Mama broni „ranienia” swego wrażliwego syna, a ludzie jej podbijają

Kiedy jesteś rodzicem, przyzwyczajasz się do ludzi oferujących nieproszone porady, jak wychowywać dzieci. Ale jedna mama oficjalnie dość ma ludzi mówiące jej, jak wychowywać swego wrażliwego 4-latka. Caitlin Fladager, mama dwojga z Vancouver, stała się viralowa dzięki ognistemu postowi na Facebooku, który kontratakuje ludzi mówiące jej, by przestała „ranić” swego małego chłopca, i ma potężną wiadomość dla każdego, kto myśli, że chłopcy muszą chować swoje uczucia.

„Jestem tak zmęczona byciem mówioną, że ‚ranię’ syna” – pisze Fladager. „Odkąd go urodziłam, jest maminsnym chłopcem. Teraz, mając 4 lata, się raní? Biega płacąc do mamy. Jest chory? Chce wszystkie mamine przytulanki. Jest przeprzezmęczony i walczy ze snem? Wspinam się do łóżka z nim, aż się uspokoi. Ciągle mówi mi, że muszę pozwolić mu ‚być facetem’. Albo niech się naucz, że nie może płakać. No cóż, jestem tu, by powiedzieć, to jest gównem.”

Mama dalej wyjaśnia, że, mimo oporu innych, zawsze będzie walidować emocje dzieci i je wspierać, bo „uczę moje dzieci, że ich uczucia są ważne”.

To dotyczy syna i córki, ale mówi, że to szczególnie ważne z synem, bo chłopców tak często uczy się chować, co czują, i ona to chce zmienić.

„On jest moim dzieckiem” – mówi. „Nie jest ‚słaby’ ani gorszy za pokazywanie emocji i potrzebowanie mnie. Wychowuję go, by wiedział, że facety też mogą płakać. Facety też mogą mieć potrzeby. Facety też mogą być przytłoczeni. Może, gdyby płaczące małe chłopcy były przytulane zamiast hańbione, nie mielibyśmy tyle facetów zmagających się z empatią z emocjami.”

Post Fladager zarezonował u tylu innych mam i tatów. W mniej niż tydzień został udostępniony 29 000 razy i zebrał prawie 2000 komentarzy. Wiele z nich od innych rodziców synów, którzy w pełni popierają jej przesłanie.

„Ona go ‚hartuje’” – pisze jeden komentator o Fladager i jej synie. „Uczy go miłości i umiejętności radzenia sobie, których tylu facetów (i kobiet) smutno musiało nauczyć się jako dorośli (ja i mąż wlicznie). Uczy go zaufania i że OK jest prosić o pomoc w trudnościach. Przygotowuje go do dobrego wellnessu psychicznego. Co jest twardsze od osoby, która wie, jak prosić o pomoc we swoich walkach?”

Fladager mówi Care.com, że napływ wsparcia dla jej postu zostawił ją w szoku.

„Wiedziałam, że to zarezonuje u niektórych, ale nie wiedziałam, ile mam faktycznie czuje się źle z powodu komentarzy innych o ranieniu ich synów” – mówi. „To w rzeczywistości duży problem, i cieszę się, że wychodzi na jaw.”

Badania pokazały, że sposób, w jaki chłopcy są wychowywani, często różni się od sposobu wychowywania dziewcząt, co może mieć szkodliwe skutki dla tego, jak chłopcy doświadczają i wyrażają swoje uczucia. Badanie z 2014 r. stwierdziło, że mamy częściej prowadzą rozmowy o emocjach z córkami, co prowadzi do dorastania dziewcząt bardziej nastawionych na emocje i z wyższym poziomem inteligencji emocjonalnej niż chłopców.

Oddzielne badanie z 2011 r. wykazało, że gdy maluchy-chłopcy nie mają wsparcia rodzicielskiego w radzeniu sobie z negatywnymi emocjami, częściej stają się zamknięci i doświadczają gniewu i lęku społecznego.

„Jeśli karasz maluchy za ich gniew i frustrację lub zachowujesz się, jakby ich strachy były głupie lub wstydliwe, mogą internalizować te negatywne emocje, co może prowadzić do problemów behawioralnych, gdy dorastają” – mówi Nancy McElwain, profesor socjologii rozwoju człowieka z University of Illinois, która pracowała nad badaniem.

Gdy chłopcy dorastają, ten wzorzec tłumienia emocji może dalej negatywnie wpływać na nich. W 2017 r. University of Indiana opublikowało ustalenia, że facetzy wykazujący stereotypowo męskie zachowania – kontrola emocjonalna, dominacja, priorytet pracy, samowystarczalność, władza nad kobietami, ryzykowanie itp. – mają „gorsze zdrowie psychiczne i mniej korzystne postawy wobec szukania pomocy psychologicznej”.

Pewnie słyszałeś termin „toksyczna męskość”. Choć niektórzy myślą, że to termin ponury do mówienia, że всяка męskość jest zła, to tak naprawdę opisuje społeczne konstrukty męskości, które mogą być szkodliwe dla mężczyzn. Oczekiwanie, że mężczyźni nie powinni płakać ani pokazywać emocji, to jeden z tych szkodliwych konstruktów.

Jak jeden pisarz dla Good Men Project wyjaśnia w artykule definiującym toksyczną męskość: „Jaki jest odwrotny odpowiednik tomboy? Najczęściej używane słowo to ‚sissy’, choć są gorsze. Zamiast odznaki honoru, zachowywanie się jak dziewczynka to punkt wstydu. Chłopcy uczą się, często jako maluchy, i często od obojga rodziców, nie płakać. Muszą ‚zrobić się facetem’ długo zanim pomyślą o nazwaniu siebie mężczyznami.”

Fladager jest jedną z wielu rodziców pracujących nad zmianą negatywnych stereotypów o tym, co oznacza bycie chłopcem lub facetem, i ucząc syna, jak wyrażać się w zdrowy sposób. Fakt, że tyle innych rodziców identyfikuje się z jej postem, tylko dowodzi, jak bardzo zmiana może być potrzebna. Wszyscy mamy różne pomysły na wychowanie dzieci, ale większość rodziców chce, by ich synowie i córki czuli się tak samo kochani i wspierani, mieli równe szanse i dorastali czując się cenieni i szanowani jako jednostki. Bycie emocjonalnie dostępnym i wspierającym dla młodych chłopców to tylko jeden z sposobów, w jaki rodzice jak Fladager starają się osiągnąć te cele.

Previous:

Next: