Adwokacja w edukacji specjalnej: dziewięć zasad
Zasada pierwsza
Adwokacja w edukacji specjalnej: dziewięć zasad
Ponieważ stawki są tak wysokie, trudno rodzicom dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi o spokojną i obiektywną adwokację za usługami edukacyjnymi i powiązanymi, których ich dzieci potrzebują. Mimo to, spokój, obiektywność i trzecia cecha – cierpliwość na długą metę – to najważniejsze narzędzia rodziców w skomplikowanym i często frustrującym procesie. W trakcie tego procesu oto kilka zasad, które okazały się pomocne.
Zasada pierwsza: Zbuduj wiarygodny zespół wokół swojego dziecka
Pierwszym krokiem do zbudowania wiarygodnego zespołu jest znalezienie niezależnych oceniających, którzy pomogą Ci zrozumieć i adwokować za Twoim dzieckiem. Inni członkowie zespołu wsparcia mogą obejmować wyszkolonego adwokata edukacyjnego, który pomoże Ci zrozumieć kroki proceduralne i przemyśleć strategie, a także weźmie udział w spotkaniach i pomoże Ci presenting your case. (Jako ogólna zasada, ekspert oceniający nie powinien być jednocześnie Twoim adwokatem; umiejętności są inne, a oceniający jest bardziej wiarygodny, jeśli może po prostu komentować jako ekspert w potrzebach Twojego dziecka.)
Upewnij się, że znajdziesz adwokata z doświadczeniem i rozsądkiem, by pomóc Ci współpracować skutecznie i partnersko z systemem szkolnym, a nie wejść w to z wszystkimi działającymi od razu. Również pomocne jest nawiązanie kontaktu z rodzicami innych dzieci z podobnymi niepełnosprawnościami w i poza Twoim okręgiem szkolnym – grupami, od których możesz otrzymywać zarówno wsparcie emocjonalne, jak i informacyjne w trakcie adwokacji.
Zasada druga
Zasada druga: Poznaj regulamin
W każdym stanie istnieją zapisane zasady i regulaminy opisujące zarówno treść praw ucznia do usług edukacyjnych i powiązanych, jak i procedury, jakich trzeba użyć, by je uzyskać. Przeczytaj je! Zazwyczaj można je uzyskać z lokalnego systemu szkolnego, departamentu edukacji stanu, grupy adwokackiej lub lokalnej biblioteki. (Oprócz zwykłych bibliotek, zazwyczaj są biblioteki w sądach, które powinny mieć kopie przepisów i praw stanu.) Zużyta kopia regulaminu edukacji specjalnej to użyteczne narzędzie, by mieć pod ręką na spotkaniu ZESPOŁU. Sygnalizuje przedstawicielom szkoły, że podejmujesz to poważnie i znasz zasady.
Dla dzieci zbyt młodych na uprawnienie do usług edukacji specjalnej, rodzice powinni sprawdzić programy wczesnej interwencji. Znowu są zapisane zasady i regulaminy, z którymi rodzice powinni się zapoznać. Choć procedury odwoławcze w systemie wczesnej interwencji są zazwyczaj luźniejsze niż w edukacji specjalnej, znanie standardów i dostępnych kroków jest kluczowe dla skutecznej adwokacji.
Zasada trzecia
Zasada trzecia: Nie polegaj zbyt bardzo na regulaminie
Regulaminy edukacji specjalnej zawierają wiele szczegółowych wymagań: terminy, wymagania powiadomień, zasady kto powinien uczestniczyć w spotkaniach ZESPOŁU, kto powinien oceniać uczniów itd. Silny adwokat zna te wymagania, ale unika stawiania formy nad treścią. Przestrzeganie litery prawa jest mniej ważne w długim terminie niż satysfakcjonowanie potrzeb edukacyjnych dziecka. Zazwyczaj sędziowie ds. postępowań są bardziej zainteresowani treścią IEP i tym, czy proponowane miejsce może dostarczyć odpowiednie usługi, niż karaniem systemów szkolnych za naruszenia proceduralne, które nie poważnie wpływają na jakość programu dziecka. Linia dolna: bądź gotowy dać systemowi szkolnemu rozsądną przymrozę w sprawach proceduralnych, podczas gdy firmowo i stale dążysz do programów i usług jakościowych.
Ostrzeżenie: będąc rozsądnym w kwestii przełamań terminów i podobnych, upewnij się, że spotkania, oceny i inne kroki odbywają się wystarczająco wcześnie w roku szkolnym (najlepiej wiosną roku przed rokiem szkolnym w kwestii), by proces posunął się w kierunku akceptowalnego IEP lub postępowania, by rozwiązać spory.
