• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Czy Twoje dziecko ma nadwagę?

Pediatrzy oceniają wzrost i budowę ciała dzieci za pomocą standaryzowanych wykresów centylowych i wskaźnika masy ciała (BMI). Wykresy centylowe pokazują, czy dziecko mieści się w normie wzrostu i wagi dla swojego wieku. Dzieci, których waga lub wzrost przekracza 85. centyl lub jest poniżej 5. centyla, powinny zostać zbadane przez lekarza, by ustalić, czy dalsza diagnostyka jest potrzebna. Pediatrzy obserwują też wahania wagi dzieci, które mogą oznaczać, że coś się zmieniło i postawiło je na drodze do nadmiernego przytywania.

Wskaźnik masy ciała to obliczenie wagi dziecka względem wzrostu. BMI powyżej 85. centyla oznacza nadwagę, podczas gdy dzieci powyżej 95. centyla uważane są za otyłych, co zwiększa ich ryzyko chorób przewlekłych, takich jak choroby serca i cukrzyca. Próg centylowy definiujący otyłość skrajną to 120% 95. centyla. Jeśli BMI dziecka mieści się między 85. a 95. centylem, nadmiar wagi może być tłuszczem lub mięśniami. Wykresy centylowe i BMI opowiadają tylko część historii, bo żadna z metod nie mierzy tkanki tłuszczowej. Dzieci i młodzież szczególnie atletyczni z niezwykle mięśniastymi lub chudymi budowami mogą mieć wysokie BMI bez nadmiaru tłuszczu ani otyłości. W niektórych klinikach otyłości aż 10–15% dzieci wpada do tej kategorii. Pamiętaj też, że istnieją drobne różnice między dziećmi afrykanńsko-amerykańskimi i białymi: przy tym samym BMI, dzieci i nastolatkowie afrykanńsko-amerykańscy mają tendencję do większej masy mięśniowej i kostnej i mniejszej tkanki tłuszczowej. Mniej więcej wszystkie dzieci i młodzież z BMI powyżej 95. centyla mają za dużo tkanki tłuszczowej, niezależnie od pochodzenia lub mięśniistości.

Niektórzy rodzice zastanawiają się, jak możliwe, że 17% dzieci w wieku 2–19 lat jest otyłych, skoro tylko 5% populacji powinno mieć BMI powyżej 95. centyla. Wykresy BMI oparte były na badaniach dzieci i młodzieży przed 1988 rokiem, gdy mniej młodych było otyłych. Wtedy tylko 5% dzieci i młodzieży było otyłych.

Jeśli Twoje dziecko ma nadwagę, bo jej budowa ciała jest większa, uspokój ją, że nadmiar wagi to nie tłuszcz, i zachęcaj do aktywności fizycznej, by utrzymać tonus mięśni. Również bądź aktywnie zaangażowany w dyskusje z pediatrą i dzieckiem o wadze dziecka. By zapobiec niepokojom o wielkość ciała, rodzic i dziecko muszą zaakceptować typ budowy dziecka. Inni członkowie rodziny mogą mieć podobną budowę. Jeśli nieprawidłowo skupiasz się tylko na wadze i denerwujesz dziecko, by schudło, może rozwinąć zniekształcony obraz ciała i ryzykować chorobą odżywiania. Szacuje się, że 70–80% dziewczyn postrzega się, czy słusznie czy nie, jako zbyt grubych. Eksperci ostrzegają, że błędne postrzeganie wizerunku ciała może częściowo napędzać obecną epedię otyłości, z nieodpowiednim odchudzaniem i subsequentnym efektem jojo.

Wybierz szczęście

Wielu nastolatków, zwłaszcza dziewczyn, staje się głęboko nieszczęśliwych, gdy zdają sobie sprawę, że nigdy nie będą miały sylwetki top modeli ani zarabiać miliony jako gwiazdy filmowe.

Pomóż swojej córce czuć się komfortowo z tym, kim jest. Uspokój ją, że prawdziwa piękność to więcej niż skóra. Pomóż jej rozwijać umiejętności i talenty i podkreślaj jej atrybuty pozytywne. Zaoferuj jej kobiece role models, które najlepiej wykorzystały swoje talenty, osiągając cele intelektualne i humanitarne lub wychowując zdrowe, zrównoważone dzieci, zamiast handlować swoim wyglądem dla powierzchownego sukcesu.