ADHD – poradnik wiekowy: od niemowląt do nastolatków
Wiek 0-6 lat
ADHD – poradnik wiekowy: od niemowląt do nastolatków
Wczesne lata
W wieku 11 miesięcy syn Moiry Munns, Zachary, był wirwilem aktywności. "Ja sprzątałam jeden bałagan, a on już robił kolejny" – mówi Munns, prezes Attention Deficit Information Network, Inc., organizacji wspierającej ADHD w Needham, Massachusetts. "To trwało cały dzień. Gdy nauczył się chodzić, nigdy więcej nie usiadłam." Zainteresowanie Zachary wspinaczką i "brak sensu ostrożności" doprowadziło do pierwszej z wielu wizyt na SOR i ostatecznie do diagnozy ADHD w wieku czterech lat.
W swojej książce Taking Charge of ADHD: The Complete, Authoritative Guide for Parents, Russell A. Barkley, Ph.D., mówi, że potencjalne predyktory ADHD obejmują historię rodzinną niepełnosprawności, większą niż normalną liczbę powikłań w ciąży, palenie i spożywanie alkoholu przez kobietę w ciąży oraz jej złe zdrowie. Następujące objawy mogą wskazywać, że niemowlę, maluch lub przedszkolak ma ADHD:
- Silna, intensywna reakcja na stymulację
- Wysoki poziom aktywności; trudności z siedzeniem w miejscu, stały ruch
- Wymagające i uparte w swoich pragnieniach
- Niemożność zabawy z jedną zabawką lub wykonywania jednej czynności przez dłuższy czas
- Nieuwaga, negatywność i niska zdolność adaptacji do zmian
- Trudności z dzieleniem się, czekaniem i robieniem na zmianę
- Złe nawyki jedzenia i spaniu
- Poważna buntownicza postawa
Wiek 7-12 lat
Lata szkolne podstawowe
Siedzenie w ławce w klasie było niemal niemożliwe dla "Adama", zdiagnozowanego z ADHD w drugiej klasie, mówi jego mama Amy. Jego trudności ze szkołą nie skończyły się, gdy wrócił do domu.
"Nie miał papierów, książek, zadań" – mówi. "Nie mógł się skupić, a lekcje domowe zajmowały mu godziny. Milion razy przerywał, by iść do lodówki lub do łazienki."
W wieku szkolnym kładzie się na dzieci wymagania słuchania, współpracy, organizowania, podążania za instrukcjami i uwagi – czynności, które dzieci z ADHD mogą znaleźć trudnymi. Ta niezdolność do radzenia sobie ze strukturą szkoły może zakłócać uczenie się i osiągania akademickie. Dziecko z ADHD może:
- Być łatwo rozpraszane i nie potrafić dokończyć zadań lub obowiązków domowych
- Ruszać się i wręgać na ławce i chodzić po klasie
- Mówić w nieodpowiednich momentach i często wyrzucać odpowiedzi na pytania
- Być niezgrabnym i często gubić rzeczy
- Być społecznie niedojrzałym, z małą liczbą przyjaciół
Jeśli nieleczone, Russell A. Barkley, Ph.D., autor Taking Charge of ADHD, mówi, że 30 do 50 procent dzieci w wieku 7-10 lat z ADHD prawdopodobnie wykaże objawy zaburzeń behawioralnych i problemów zachowania, takich jak kłamstwo lub drobne kradzieże.
Wiek 13-18 lat
Lata nastolateckie
"Edward" nie był nadpobudliwy. Fakt, jego mama, Mary, opisuje go jako "ekstremalnie" spokojnego i cichego. Uważała, że to bardzo sprytne dziecko, ale zmagało się w szkole.
"Jego nauczyciele zawsze pisali komentarze na jego pracach: 'nie podąża za instrukcjami' lub 'ma problemy z zadaniami'" – mówi. "Był łatwo rozpraszany. Nawet jego myśli go rozpraszały."
Dopiero gdy Edward został zdiagnozowany w drugim roku liceum z ADD, które ma te same objawy co ADHD, ale bez nadpobudliwości, w końcu dostał pomoc, której potrzebował.
Badania wykazały, że dzieci zazwyczaj nie wyrastają z ADD lub ADHD. Russell A. Barkley, Ph.D., autor Taking Charge of ADHD, mówi, że gdy syndrom nie został zidentyfikowany i program zarządzania behawioru nie został wdrożony przed wiekiem przednastolatkim i nastolatkim, problemy często nasilają się. Według Barkleya:
- 30 do 45 procent otrzyma specjalną pomoc edukacyjną do końca szóstej klasy.
- 30 procent nastolatków z zaburzeniem może eksperymentować z lub nadużywać substancji takich jak alkohol i marihuana.
- 35 procent rzuca szkołę przed ukończeniem.
- Przynajmniej trzy razy więcej nastolatków z ADHD niż bez tego zaburzenia ponowiło klasę, zostało zawieszone lub wykluczone ze szkoły.
Rozpoznawanie Zespołu Nadpobudliwości Psychoruchowej z Deficytem Uwagi (ADHD) u Waszego dziecka może być trudne do ustalenia i wymaga diagnozy medycznej. Objawy zazwyczaj zaczynają się przed osiągnięciem przez dziecko 7. roku życia i trwają sześć miesięcy lub dłużej. Zauważenie objawów ADHD niekoniecznie oznacza, że dziecko ma ten zespół, więc omówcie swoje obserwacje z pediatrą.
Previous:SAT i PSAT – najważniejsze fakty w pigułce
Next:Lista kontrolna wizyty na uczelni: kluczowe pytania do przewodnika
-
Czas na brzuchu to temat trudny do przyswojenia jako rodzic. Brzmi jak ważna część rozwoju malucha – ale większość dzieci nienawidzi go z gorączką tysiąca palących słońc.Czy dzieci naprawdę potrzebują czasu na brzuchu?Wczesnych lat 90. uruchomiono in
-
Na końcu lata, gdy minęły miesiące, odkąd dzieci były w klasie, narastająca anticipacja nowego roku szkolnego może wywołać furię uczuć – od ekscytacji przez nerwowe motyle po pełny lęk. To, oczywiście, naturalne, by dzieci czuły te emocje, ale jeśli
-
Martwisz się, że Twój nastolatek pije za dużo napojów energetycznych? 30–50% młodych dorosłych regularnie sięga po te napoje nasycone kofeiną i cukrem. Skutki: od skurczów serca po niszczenie zębów. Rodzice potrzebują rozsądnych strategii. Pomóż im