Zasada czwarta
Zasada czwarta: Ustal priorytety swoich spraw
W życiu każdego ucznia niektóre potrzeby i sprawy wymagają większej uwagi niż inne. Rozumną adwokację stanowi zrozumienie hierarchii ważności każdej z potrzeb dziecka i które usługi lub elementy programu można pogodzić, by osiągnąć większy cel. Jeśli chcesz, by system szkolny zapłacił za umieszczienie zewnętrzne, czy jesteś gotowy zapewnić transport lub opłacić jakąś dodatkową usługę niedostępną w umieszczieniu zewnętrznym, by uregulować spór? Oczywiście odpowiedź na te pytania zależy od siły Twojej sprawy, jak pilne są potrzeby, Twojej sytuacji finansowej i innych czynników. Jednak zrozumienie priorytetów i gotowość do rezygnacji z czegoś często pomaga rozwiązać sprawę i zachować relację między systemem szkolnym a rodziną.
Zasada piąta
Zasada piąta: Udostępniaj wszystkie informacje
Rodzice (i niektórzy oceniający) czasem czują, że nie powinni dostarczać niezależnych ocen lub innych informacji uzyskanych we własnym koszcie systemom szkolnym. To zazwyczaj błąd. Najczęstsze powody, dla których rodzice zatrzymują informacje:
- Myślą, że będą w lepszej pozycji, by argumentować za alternatywnym programem, jeśli system szkolny nie zrobi kompetentnej pracy – bardziej prawdopodobny wynik, jeśli system szkolny nie otrzymuje wskazówek od ekspertów rodziców.
- Myślą, że informacje zmniejszą ich szanse na osiągnięcie celu, bo zawierają inne rekomendacje niż te, które chcą rodzice, lub bo zawierają informacje, których system szkolny mógłby użyć, by uniknąć dostarczania usług.
Jako zasada, zalecam, by rodzice udostępniali wszystkie informacje tak szybko, jak są dostępne. Jeśli spór z systemem szkolnym przejdzie do postępowania sądowego, system szkolny najprawdopodobniej uzyska kopie jakichkolwiek pisanych informacji, które wcześniej zatrzymałeś, przez formalny proces „uznawania dowodów”. Jeśli dokument zatrzymany wcześniej zawiera informacje, które mogłyby pomóc systemowi szkolnemu napisać lepsze IEP, sędzia prawdopodobnie orzeka, by system szkolny otrzymał szansę na zmianę programu, by uwzględnić nowe informacje. Jeśli dokument zawiera informacje szkodliwe dla pozycji rodziców w sprawie, szkoda będzie większa, bo informacje nie zostały udostępnione w normalnym przebiegu. Próby umieszczenia szkodliwych informacji w mniej szkodliwym kontekście brzmią fałszywie w tak późnym terminie.
Czasem dokument zawiera prywatne informacje rodzinne, których rodzice nie chcą dzielić z personel szkoły. Jeśli informacje nie są istotne dla potrzeb edukacyjnych i powiązanych dziecka, może uda się przekonać autora dokumentu do jego wersji bez tych informacji. W przeciwnym razie musisz zbalansować ryzyka niedostarczania informacji ze szkodą lub wstydem, jaki może nastąpić przy ich udostępnieniu. Jeśli zdecydujesz się podać informacje, dobrym pomysłem jest dołączenie listu'accompagnement podkreślającego poufność dokumentu i proszącego o użycie informacji tylko w ściśle niezbędnym zakresie do planowania i dostarczania usług dziecku.
Zasada szósta
Zasada szósta: Dokumentuj wszystko i zachowuj wszystkie dokumenty
Powinieneś udokumentować każdą ważną komunikację lub wydarzenie. Oznacza to:
- Po ważnej rozmowie lub spotkaniu napisz list, np.: „Dziękuję za rozmowę/spotkanie dzisiaj o potrzebach mojego syna/córki. Rozumiem, że zgodziłeś się na [czegoś] do [daty]. Proszę daj mi znać natychmiast, jeśli moje zrozumienie nie jest precyzyjne.”
- Prowadź dziennik (zeszyt spiralny dobrze działa) wszystkich rozmów telefonicznych i osobiście oraz innych kluczowych wydarzeń, które mówią coś o potrzebach dziecka lub opcjach usług/programów lub demonstrują coś o reakcji szkoły na te potrzeby.
- Rób doskonałe notatki na każdym kluczowym spotkaniu, zwłaszcza na spotkaniach ZESPOŁU. Najlepiej mieć kogoś z Tobą, którego jedynym zadaniem jest to, by ani Ty, ani nikt, kto musi grać aktywną rolę na spotkaniu, nie był rozpraszany notowaniem. Spotykania można nagrywać na taśmę, ale z uwagi na trudności z transkrypcją, notatki są zazwyczaj najlepszym zapisem.
