• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

6 sposobów na przygotowanie starszego dziecka na przyjście drugiego dziecka

Od dnia, w którym on lub ona przyszedł/a na świat, Twoje pierwsze dziecko było centrum Twojego świata. Ma sens, więc, że dodanie nowego niemowlęcia do mieszanki nie będzie najłatwiejszą przemianą. Gdy mąż i ja podjęliśmy decyzję, by zacząć starać się o drugie dziecko, spędziliśmy sporo czasu na rozmyślaniach, czy jesteśmy gotowi. Teraz, gdy drugie jest w drodze, martwię się, jak nasza rodzina się zaadaptuje i czuję szczególny lęk, jak to może być trudne dla naszego pierworodnego.

Moje obawy nie są bezpodstawne: Według jednego badania opublikowanego w Journal of Marriage and the Family, większość pierworodnych dzieci przeżywa przejście do bycia starszym rodzeństwem jako maluchy – w wieku między 2 a 3 lat, okresu uznawanego za istotny dla społecznego i emocjonalnego rozwoju młodego dziecka. Po urodzeniu rodzeństwa, badacze znaleźli natychmiastowy negatywny wpływ na rozwój werbalny pierworodnego dziecka, a także negatywne efekty na osiągnięcia i na dostosowanie społeczno-emocjonalne przez kolejne dwa i pół roku.

Dobra wiadomość: Zmiany są tymczasowe, obiecują badacze – i są sposoby na złagodzenie zakłóceń. Zespół предположил (hipotezu), że efekty urodzenia rodzeństwa mogą być zmediowane przez „pozytywne zmiany” w środowisku rodzinnym, w tym „kompensacyjne interakcje” z członkami rodziny.

By lepiej zrozumieć, co to dokładnie oznacza, porozmawiałam z ekspertami od wychowywania, w tym mamami dwojga lub większej liczby dzieci. Poniżej znajdziesz ich porady, jak ułatwić drugiemu dziecku wejście w życie jedynego dziecka.

1. Wprowadź inne duże zmiany jak najwcześniej

Według dr Arielle Ornstein, pediatry z Northeast Medical Group Pediatrics w Rye Brook, Nowy Jork, wyprzedzenie jakichkolwiek innych dużych przejść to ważny sposób, w jaki opiekun może przygotować dziecko na nowe rodzeństwo.

Jeśli to nadal musi nastąpić, przenieś go z Twojej sypialni do własnego pokoju. Upewnij się opiekę dziecięcą. Naucz korzystania z nocnika, jeśli możesz.

Przed urodzeniem dziecka nr 2, mama z Nowego Jorku Linnea Covington mówi, że nauczła 2-latka korzystania z nocnika, by nie mieć dwoje dzieci w pieluchach.

„I przeniosłam go do łóżeczka dla malucha, by wiedział, że łóżeczko jest dla jego młodszego brata”, mówi Covington.

2. Rozmawiajcie o tym jako rodzina

Twój mały może nie znać wielu słów. Nadal nie niedoszacowuj, co rozumie. Według Kate Rope, autorki „Strong as a Mother: How to Stay Healthy, Happy, and (Most Importantly) Sane from Pregnancy to Parenthood”, nigdy nie są za mali, by wziąć udział w rozmowach o tym, co wpływa na ich życie.

„Książki to łatwy sposób na prowadzenie ważnych rozmów z dziećmi, zwłaszcza małymi”, mówi Rope.

„Mój syn kocha książki, więc pewnie przesadziłam”, mówi mama z San Francisco Elizabeth Xu. „Zaczęłyśmy czytać je dość wcześnie, gdy byłam w piątym miesiącu ciąży. Wiele z książek było nastawionych na starsze dzieci (mój syn miał 23 miesiące, gdy urodziła się siostrzenica), ale wciąż myślę, że pomogły”.

