10 zaskakujących powodów, dla których dzieci się niegrzecznie zachowują (i jak na to zareagować)
Dzieci wykorzystują swoje zachowanie, by pokazać, co czują i myślą. Często komunikują w ten sposób rzeczy, których nie potrafią wyrazić słowami. Przy wyborze strategii dyscypliny warto rozważyć możliwe przyczyny leżące u podstaw problematycznego zachowania.
Chcą przyciągnąć uwagę
Kiedy rodzice rozmawiają przez telefon, spotykają się z przyjaciółmi lub rodziną albo są inaczej zajęci, dzieci czują się wykluczone. Wypadanie w hysteryczkę, narzekanie lub uderzanie rodzeństwa to sprawdzone sposoby na przyciągnięcie uwagi.
Nawet jeśli jest to uwaga negatywna, dzieci wciąż po niej tęsknią. Ignorowanie negatywnych zachowań i chwalę za te pozytywne to jeden z najlepszych sposobów radzenia sobie z poszukiwaniem uwagi.
Podражаją innym
Dzieci uczą się zachowań przez obserwację innych. Niezależnie od tego, czy widzą niegrzecznego rówieśnika w szkole, czy kopiują coś z telewizji – powtarzają to, co widzą.
Ogranicz ekspozycję dziecka na agresywne zachowania w telewizji, grach wideo i w rzeczywistości. Bądź modelem zdrowych zachowań, by nauczyć dziecko właściwego postępowania w różnych sytuacjach.
Testują granice
Gdy ustalisz zasady i mówisz dzieciom, czego nie wolno im robić, często chcą sprawdzić, czy mówisz poważnie. Testują granice, by dowiedzieć się, jakie będą konsekwencje ich przekroczenia.
Ustal jasne granice i konsekwentnie stosuj konsekwencje. Jeśli dzieci myślą, że istnieje mała szansa na uniknięcie kary, często postąpią zgodnie z chwilowym popędem. Jeśli pokażesz im, że za każde naruszenie zasady niesie negatywną konsekwencję, staną się bardziej posłuszne.
Brakuje im umiejętności
Czasami problemy zachowawcze wynikają z braku umiejętności. Dziecko bez umiejętności społecznych może uderzyć drugie dziecko, bo chce z nim zagrać. Dziecko nieumiejętne w rozwiązywaniu problemów może nie posprzątać pokoju, bo nie wie, co zrobić, gdy zabawki nie mieszczą się w pudełku.
Kiedy dziecko się niegrzecznie zachowuje, zamiast tylko dawać konsekwencję, naucz je, co powinno zrobić. Pokaż alternatywy dla niegrzecznego zachowania, by mogło uczyć się na błędach.
Chcą pokazać niezależność
Gdy przedszkolaki uczą się robić więcej rzeczy samodzielnie, często chcą pokazać swoje nowe umiejętności. Starszaków znane są z prób bycia niezależnymi – mogą stać się bardziej argumentatywni i niekiedy zachowywać się nieuznawczo.
Nastolatkowie mogą stawać się buntowniczy, by pokazać dorosłym, że potrafią myśleć samodzielnie. Mogą celowo łamać zasady i próbować udowodnić, że nikt ich nie zmuszi do rzeczy, których nie chcą robić.
Daj dziecku odpowiednie do wieku wybory. Zapytaj przedszkolaka: „Chcesz woda czy mleko?”. Powiedz nastolatkowi: „To Ty decydujesz, kiedy zrobisz swoje obowiązki. A jak je zrobisz, możesz korzystać z elektroniki”. Nadawanie odpowiedniej wolności zaspokaja potrzebę niezależności.
Mają duże emocje
Czasami dzieci nie wiedzą, co robić ze swoimi uczuciami. Łatwo się zniechęcają, czując złość, i w efekcie stają się agresywni. Mogą też wyrzucać emocje, gdy są pod wielkim wrażeniem, zestresowani lub znudzeni.
