Poranne pomysły, by rozbudzić myślenie dzieci
Wielu rodziców ma problem z poranną rutyną. Trudno ubrać, nakarmić i przygotować dzieci na wyjście, a jednocześnie chcemy, by były gotowe do dnia – przytomne i myślące. Proste aktywności poranne mogą uruchomić kreatywność i upewnić, że wszystko się zdąży.
Przygotuj śniadanie razem
Pominięcie śniadania to zły pomysł. Poranny posiłek paliwo dla mózgu, zapobiega głodowi w południe. By pobudzić myślenie, niech dziecko przygotuje śniadanie dla rodziny. Liczenie składników, porcjowanie, serwowanie budzi neurony. Gotowanie rozwija czytanie, naukę, organizację i dokończenie zadań (PBS Parents). Pilnuj dziecka w kuchni, by nie spaliło/cięło się.
Napisz historię
Dzieci uwielbiają pisać i być bohaterami własnych opowieści. Niech dziecko opowie historię rano – to budzi mózg przy tworzeniu postaci i fabuły. Napisz zdanie na kartce jako punkt startowy. Lub rozmawiaj na zmianę, dodając po zdaniu, podczas gotowania/ubierania (Edu Guide). Możesz też po prostu słuchać. Wlasne opowieści przygotowują mózg do zadań szkolnych.
Zagraj w grę
Dzieci rzadko odmawiają gry rano. Dobra gra nastawia na myślenie. Education World proponuje grę „wolisz…?”. Pytaj: „Wolisz zimę czy jesień, kamień czy pióro, jezioro czy staw? Mieszkąć nad morzem czy w górach, w rockowym czy marszowym orkiestrze, być ślepym czy głuchym?”. Dziecko wybiera i uzasadnia. Ty też możesz grać. Analiza zalet/wad pary wyborów rozwija krytyczne myślenie (Scholastic).
Stwórz listę zadań
Prosty, szybki sposób: daj dziecku listę rzeczy do zrobienia przed wyjściem. Niech się myśli, by wszystko zrobić w kolejności, a Ty wyjdźiesz na czas. Powiesz listę w widocznym miejscu: przy drzwiach lub na lustrze. Zadania: śniadanie, ubranie, zęby, plecak, buty. Dziecko zaznacza wykonane. Uczy zarządzania czasem, organizacji, odpowiedzialności (Parenting.org).
-
Słyszałeś od nastolatka „mam nudno”? To może brzmieć jak zepsuta płytka do końca lata. Oto pomysły, by trzymać nastolatków zajętymi całe lato. Czy nastolatcy są skazani na nudę? Uwaga młodzieży jest notorycznie krótka. Potrzebują stałej stymulacji. -
Minęło sześć tygodni od urodzenia naszej córki, Klementyny. Na koniec śpi lepiej i dłużej przerwy między karmieniami. Jest też bardziej czujna, gdy nie śpi. Mąż i ja, z drugiej strony, czujemy się, jakby nas przejechał ciężarówka. Jestem w szoku, że -
Wyzwania są nieuniknione w każdej pracy, ale bycie nianią często przenosi je na nowy poziom. I czasem nianie i rodziny muszą się rozstać. Ale rozstanie nigdy nie jest łatwe. „Najtrudniejszym doświadczeniem, jakim mamy do czynienia jako nianie, jest
