowadzić do agresji, problemów z nastrojem i trudności w funkcjonowaniu społecznym, mówi Hibbard. To nie znaczy, że musisz zakazać sportów drużynowych, aż dziecko osiągnie wiek nastolatecki. Skupienie na nauce, zabawie i wysiłku, oraz odłożenie nacisku na konkurencję na później może sprawić, by dzieci grały w gry w zdrowy sposób, zauważa Meyers.