Dzieci muszą nauczyć się zdrowych sposobów radzenia sobie z smutkiem, rozczarowaniem, frustracją i lękiem. Ucz je o emocjach i pokazuj zdrowe strategie ich zarządzania, by zapobiec niegrzecznemu zachowaniu.
Gdy dzieci lepiej kontrolują swoje emocje, potrafią używać zdrowych mechanizmów radzenia sobie. Zamiast niegrzecznie zachowywać się, by wyrazić uczucia, dziecko może nauczyć się robić przerwę, by się uspokoić.
Mają niespełnione potrzeby
Gdy dziecko czuje głód, zmęczenie lub choruje, niegrzeczne zachowanie często się nasila. Większość maluchów i przedszkolaków nie potrafi dobrze komunikować swoich potrzeb. Dlatego używają zachowania, by pokazać, że coś im brakuje.
Rodzice mogą zapobiegać problemom, pilnując niespełnionych potrzeb. Na przykład: idź na zakupy z maluchem po drzemce i mając przy sobie przekąski. Pytaj dziecko, jak się czuje, i szukaj sygnałów wskazujących na niespełnione potrzeby.
Chcą sprawować władzę i kontrolę
Potrzeba władzy i kontroli często przyczynia się do niegrzecznego zachowania. Czasami upór i argumentacja wynikają z próby dziecka sprawowania kontroli.
Gdy problemy zachowawcze wynikają z chęci kontroli nad sytuacją, może dojść do walki o władzę. Jednym sposobem na jej uniknięcie jest zaoferowanie dziecku dwóch wyborów. Np.: „Wolisz posprzątać pokój teraz, czy po tym programie w TV?”. To zmniejsza liczbę kłótni i zwiększa szansę na posłuszeństwo.
Nauczyły się, że niegrzeczność opłaca się
Jeden z najprostszych powodów niegrzeczności to jej skuteczność. Jeśli łamanie zasad daje dziecku to, czego chce, szybko uczy się, że niegrzeczność działa.
Przykład: dziecko, które narzeka, aż rodzice ustąpią, uczy się, że narzekanie to świetny sposób na osiągnięcie celu. Albo gdy dziecko w sklepie rzuca się w hysteryczkę, a rodzic kupuje mu zabawkę, by uciszyć krzyki – uczy się, że hysteryczki są skuteczne.
Upewnij się, że niegrzeczne zachowanie dziecka nie przynosi mu korzyści. Choć ustępowanie czy rezygnacja ułatwia życie na chwilę, ostatecznie uczysz dziecko łamania zasad.
Mają ukryte problemy zdrowia psychicznego
Czasami dzieci mają podstawowe problemy zdrowia psychicznego, które przyczyniają się do trudności zachowawczych. Dzieci z ADHD na przykład zmagają się z przestrzeganiem poleceń i działają impulsywnie. Ukryty lęk lub depresja też mogą wpływać na zachowanie.
Zalęknione dziecko może unikać zajęć, które wywołują u nie napięcie. Zdepresyjne dziecko może być drażliwe i brakuje mu motywacji do robienia obowiązków domowych czy nauki.
Jeśli podejrzewasz, że dziecko może mieć problemy zdrowia psychicznego lub zaburzenia rozwojowe, skonsultuj się z pediatrą. Ocena przez wykwalifikowanego specjalistę ds. zdrowia psychicznego może być konieczna, by ustalić, czy ukryte trudności emocjonalne wpływają na zachowanie.
Dzieci używają zachowania, by wyrażać uczucia i myśli. Często komunikują to, czego nie potrafią powiedzieć słowami. Przy doborze metody wychowawczej warto szukać przyczyn leżących u podstaw problemów.
Poszukiwanie uwagi
Gdy rodzice są zajęci – telefon, goście, inne sprawy – dzieci czują się pomijane. Hysteryczki, narzekanie, bijatyka rodzeństwa to sposoby na przyciągnięcie uwagi.