3. Opieraj się na partnerze

Naomi Lindt, mama z Asheville, Karoliny Północnej, mówi, że przed urodzeniem drugiego dziecka zawsze była rodzicem nr 1, mimo najlepszych starań męża. Urodzenie dziecka nr 2 dało okazję ich pierworodnemu, by związał relację z tatą.

„Ale było trudno dla nas wszystkich”, mówi Lindt. „Patrząc wstecz, dawałam priorytet specjalnemu czasowi mama-i-syn przed urodzeniem dziecka, ale żałuję, że nie zrobiłam odwrotnie”.

Jej sugestia: „Wyznacz specjalny czas tato-i-syn przed urodzeniem dziecka [by] umożliwić im wzrost więzi (a pan wie, że w ciąży mama potrzebuje czasu dla siebie!), i przewiduj więcej specjalnego czasu związywania z tatą po urodzeniu dziecka”.

4. Pozwól starszemu dziecku czuć się odpowiedzialnym

Maluchy chcą czuć się zaangażowanymi i odpowiedzialnymi. Więc pozwól im to czuć!

Po urodzeniu dziecka, Rope zaleca organizowanie kogoś, kto przyprowadzi starsze dziecko do szpitala. Spotkaj się z pierworodnym bez nowego niemowlęcia na kolanach, mówi. Jeśli to możliwe, poproś pielęgniarkę, dziadka lub przyjaciela, by trzymało niemowlę, gdy starsze dziecko przyjdzie, byście mieli chwilę ciszy razem przed przedstawieniem mu nowego rodzeństwa.

Po tym Rope sugeruje podarowanie starszemu dziecku prezentu „od” nowego niemowlęcia.

„Nasze nowe niemowlę podarowało starszemu bratu fajny zestaw konstrukcyjny, który mój starszy syn uwielbiał w tamtym czasie”, mówi mama z Austin, Texas, Suzanne Brown.

5. Priorytetyzuj potrzeby pierworodnego

Pierwsze kilka miesięcy po urodzeniu dziecka, eksperci zalecają promowanie pozytywnej relacji rodzeństwa przez priorytetyzowanie potrzeb pierworodnego. By nadrobić utratę uwagi mamy, miej „torbę z zajęciami” lub skrzynkę z zabawkami, z których starsze dziecko może grać tylko wtedy, gdy musisz poświęcić uwagę dziecku nr 2.

I pamiętaj, czasem Twoje noworodkie będzie musiało poczekać chwilę.

Ramsey Hootman, mama z San Francisco, przekazuje tę mądrość, którą raz usłyszała, i która, mówi, okazała się prawdziwa: „Niemowlę nigdy nie znało życia bez rodzeństwa, i płaczenie 20 sekund dłużej, gdy zaspokajasz potrzeby pierworodnego, nie zaszkodzi nikomu”.

6. Bądź przygotowany/a na bycie z dwoma niemowlakami znowu

Niezależnie od tego, co zrobisz, wszyscy zgadzają się: Oczekuj regresji. Twój nauczony do nocnika maluch może zacząć robić wypadki, na przykład, albo dawno niezależny śpiący może potrzebować więcej pomocy w uspokojeniu się w nocy.

„Nie tylko oczekuj – ale pozwól na to”, mówi Rope.

Po urodzeniu drugiego dziecka, Rope mówi, że zaoferowała pierworodnemu „czas niemowlęcy” zawsze, gdy go potrzebowała. Rope opisuje to jako codzienną szansę dla pierworodnego, by przysypnąć na kolanach mamy i cieszyć się skupieniem całej Twojej uwagi.

Podsumowując

To duża zmiana dla wszystkich. Daj sobie przysługę.

Claire Zulkey, mama z Evanston, Illinois, przypomina: „Nie ma nic, co możesz zrobić, by Twój maluch pewnie nie zbuntowałby się trochę, z zupełnie zrozumiałych powodów. Nie mówię, że to nie stinknie, gdy się stanie, ale nie bij się w głowę za to, że nie zrobiłeś/aś ‚docej’ rzeczy, by przygotować, jeśli Twój pierwszy nadal jest drażliwy”.