• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Ciąża wzmocniła moje workaholiczne skłonności – oto jak nauczyłam się chilla

Kiedy po raz pierwszy dowiedziałam się, że jestem w ciąży, weszłam w tryb overdrive. Chcąc zarobić więcej i udowodnić swoją wartość, zaczęłam brać na siebie więcej projektów w pracy, by odkryć, że ledwo radzę sobie z tym, co już mam na talerzu. Gdy w I trymestrze uderzyło mnie zmęczenie i stan blisko wypalenia, w końcu zrozumiałam: moja ciąża nasila moje workaholiczne tendencje.

Stres związany z wiedzą, że za 9 miesięcy przyniosę dziecko na świat, sprawił, że chciałam być jeszcze bardziej osiągająca, ale to myślenie prowadziło tylko do większego stresu i dobrego przypadku bezsenności nerwowej. To nie jest nietypowe – przyczyną może nasza kultura nastawiona na pracę.

„Nasze społeczeństwo nagradza nas za ‚robienie’, a nie za ‚bycie’”, mówi Alexandra Stockwell, M.D., ekspertka od relacji i intymności z Benicia, Kalifornia.

Jako samozwańska workaholiczka, musiałam przyznać, że od ciąży sprawy stały się bardziej intensywne, bo trudno mi puścić projekty lub po prostu nie myśleć o pracy. Ta tendencja nie jest nietypowa dla workaholików, mówi Stockwell.

„W skrajnym przypadku workaholik jest wyłącznie skupiony na pracy i spędza czas pracując i myśląc o pracy zamiast spać, spędzać czas z rodziną, ćwiczyć i realizować inne zainteresowania”, mówi Stockwell.

Wina mnie. Ale ciąża zmuszała mnie do przemyślenia workaholizmu, bo fizycznie i psychicznie nie mogłam robić tyle co wcześniej. Nauka chilla nie była łatwa, ale konieczna.

„Ciąża wymusza przekalibrowanie oczekiwań co do tego, co Twoje ciało wytrzymuje, i Twojej zdolności do angażowania się w pracę tak jak przed ciążą (donośne, podróże itp.)”, mówi Katherine Morgan Schafler, LMHC, terapeutka i pisarka z Nowego Jorku. „To nie opinia o Twoich umiejętnościach ani darach; nie ma nic wspólnego z etyką pracy ani inteligencją. Masz w sobie rosnącego człowieka, który ciska na narządy cały dzień. Rączki, nóżki i bicie serce obciążają Twój system co sekundę. Oczekiwanie, że angażujesz się w jakikolwiek aspekt życia tak jak przed ciążą – gdy dosłownie wyrabiasz innego człowieka w swoim ciele – jest po prostu nierozsądne.”

Z tą myślą, oto dziewięć sposobów, jak nauczyłam się puścić workaholizm i skupić się na cieszeniu się ciążą – i wczesnym rodzicielstwem.

1. Wprowadź medytację mindfulness

Jedną z największych rzeczy, których będziesz musiała nauczyć w rodzicielstwie – i która pomoże we wszystkich dziedzinach – jest bycie bardziej obecnym. To kluczowe we wczesnym macierzyństwie, gdy możesz być zestresowana, zmieniając pieluchy i walcząc z karmieniem piersią, a marzyć o zadaniach, w których jesteś dobra (czyli pracy!). Stockwell przypomina: „Radość i satysfakcja z małymi dziećmi tkwi w byciu obecnym.”

Jeden ze sposobów na naukę bycia obecnym to medytacja mindfulness, która pomaga w zmianie myślenia potrzebnej by „opierać się myśleniu o pracy lub nudzeniu się prostymi doświadczeniami z dziećmi”. „Najlepszy sposób na przełączenie to medytacja mindfulness lub praktyki budujące większe ucieleśnienie.”

Poleca jedną z wielu aplikacji do medytacji i start od 5 minut dziennie, by czerpać korzyści, w tym: „naukę bycia z tym, co pojawia się w chwili obecnej, i dzięki temu bycie bardziej komfortowym z byciem z innymi.”

2. Przyzwyczaj się do zwalniania

Zwalnianie i odpoczynek może być bardzo, BARDZO niekomfortowe dla nas, samozwańczych workaholików. Ale jest bardzo konkretny fizyczny wpływ ciąży – jak nudności rano czy ekstremalne zmęczenie, które sprawiło, że w I trymestrze spałam 11 godzin na noc – który często zmusza nas do uspokojenia. OK, by przyznać, że to łatwiej powiedzieć niż zrobić, mówi Stockwell.

