Lęk przed powrotem do szkoły jest realny. Oto jak pomóc dzieciom go przezwyciężyć
Na końcu lata, gdy minęły miesiące, odkąd dzieci były w klasie, narastająca anticipacja nowego roku szkolnego może wywołać furię uczuć – od ekscytacji przez nerwowe motyle po pełny lęk. To, oczywiście, naturalne, by dzieci czuły te emocje, ale jeśli Wasze dziecko doświadcza skrajnego stresu, ważne jest zrozumienie przyczyny i pomoc w przejściu przez to.
Ogólnie dzieci boją się jednej rzeczy, wyjaśnia Adelle Cadieux, Psy.D., psycholog dziecięcy w Spectrum Health Helen DeVos Children’s Hospital: “Lęk przed nieznanym jest przyczyną główną większości lęku. To tak dla każdego, nawet dorosłych. I niektóre dzieci są po prostu naturalnie bardziej nerwowe, więc przejścia jak powrót do szkoły będą dla nich trudniejsze.”
Lęk przed nieznanym może nasilać się w punktach przejściowych w karierze szkolnej dziecka, zauważa Ana Jovanovic, licencjowana psychoterapeutka z ParentingPod, internetowym zasobem dla rodziców na temat zdrowia psychicznego i dobrostanu.
“Ważne przejścia, takie jak ida do pierwszej klasy, początek szkoły średniej lub początek liceum mogą budzić lęk u wielu dzieci,” mówi Jovanovic. “Jeśli pomyślicie o tym, wkraczanie do nowego środowiska, w którym nie jesteście pewni, jak dokładnie się w nim ustawić, może być trudne nawet dla dorosłych.”
Kelly Kamenetzka, mama trojga z Los Angeles, potwierdza to w przypadku swojego 7-latka syna, który rozpoczął pierwszą klasę w tym roku.
“Był znervozowany przez nieznane ogólnie – nowa nauczycielka, nowe miejsce, nowi dzieci, których jeszcze nie poznał,” mówi. “Więc ustaliliśmy czas na wizytę w szkole, spotkanie z nauczycielką, zobaczenie klasy wcześniej.”
Lęk może uderzać starsze dzieci tak samo mocno.
“Moja najstarsza idzie do gimnazjum w przyszłym roku, i już teraz martwi się o szafkę, zapamiętanie kombinacji i zmianę klas,” mówi Malori Avery, mama trojga z Peoria, Illinois. “Powiedziałam jej, że będziemy mieli dużo czasu tydzień przed szkołą, by zorganizować szafkę i przejść się, by wiedziała, gdzie są jej klasy.”
Oto typowe stresory powrotu do szkoły, z jakimi mierzą się dzieci, i to, co rodzice mogą zrobić, by ulżyć ich zmartwieniom.
1. Lęk rozdzielania
Dzieci w klasach K-3 są szczególnie narażone na stres związany z byciem oddalonym od rodzica lub opiekuna przez dzień szkolny. To znane też jako lęk rozdzielania.
“[Ta grupa wiekowa] ma trudności z powrotem do szkoły, bo była opiekowana w domu w sposób, który nie zachęca do niezależności i samowystarczalności,” mówi dr Jeanette Raymond, psycholog kliniczny i terapeuta rodzinny w Los Angeles. “Będą nawigować obszar między zależnością a pewnym samodbaniem.”
Warto też zauważyć, że to rodzaj stresora powrotu do szkoły, z którym dzieci niekoniecznie chętnie się dzielą. Raymond mówi, że pracując z rodzinami zeszłej jesieni, dowiedziała się, że niektóre dzieci „były zbyt przerażone, by powiedzieć rodzicom, że martwią się o to, że rodzice im brakują. Lęki dzieci w ogóle nie dotyczyły szkoły – dotyczyły rozdzielania się od rodziców”. Wskazuje, że „dzieci dba o rodziców emocjonalnie w sposób, którego rodzice nie są świadomi.”
Co możecie zrobić: Modelowanie zdrowych sposobów radzenia sobie z rozdzieleniem jest kluczem do adresowania tego lęku, zauważa Christie Jenkins, licencjowana profesjonalna doradcza kliniczna (LPCC) i członek kadry Walden University.
“Szanieżcie uczucia Waszego dziecka, ale pomóżcie im rosnąć bez Was,” mówi. “Gdy wrócą ze szkoły, powiedzcie im, jak dobrze poradziły sobie, i wydzielcie czas na spędzanie z dzieckiem, robiąc takie rzeczy jak malowanie, gra w grę lub oglądanie ulubionego programu razem.”
2. Adaptacja do nowego środowiska i społeczności
Niezależnie od tego, czy dziecko zaczyna szkołę po raz pierwszy, zaczyna nową szkołę lub idzie do nowego systemu szkolnego po przeprowadzce, może doświadczyć lęku wokół tego, jak życie społeczne się rozwinie i jak będzie wyglądać.
