Wyzwanie alergii na sezam – confessions of a hummus-hater

Hummus jest wszędzie: w lunchboxach, na imprezach, w delikatesach. Ten kremowy czosnkowie pasta, do której pasuje prawie wszystko. Ja go nienawidzę. To jedzenie przypomina mi o groźnej dla życia alergii mojego syna na sezam.

Miał 14 miesięcy, gdy spróbował hummus po raz pierwszy – i po trzech minutach zażył pierwszy anafilaktyczny szok.

Jeśli istnieje "miesiąc miodowy" z alergią pokarmową, to my w nim jesteśmy. Przez kilka lat syn chodził do żłobka, gdzie wszystkie posiłki przygotowywano na miejscu, a ubrażeni przedszkolaki z umytymi rękami jeli tylko to, co dostawano im przy zsterylizowanych stołach. Takie "kraj bańkowy" trzymało naszego czteroletniego w bezpieczeństwie. Ale szkoła się zbliża, a na każdej liście pomysłów na drugie śniadanie hummus z warzywami nieodłącznie lideruje. Wygląda na to, że hummus jest nowym masłem orzechowym.

Mam rok przed przedszkolą, by pogodzić się z tym "demonem pastą". Dla mnie zawiązanie przymierza z alergenem to nauka zarządzania ryzykiem ekspozycji w różnych środowiskach. Mimo zawodowego wykształcenia w żywieniu, wyzwanie wciąż mnie przytłacza. Mój plan: polegać na tych samych zasobach i wsparciu, co dotychczas. Rodzina, znajomi, koledzy – którzy słuchają bez oceny – to moja deska ratunku. Doświadczone rodziny z alergiami to moi bohaterowie. Przez Food Allergy Canada poznałam genialne strategie życia z alergią w każdym wieku. Jako osoba typu "brak planu to plan porażki", korzystałam z gotowych planów anafilaksji.

Siedzenie po drugiej stronie stołu – jako mama dziecka z alergią, a nie dietetyk – jest znacznie bardziej niepokojące, niż wyobrażałam. Ale uczę się przestać obsesjiwnie myśleć "co by gdyby" i skupić się na "jak to zrobić".

Jakie strategie stosowaliście, by chronić swoje alergiczne dzieci w szkole?

Ten wpis napisała Stephanie Suski, dietetyk z HealthLink BC. Dzieli się doświadczeniem z alergią… z drugiej strony bariery – jako matka. Dziękujemy za gościnnie blogowanie, Stephanie!