„Odpoczywana, po prostu czerpanie chwili, czas na wąchanie kwiatów (z nogami na stole pod koniec dnia) nie przychodzi naturalnie większości kobiet w naszym społeczeństwie, które są wysoko funkcyjne, a to szczególnie dotyczy workaholiczek mam i przyszłych mam”, mówi.

Mimo to, świadome poświęcanie czasu na zwolnienie jest naprawdę ważne dla kobiet w ciąży.

„Ważne, by wykorzystać ciążę do relaksu i przyzwyczajenia się do bycia”, mówi Stockwell. „Przemieszczanie się życiem z wolniejszym stanem wewnętrznym, by ulżyć przejściu, gdy narodziny dziecka.”

3. Pracuj nad listą wdzięczności – w pewnym sensie

Często słyszy się radę, by w stresowych czasach napisać listę wdzięczności, by przypomnieć sobie, co mamy. Na mojej liście „praca, którą kocham” jest często pierwsza albo druga, ale jeśli pracuję nad puszczeniem workaholicznych skłonności, ważne jest stworzenie listy wdzięczności z INNYMI częściami życia.

„Najważniejszy sposób na radzenie sobie z tendencjami workaholickimi to nauka czerpania satysfakcji z innych części życia poza pracą: smakowanie jedzenia, ruch, czas z przyjaciółmi i rodziną i bycie samemu”, mówi Stockwell.

To może być wyzwaniem dla nas, „napędzanych chęcią doświadczania sukcesu i wyników”, ale warto pracować nad tym, by znaleźć wewnętrzne poczucie satysfakcji w przełączeniu na bycie z rodziną i przyjaciółmi.

4. Dojdź do minimum 20 minut dodatkowego snu

Kiedy po raz pierwszy wciążęnęłam, zmagałam się z potrzebą większego snu. Nie tylko musiałam ograniczyć kofeinę, ale też odkryłam, że ciało i umysł działają najlepiej, gdy śpię min. 10–11 godzin co noc. Rano zajęło mi prawie godzinę, by poczuć energię do wstania.

Oczywiście, spędzanie połowy dnia w łóżku drastycznie cięło mnie w pracy, ale to w porządku, mówi Schafler. Fakt, poleca więcej snu wszystkim kobietom w ciąży i zmagającym się z workaholizmem.

„Sen to bliskomagiczny akt regeneracji; korzyści, które daje, są nieliczalne”, mówi. „Niesamowite, ile detoxów z soków i drogich kremów próbujemy zamiast po prostu spać więcej. Nawet 20 minut więcej – świetny start.”

5. Puść mamę guilt (winę matki)

Jeśli to Twoja pierwsza ciąża (jak moja), to może nie znasz jeszcze pojęcia „mama guilt” – ale zdarza się wielu z nas. Może być szczególnie męczące dla workaholików, bo miara sukcesu w pracy zupełnie inna niż w domu.

„Jeśli matka ma małe dzieci, często zdarza się, że praca daje lepsze poczucie własnej wartości i zdolności do realizacji, podczas gdy czas z dziećmi rodzi wątpliwości i niepewność”, mówi Stockwell. „Dla kobiety, która lubi czuć się kompetentna, praca może być w krótkim terminie bardziej atrakcyjna, ale ma swoją cenę.”

Jedną rzeczą, jaką mamy mogą zrobić przed narodzinami, to puścić winę matki – zacząć pracować nad puszczeniem jakichkolwiek oczekiwań bycia idealną mamą i jednocześnie pracować tak intensywnie jak przed dzieckiem. To niełatwy proces, ale rozmowa z wykwalifikowanym terapeutą może pomóc w przejściu.

6. Rozpoznaj, gdy jesteś blisko wypalenia

Workaholicy często czują wypalenie i zmagają się z nim. To zwłaszcza prawdziwe w ciąży, bo ciało zazwyczaj nie radzi sobie z tym samym obciążeniem fizycznym i psychicznym co przed. Tak się stało ze mną – wypalenie całkowicie mnie przejęło pod koniec I trymestru.

Jeśli nie wiesz, jak wygląda wypalenie, Schafler podaje znaki: „Zasypianie w ciągu dnia, pogrożenie, zaniedbanie zdrowia, regularne jedzenie śmieci, bo nie masz czasu na zdrowe jedzenie, i ironicznie – nie tyle zależy Ci na pracy – to wszystko znaki wypalenia.”