“Lęki mogą obejmować: jak zdobyć przyjaciół, czy inni mnie polubią – w skrócie nie wiedzenie, jakie będą nowe doświadczenia,” mówi Cadieux.
Co możecie zrobić: By złagodzić ten stresor, Cadieux zaleca:
Rodzice uczestniczą w dniach otwartych szkoły lub spotkaniach z nauczycielami.
Jeśli szkoła nie oferuje tego, porozmawiajcie ze szkołą lub nauczycielem o tym, by Wasze dziecko spotkało nauczyciela, zobaczy klasę lub pospaceruje po szkole.
Porozmawiajcie z dzieckiem o tym, jak może wyglądać pierwszy dzień i jak będzie po kilku dniach lub tygodniach, by pomóc im zobaczyć, że na początku będą pewne nieznane.
Stamtąd wyjaśnijcie, że w miarę trwania szkoły, nauczą się i przyzwyczają do wszystkich nowych doświadczeń.
Kamenetzka mówi, że jej syn nauczył się w grupie umiejętności społecznych, by przynieść mały trik magiczny, książkę z żartami dla dzieci albo „coś, by zainteresować innych dzieci, co byłoby łatwym łamaczem lodu” do szkoły, jeśli był znervozowany o zdobywanie przyjaciół lub miał problem z zmieszaniem się z innymi dziećmi.
Zauważyła też, że szkoła syna była bardziej niż chętna, by ustawić go z przewodnikiem rówieśnika.
“Poprosiliśmy szkołę, czy mogliby sparować go z kumplem, który znał zasady, i zrobili to,” mówi. “Zapewnili, że siedział obok tego chłopca w klasie i na lunchu. Był jak osobisty ambasador mojego syna w szkole.”
3. Strachy przed rówieśnikami
“Interakcje z rówieśnikami, wybory przyjaciół, aktywności i randki mogą przyczyniać się do znaczącego lęku,” mówi Cadieux.
Kiedykolwiek do piątej klasy, te lęki są szczególnie nasilone, według Raymond.
“Te dzieci są bardziej skupione na zmianach w grupie rówieśników,” mówi Raymond, które obejmują obawy takie jak:
Czy będę miał tych samych przyjaciół?
Czy usiądziemy obok siebie w klasie?
Czy inni będą starać się być lepsi?
Czy będą problemy wokół sportu i życia szkolnego?
Czy będę lub nie będę ulubieńcem nauczyciela?
Czy będę miał odpowiedni sprzęt techniczny?
Czy będę nosić „modne” ubrania i akcesoria?
Te kwestie mogą „złamać ich emocjonalną stabilność”, mówi Raymond.
Avery mówi, że jej 8- i 11-latki córki są szczególnie zmartwione o modę na czasie.
“Moje dzieci zawsze martwią się o to, by mieć fajny garderobę,” mówi. “Problemy pierwszego świata! Ale to wszystko, co słyszę przed rozpoczęciem szkoły. „Tak i Tak ma dżinsy z Buckle/Hollister/American Eagle.” „Tak i Tak ma torebkę Coach lub buty Nike.””
W trakcie przejścia do szkoły średniej, problemy związane z dojrzewaniem i tożsamością mogą napalić strachy wokół interakcji z rówieśnikami, również.
“Dziewczyny mogą zaczynać miesiączkę, i wiele będzie się bać, że koledzy się dowiedzą, będą drwić, itd.,” mówi Raymond. “Chłopcy są wyzwani, by być śmiałościwi wobec przeciwnych płci. Dzieci, które są gejowskie lub transpłciowe, mogą mieć szczególnie trudny czas z powrotem do szkoły, zwłaszcza jeśli nie wyszły do rodziców.”
Co możecie zrobić: Raymond zaleca otwartą komunikację i interakcję wokół tych tematów, próbując następujących:
Porozmawiajcie z dziećmi o Waszych własnych doświadczeniach w szkole.
Zróbcie ćwiczenia ról, w których przejmujecie role rówieśników, o których Wasze dzieci się martwią.
Zachęcajcie dzieci do wyobrazania sobie, jak będzie wyglądać szkoła i interakcje z rówieśnikami.
Niech dzieci reflektują nad swoimi obawami w prywatnych przestrzeniach, jak dzienniki lub eseje fotograficzne, które mogą być obejmujące i uspokajające.
Przećwiczcie, jak radzić sobie z każdym z problemów, które dzieci zgłaszają.
“Przećwiczenie tych scenariuszy buduje pewność siebie, a akt wyobrazania i ćwiczenia często usuwa stresory, bo wprowadzenie ich do rzeczywistego świata sprawia, że są mniej stresujące niż ukryte w głowach,” mówi Raymond. “Rodzicy nie powinni drążyć ani eksponować lęków dzieci, bo to tylko je upokarza i pogarsza sprawy.”