Nawet uwaga negatywna jest lepsza niż żadna. Ignorowanie złych zachowań i chwalę dobrych to skuteczna strategia.
Podражanie
Dzieci uczą się przez obserwację – rówieśników, telewizji, dorosłych. Powtarzają to, co widzą.
Ogranicz agresję w mediach i w otoczeniu. Bądź modelem dobrego zachowania.
Testowanie granic
Po ustaleniu zasad dzieci sprawdzają, czy są poważne. Testują, jakie będą konsekwencje.
Jasne granice i konsekwentne stosowanie kar. Jeśli dziecko myśli, że może „przejechać”, to spróbuje. Jeśli wie, że za każdy przestępstwo niesie kara – będzie bardziej posłuszne.
Brak umiejętności
Problemy mogą wynikać z braku umiejętności: społecznych (uderza, by zagrać), rozwiązywania problemów (nie sprząta, bo nie wie jak).
Zamiast tylko karac – ucz, co robić zamiast tego. Pokaż alternatywy.
Niezależność
Małe chcą pokazać nowe umiejętności. Starszaki i nastolatkowie – argumentują, buntują się, by udowodnić samodzielność.
Dawaj wybory adekwatne do wieku: „Woda czy mleko?”, „Ty decydujesz, kiedy zrobisz pranie – potem wolna elektronika”. To zaspokaja potrzebę autonomii.
Silne emocje
Dzieci nie radzą sobie z złością, ekscytacją, stresem, nudą – wybuchają agresją lub innym trudnym zachowaniem.
Naucz je nazywać emocje i radzić sobie z nimi zdrowo: przerwa na uspokojenie, oddech, rozmowa.
Niespełnione potrzeby
Głód, senność, choroba – małe dzieci nie potrafią tego nazwać, więc „krzyczą” zachowaniem.
Pilnuj potrzeb: wyśpij dziecko przed wyjściem, zabierz przekąski, pytaj „jak się czujesz?”.
Walka o władzę
Potrzeba kontroli rodzi upór. Unikaj walki o władzę – daj dwa wybory: „Teraz czy po bajce?”. Zmniejsza kłótnie.
Nauczona niegrzeczność
Jeśli łamanie zasad daje efekt – dziecko to powtarza. Narzekanie, hysteryczki w sklepie – jeśli działają, to są narzędziem.
Nie pozwól, by niegrzeczność się opłacała. Krótkoterminowa ulga to długoterminowa nauka łamania zasad.
Problemy zdrowia psychicznego
ADHD, lęk, depresja – mogą objawiać się trudnym zachowaniem. Unikanie zajęć, drażliwość, brak motywacji.
Konsultacja z pediatrą, ewentualnie psychologiem – by wykluczyć lub zdiagnozować trudności emocjonalne.
Previous:Dlaczego nigdy nie powinieneś zmuszać dziecka do przytulania kogoś
Next:Jak dyscyplinować dzieci za pomocą pozytywnych i negatywnych konsekwencji
-
Otyłość u dzieci dotknęła około 14,4 miliona dzieci i młodzieży w wieku 2–19 lat w Stanach Zjednoczonych w 2017–2018 r., według Centrów Kontroli i Prewencji Chorób, a jeden z najlepszych sposobów na prewencję i odwrócenie tego problemu to znajdowani
-
Gratulacje, przeżyłeś pierwszy rok rodzicielstwa! Udało Ci się nakarmić niemowlę i jakoś wyspać. Podjąłeś wybór między byciem rodzicem w pełnym wymiarze a powrotem do pracy. Jeśli wybrałeś zostać w domu, jak ja, znalazłeś kreatywne sposoby na pokonan
-
Spis treści Czy można jeść ryby podczas karmienia piersią? Ryby bezpieczne w diecie karmiącej Potencjalne korzyści zdrowotne Możliwe ryzyka Wskazówki do wyboru i przechowywania ryb Jak wpleść ryby w dietę? Karmienie