Gdy trafiłeś w wypalenie w ciąży, może być szczególnie trudno wrócić do formy, bo potrzebujesz odpoczynku i regeneracji bardziej niż ikolwiek – zwłaszcza że „pojedyncza dedykowana godzina włożona w projekt jest zazwyczaj znacznie bardziej produktywna niż cztery godziny poświęcone temu samemu projektowi, gdy jesteś wypalony”, mówi.

Gdy poznasz znaki, możesz zarządzać nim zanim nastąpi. Propozycja Schafler?

„Skup się na zarządzaniu energią, a nie czasem”, mówi.

Jeśli potrzebujesz więcej snu – śpij więcej. Jeśli nie chcesz gotować – zamów takeaway. Zrób cokolwiek, co odzyskuje Ci energię, by wrócić do zregenerowanego ja.

7. Zacznij urlop macierzyński wcześniej

Może to brzmieć kontraindykcyjnie dla workaholiczek w ciąży, ale wzięcie trochę wolnego przed porodem naprawdę pomaga w przejściu od pracy-cały-dzień do urlopu macierzyńskiego, mówi Stockwell.

„Radzę, by zawsze, gdy to możliwe, zacząć urlop macierzyński przed rozpoczęciem porodu, by przeżyć często bolesne i skomplikowane przejście ze świadomości pracy do bycia w domu ZANIM dziecko się urodzi”, mówi. „To tworzy więcej przestrzeni na bonding i wewnętrzną przestrzzeń na przejście w macierzyństwo.”

To doświadczyła sama Stockwell. Po wcześniejszym urlopie zmagała się z „poczuciem bezużyteczności i samotności”.

„Kiedyś robiłam zakupy, pranie i pracowałam 90 h w tygodniu, a teraz zajęło mi cały dzień zakupy i pranie”, mówi. „Nie zrozumiałam, to frustrowało. Ale przekalibrowałam i tak, tak, tak cieszę się, że zrobiłam. Dzięki temu, gdy urodziła się córka, mogłam w pełni cieszyć się nią, tworzyć więź i przeżywać macierzyństwo, zamiast nakładać na to moje egzystencjalne dylematy i puszczanie znanej mi aktywności zawodowej z kilku miesięcy wcześniej. W przeciwnym razie byłoby to ogromnym rozpraszaczem i ograniczyłoby moją obecność z córką.”

8. Przedefiniuj, co znaczy bycie dobrym pracownikiem

Kiedy wciążęnęłam, było trudno przejść z idealnej pracowniczki, za którą się uważałam, na kogoś, kto zmaga się z codziennymi zadaniami przez zmęczenie, nudności i objawy ciąży. Ale to może być błogosławieństwem w przebraniu, bo daje workaholikom ok. 9 miesięcy na przedefiniowanie kim jesteśmy.

Schafler sugeruje, by przyszli rodzice pracowali nad „docenianiem, że doświadczenie rodzicielstwa pomoże Ci wzrosnąć i nauczyć się w sposób, który ostatecznie wzbogaci Twoją perspektywę jako pracownika lub szefa.”

Moment, bycie rodzicem faktycznie pomoże mi? Zdecydowanie, mówi.

„Możesz myśleć o rodzicielstwie jako o ostatecznym doświadczeniu, bo WZMACNIA Twoją zdolność do oferowania więcej, a nie zabiera”, mówi Schafler. „Jeśli Twój szef się nie zgadza, może zatrudnić 22-latka, co ma tylko czas i energię. Ale Ty jesteś pewnie lepszym wyborem. Bycie rodzicem nie zabiera zdolności do sensownego wkładu, ale wręcz DODAJE do niej.”

9. Inwestuj w relacje – i w siebie

Gdy praca jest najważniejsza w życiu, przejście do opieki nad nowym, małym człowiekiem może być wyzwaniem. Ale Stockwell przypomina: „Jakość naszego życia zależy od jakości naszych relacji, i konieczne, by matki znależły drogę bycia obecnych i czerpania radości z relacji.”

Dlatego tak ważne jest inwestowanie w relacje w ciąży i po niej.

Stockwell proponuje planowanie czasu z bliskimi i ze sobą tak, jak planuje się zadania zawodowe.

„Można to traktować niemal jak zadanie zawodowe, by być zdyscyplinowanym w realizacji planu”, mówi.

Nie bój się tego czasu, by wypróbować nowe aktywności i sposoby bycia, by odkryć, co naprawdę lubisz poza pracą. Schafler się zgadza.

„Ciąża to niesamowita szansa na eksplorację nowych sposobów pracy, lepiej pasujących do Twojej osobowości, stylu życia i celów”, mówi. „Budowanie pracy wokół stylu życia zamiast budowania stylu życia wokół pracy to jeden ze sposobów przedefiniowania tej szansy.”