4. Jazda autobusem
Młodsi dzieci lub ci uczęszczający do nowej szkoły są szczególnie podatni na lęk związany z dojazdem autobusem do szkoły, biorąc pod uwagę, że to nieznane.
“To może być stresujące, bo dzieci mogą mieć długie przejazdy autobusem z innymi uczniami, z których niekoniecznie są przyjaciółmi i z uczniami w różnych wiekach,” mówi Cadieux.
Co możecie zrobić: Istnieje kilka sposobów, by uspokoić Wasze dziecko co do jego codziennego „dojazdu”, a Cadieux szczególnie zaleca:
Jeśli Wasze dziecko nigdy nie jechało autobusem, porozmawiajcie z nim o tym, czego może się spodziewać.
Pomóżcie dziecku zidentyfikować rodzeństwo, przyjaciela lub sąsiada, który też będzie w aucie i może dać wsparcie.
Zidentyfikujcie aktywności do zrobienia w aucie, zwłaszcza jeśli to długa trasa.
Porozmawiajcie z nauczycielem i kierowcą autobusu o obawach i zbudujcie relację z nimi, by też mogli wspierać Wasze dziecko w jeździe autobusem.
5. Przemoc szkolna (bullying)
Choć dzieci mogą martwić się o przemoc szkolną nawet przed doświadczeniem jej, to zazwyczaj lęk wynikający z przeszłych doświadczeń.
“Uczniowie, którzy doświadczyli przemocy szkolnej w przeszłości, mogą mieć lęk przy powrocie do szkoły i konieczności ponownego radzenia sobie z nią,” mówi Cadieux, wskazując, że doświadczenie to „może mieć znaczący wpływ na samoocenę i zdrowie psychiczne”.
Co możecie zrobić: „Opracujcie plan z dzieckiem i szkołą, co dziecko może zrobić, jeśli wystąpi przemoc szkolna i jak szkoła zareaguje”, mówi Cadieux.
Trudno zapobiec przemocy szkolnej w pierwszej kolejności, ale możecie przejść przez to, jak będziecie proaktywnie do niej podchodzić, gdy wystąpi.
“Nie zawsze możemy zapobiec, by nasi stali się celami w szkole, ale możemy im pomóc z ich reakcją na przemoc szkolną,” mówi Jenkins, która też zwolennikuje posiadanie planu. “Powiedzcie dziecku, by powiedziało zaufanemu dorosłemu w szkole. Gdy dziecko wróci do domu, porozmawiajcie z nim o tym, co się wydarzyło i jak możecie pomóc w domu.”
Jak radzić sobie z trwałym stresem związanym ze szkołą
Jeśli te lub inne lęki nadal ciążą na Waszym dziecku, gdy szkoła już się zaczęła, dobrze zrobicie, porozmawiając z ich nauczycielami i dyrektorem szkoły, mówi Cadieux.
“To pomocne dla nich, by byli świadomi, i mogą być sposoby, by uczynić środowisko szkolne bardziej komfortowym dla Waszego dziecka,” mówi.
A jeśli lęk stanie się ciężki, możecie chcieć porozmawiać z pediatrą dziecka i rozważyć terapię rodzinną.
“Terapia może pomóc Waszemu dziecku nauczyć się, jak radzić sobie ze stresem,” mówi Cadieux. “Te uczucia często wychodzą jako problemy behawioralne: skrajny gniew, drażliwość i bunt.”
Ale terapia może pomóc i dzieciom, i rodzicom nauczyć się, jak najlepiej radzić sobie.
Previous:Na ławce w parku: Wskazówki niany do znajdowania i trzymania „tej jednej” (idealnej rodziny)
-
Z USA stojącymi przed pandemią globalną i nietrwałą gospodarką, 2020 r. wydaje się szczególnie kluczowym rokiem wyborczym większości Amerykanom. Wedle ankiety Gallup z końca kwietnia, 56% dorosłych mówi, że jest bardziej entuzjazmatyczne o głosowani -
Nie da się zaprzeczyć, że dzieci coraz bardziej są świadome globalnego kryzysu klimatycznego. Widzimy to w inspirujących momentach, jak oglądanie „szkolnej wojowniczki klimatycznej” Grety Thunberg wcielającej się w światowe spojrzenie, jak i w niepok -
Wciąż widziałam, jak wszyscy zachwycają się tą magiczną kremem Tubby Todd, więc zdecydowałam, że muszę osobiście sprawdzić ten cudowny eliksir. Ten krem zawiera roślinne ekstrakty, takie jak jojoba, wosk pszeli i chryzantema, oraz wiele innych składn
