• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co oznacza, że mama czuje się „dotykana na wyczerpanie” i jak sobie z tym radzić

Odważ się powiedzieć mamom ze znajomych, że czasem marzyś o byciu Śnieżką. Wyjaśnij, że nie chodzi o sen, ani o umiejętności gotowania/sprzątania. Chodzi o szklaną konstrukcję wokół niej, która trzymała dłonie ludzi z dala, gdy spała. Załóż, że usłyszysz wariant: „O, tęsknić będziesz za tymi przytulankami”. Może towarzyszyć temu brwi – tej, która jest współczująca, a jednocześnie wygląda na osąd.

Jak nie chcieć tych małych rączek w swoich? Tych niecierpliwych, brudnych rączek. Przyczepionych do ciała, które nie potrafi usiąść na chwilę na Twoich kolanach. Tych rączek, które właśnie uderzyły w twarz Barbie. Tak, drodzy, z pewnością będę tęsknić za tłumaczeniem grupce kickboxingu, jak Barbie dała mi siniak. Będę tęsknić za patrzeniem w dół na nogi pokryte siniakami, bo dzieci dosłownie chodziły MI PO STOPACH, bo obok mnie nie wystarczało (przecież JESTEM ZNAJOMITA). Szczerze, chcę tylko JEDEN PEŁNY DZIEŃ, gdy mnie nikt nie dotknie – ani dzieci, ani partner. Nikt.

Jasne, czuję się „dotykana na wyczerpanie” (touched out). I na szczęście coraz częściej mamy odważą się mówić o tym, co czujemy. Bycie „dotkniętym na wyczerpanie” to stan, gdy rodzic przez cały dzień jest dotykany przez dzieci, partnera, a nawet tego psa – w poszukiwaniu fizycznego pociechy – i staje się drażliwy w wyniku utraty autonomii. Niektórzy porównują to do wypalenia rodzicielskiego, ale to uczucie może sięgać poza wychowanie, wpływając na relację z partnerem.

Niektóre mamy dochodzą do punktu, w którym nie chcą przytulać, całować ani być intymne z partnerem po całym dniu przytulanym do dzieci. Fizycznie odczuwają odrazę przy myśli o kolejnym dotyku tego dnia.

Przyczyny mogą się nieznacznie różnić, ale może to wiązać się z badaniem z 2018 r., które wykazało, że rodzice mają 32 minuty dla siebie dziennie – a to było przed pandemią. W tych czasach mamy niosą na barkach opiekę nad dziećmi i dom, a wypalenie COVID-19 może być przytłaczające.

Po przeanalizowaniu tematu z dr Mary Kay Fleming, byłą profesorem specjalizującą się w rozwoju człowieka, wczesnym dzieciństwem i rodzicielstwie na Mount St. Joseph University w Ohio, ujawiły się nowe możliwości. Dr Fleming zwróciła uwagę, że w przeszłych generacjach kobiety były socjalizowane do roli matki na pełen etat – nie oczekiwano, by były matką I pracowały na pełen etat. Wskazała też, że postęp technologiczny, mający ułatwić życie, faktycznie sprawił, że czujemy się na wyciąganiu 24/7. Krótko mówiacie, część presji czujemy przez matki „dotknięte na wyczerpanie” może być sumą WSZYSTKICH wymagań, nie tylko bezpośredniego fizycznego zapotrzebowania dziecka. Fizyczna bariera jest najłatwiej dostrzec i adresować, dlatego staje się tym, z czym czuć i z czym walczyć.

Co więc z tym zrobić? Na szczęście dr Fleming dała kilka rad.

Zrób przerwę

„Zrobienie przerwy może być absolutnie najlepszym leczeniem w pewnych sytuacjach” – mówi dr Fleming. „Mamy potrzebują czasu dla siebie i czasu z dala, by odświeżyć się, zrefleksować i napełnić tę głęboką studnię potrzebną do pielęgnowania”. To nie dotyczy niemowląt – płaczące niemowlę naprawdę cierpi i dr Fleming podkreśla, że pozwalanie niemowlęciu płakać nie jest wskazane. Zamiast tego – poproś o pomoc. Jeśli kto inny może opiekować się niemowlęciem, to najlepszy sposób na chwilę dla siebie.

Komunikuj się

„Dorośli muszą komunikować się ze sobą o swoich potrzebach i oczekiwaniach – nawzajem i wobec dzieci – i ustawić się na tej samej fali” – wyjaśnia dr Fleming. To prawdziwy klucz do szczęścia. Dwoje rodziców w tym samym domu to część wspólnego przedsięwzięcia – najważniejszego w ich życiach – budują razem coś wyjątkowego. Jeśli nie wspierają się nawzajem, dzieci zapłacą cenę. Dotyczą to granic dla dzieci i czasu spędzanego razem. Wszystko da się wygadać.

Skieruj dotyk

Zamiast dotyku skupionego wyłącznie na opiece nad innymi, dodaj dotyk, który służy Twojemu dobrostanowi. Może masaż, pedicure. Carolyn Wagner, terapeutka z okolic Chicago w Wilmette Counseling Center, specjalizująca się w zdrowiu psychicznym matek, mówi: „Robienie czegoś, co skupia się wyłącznie na dbaniu o siebie, z dotykiem jako głównym elementem, to świetny sposób na przypomnienie sobie i swojemu ciału, że bliskość i relacja z drugimi może być spełniająca i pozytywna”.

Walcz z nierealnymi oczekiwaniami

„Innym wrogiem są nierealistyczne oczekiwania” – mówi dr Fleming. „Jeśli oczekujemy od siebie 100% zaangażowania non-stop – z cokolwiek mniejszym postrzeganym jako porażka – jesteśmy skazani na porażkę z góry. Nikt nie spełni tych oczekiwań”. Bądź dobre dla siebie, idąc przez różne kamienie milowe i potrzeby dziecka. Będą gorsze i lepsze dni. Zrozum to i trzymaj wewnętrzny dialog podobny do tego, co powiedziałbyś przyjacielowi w trudnej chwili.