Dzielenie się marzeniami – budowanie bliskości z dzieckiem
Dzielenie się marzeniami – budowanie bliskości z dzieckiem
„Syn kapitan morski”
Przypominam sobie odcinek serialu rodzinnego Cudowne lata, w którym młody Kevin Arnold wchodzi w letnią noc na podwórko tylne, by odkryć ojca patrzącego przez teleskop postawiony na statywie. Kevin nigdy nie widział taty tak zapalonego żadną pasją. Przez początkowo zaciętą, ale wkrótce swobodną i ożywioną rozmowę, Kevin dowiedział się o fascynacji ojca i jego wiedzy o niebie. Wiedział wszystkie konstelacje i cieszył się nazywaniem ich synowi. Kevin zapytał tatę, skąd wziął tę wiedzę. Ojciec odpowiedział melancholijnym, rezygnacyjnym tonem: „Chciałem być kapitanem morskim, żeglując statkami przy gwiazdach. To było moje marzenie. Potem przyszła wojna. Po prostu nigdy to nie wyszło.”
To był pierwszy raz, gdy Kevin usłyszał o marzeniu ojca i jego pasji do statków, morza i gwiazd. Kevin znał tatę jako człowieka, który intensywnie nienawidził swojej pracy średniego zarządu i znalazł mało radości poza żoną i rodziną. Kapitan morski – to chciał być ojciec. Nie jakiś niedoceniany ząbek uwięziony w beznadziejnej pracy fabrycznej. Jak kapitan morski mógłby być szczęśliwy z taką pracą? W tamtą letnią noc Kevin zrozumiał więcej o ojcu niż kiedykolwiek wcześniej, ucząc nazwy konstelacji i tras żeglugowych, i patrząc przez teleskop z ręką ojca na ramieniu. W tej nocy był synem kapitana morskiego.
Widzenie rodziców jako ludzi
W latach 60. moja ojciec i ja regularnie oglądaliśmy program TV Medic. Każdy odcinek prezentował rzeczywistą operację kliniczną, zfilmowaną w szczegółach. Obaj byliśmy zafascynowani tymi operacjami, ale mój tata był po pozytywnie przyciągnięty, przeniesiony do innego wymiaru, często nazywając części ciała i wyjaśniając, dlaczego chirurdzy używali określonych technik chirurgicznych.
Po ukończeniu szkoły średniej, mój ojciec został wkrótce wysłany za ocean, by walczyć w II wojnie światowej. Wypłynął do rangi dowódcy plutonu i był też medykiem armii. Nigdy nie mówił mi o swoich doświadczeniach wojennych. Moja mama mówiła mi, że nie wytrzymałby przeżywania bólu i horroru, których był świadkiem, opowiadając takie historie. Ale czasem po oglądaniu Medic, wolontariacko opowiadał, jak on inni medycy pomagali lekarzom w salach operacyjnych i w polowych szpitalach i jak to czuło się, by ratować życie. Gdy o tym mówił, w głosie słychać było dumę. W tych chwilach był człowiekiem, którym chciał być.
Gdy mój ojciec wrócił z II wojny światowej, pracował w tkackich fabrykach w Plymouth, Massachusetts. Jak ojciec Kevina Arnolda, nie czerpał żadnej radości ani poczucia osiągnięcia z pracy. Widziałem to. Raz, gdy końcowe napisy Medic przesuwały się, zapytałem tatę, czy kiedykolwiek marzył o byciu lekarzem. Jego oczy zwilgotnieły nieznacznie i powiedział: „Tak, marzyłem o tym cały czas, zwłaszcza gdy byłem medykiem.” Wtedy wiedziałem, kiedy mój tata czuł się najbardziej żywy, kiedy czuł się najbardziej wartościowy w życiu.
Wszyscy mamy marzenia
Dzieci powinny znać dawne marzenia swoich rodziców. Większość dzieci widzi rodziców tylko jako staruszków, żyjących powtarzalne życie i pracujących na stanowiskach, nieobciążonych i nie dotkniętych przez nie spełnione pasjonujące marzenia. Niektóre z marzeń naszych rodziców stały się rzeczywistością, inne zostały porzucone lub porzucone. Niektóre marzenia zostały ożywione i zrealizowane później w życiu.
Dzieci mogą o wiele więcej dowiedzieć się o tym, kim są ich rodzice, o ich samych dusach, gdy im opowiedziano o ich młodych marzeniach. Jeśli budowanie coraz bardziej intymnej, życiowej relacji między rodzicem a dzieckiem, jeśli poznanie istoty drugiego są celami, to dzielenie się marzeniami może pomóc wykuć takie potężne relacje.
Poza pozwoleniem dzieciom na poznanie o Was tak wiele przez Wasze czczone marzenia, możecie zacząć uczyć ich w najbardziej osobisty sposób o wartości, ważności i konieczności ich własnych marzeń. Dzieci muszą być zachęcane do wiary w i realizacji swoich marzeń. Marzenia dają im poczucie misji. Marzenia żywią ich dusze. Dzielcie się starymi i nowymi marzeniami z dziećmi. Poproście ich, by się podzielili swoimi. Wiele miękkich, letnich nocy zaprasza Was do rozpoczęcia.
Przeczytaj biografię Carletona Kendricka.
-
Gdy chodzi o wychowanie wielu dzieci, większość rodziców stara się trzymać jednej zasady: nie faworyzować. Mimo najlepszych starań by zawsze być sprawiedliwym i kochać wszystkich dzieci w ten sam sposób, posiadanie „ulubieńca” jest wcale niezwykłe. O
-
Poród powinien być jednym z najświętszych i najbardziej pamiątnych momentów w życiu kobiety. Dla czarnoskórych kobiet niestety jest też jednym z najbardziej strasznych. Według Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC), czarnoskórzy kobiety trzyk
-
Nikt nie wie na pewno, kiedy macierzyństwo stało się synonimem poświęcenia lub często samozezdzania, ale wydaje się, im więcej mam oddają w imię macierzyństwa, tym bardziej czują się „dobrymi matkami”. Jednocześnie, w pościgu za tytułem „dobrej mamy