- Upewnij się, że masz wszystko, co ma system szkolny. Okresowo przeglądaj dokumenty ucznia prowadzone przez system szkolny i uzyskaj kopie dokumentów, których nie masz.
- Zachowuj wszystkie dokumenty w porządku chronologicznym. Nie pisz notatek na nich, bo mogą być użyte jako dowody w postępowaniu. Użyj samoprzylepnych karteczek, jeśli chcesz coś podkreślić.
Zasada siódma
Zasada siódma: Zrozum najmniej restrykcyjne środowisko
Prawo edukacji specjalnej wymusza, by usługi były dostarczane w najmniej restrykcyjnym odpowiednim środowisku, co oznacza ogólnie ustawienie najbliższe programowi ogólnoustawiającemu, w którym Twoje dziecko może efektywnie postępować z lub bez dodanych wsparć i zasobów. Najczęściej oznacza to, że musisz wyczerpać rozsądne możliwości programów i usług w społeczności lokalnej, zanim będziesz miał rozsądną szansę argumentować za inną alternatywą. Jednak jeśli masz bardzo silną radę opartą na osobistej wiedzy eksperta o programie systemu szkolnym, że byłby nieskuteczny lub gorszy, możesz czasem ryzykować, nie próbując programu przed przejściem do postępowania.
Zasada ósma
Zasada ósma: Nie myl konfliktów osobowości z prawdziwymi problemami
Spór między rodzicami a pracownikami systemu szkolnym o to, jakich usług dziecko potrzebuje, może wywołać to, co najgorszego w ludziach. Jednak rodzic nie może pozwolić na rozpraszanie się przez złe maniery nauczyciela ani administratora, ani pozwolić, by własny gniew wybuchł w niegrzeczność. Pamiętaj, że prawdziwym problemem w każdej sprawie jest to, czy rzeczywiste usługi w klasie są wystarczające, by umożliwić dziecku postęp edukacyjny, i czy dostawcy usług są wykwalifikowani do ich dostarczania, a nie to, czy przedstawiciele szkoły traktują Cię z cywilnością. Często pomaga postawić się mentalnie w butach administratora i/lub nauczyciela i zrozumieć ich agendy. Na przykład, administrator edukacji specjalnej musi odpowiadać nie tylko na potrzeby dzieci i rodziców, ale też na wymogi superintendentów, komisji szkolnych, nauczycieli i innych dostawców usług. Zwykły nauczyciel, który wstąpił do zawodu z energią, kreatywnością i miłością do dzieci, mógł zostać wypalony latami nauczania coraz większych klas, w tym dzieci ze złożonymi potrzebami specjalnymi, bez odpowiedniego wsparcia lub szkolenia.
Zasada dziewiątaZasada dziewiąta: Rozważ, jak każdy krok wyglądałby dla bezstronnego decydenta
Rozważ, jak każda akcja, którą Ty lub Twój system szkolny podejmiecie, wyglądałaby, gdyby pewnego dnia była opisana sędziemu ds. postępowania, który decyduje o specjalnym planie edukacyjnym Twojego dziecka. Ta zasada podlega wszystkim innym: chcesz, by sędzia widział, że udostępniłeś informacje, traktowałeś personel szkoły z uprzejmością, wybrałeś wiarygodnych ekspertów, spróbowałeś wszelkie rozsądne opcje, jakie zaproponował system szkolny, i używasz systemu postępowania, by dążyć do naprawdę ważnych usług, a nie do walki o drobne sprawy lub naruszenia proceduralne, które nie poważnie wpływają na jakość programu dziecka.
-
Poszukiwanie pracy to wyzwanie. Czasami znajdujesz świetną ofertę od razu, a czasem trwa to długo. Poza tym jesteś zajęty i trudno poświęcić cały czas na szukanie. W Care.com chcemy pomóc Ci znaleźć dopasowanie jak najszybciej. Oto osiem wewnętrznych -
W pierwszych 18 miesiącach dziecko nieustannie bruzdzi. To część nauki języka. I przyjdzie więcej słów. Oto co jeszcze możesz się spodziewać w rozwoju mowy w tym wieku. Pewnie przewidujesz i rozumiesz większość komunikatu malucha, nawet jeśli inni -
Nie da się zaprzeczyć, że pracujące mamy tracą część cennego czasu ze swoimi dziećmi – a czasem nawet pierwsze kroki czy słowa – gdy są w pracy. Ale to nie oznacza, że nie możesz tak samo silnie powiązać się z małym. Według Departamentu Pracy USA, 70
